Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 27 marca 2018 r., I SA/Gd 1767/17

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 27 marca 2018 r., I SA/Gd 1767/17

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Zdzienicka-Wiśniewska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Janina Guść, Sędzia WSA Marek Kraus, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Agnieszka Zalewska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 27 marca 2018 r. sprawy ze skargi "A"Sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w C. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 22 marca 2016 r. sygn. akt I SA/Gd 28/16 w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej oddala skargę o wznowienie postępowania.

Uzasadnienie

2 Wyrokiem z dnia 22 marca 2016 r. wydanym w sprawie sygn. akt I SA/Gd 28/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę A

3 Sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w C. na decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 4 listopada 2015 r. w przedmiocie odmowy uchylenia w całości decyzji ostatecznej. Wobec złożenia po terminie wniosku o sporządzenie uzasadnienia Sąd, postanowieniem z dnia 19 kwietnia 2016 r., odmówił sporządzenia uzasadnienia wyroku. Postanowieniem z dnia 6 czerwca 2016 r. referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego stwierdził, że powyższe orzeczenie jest prawomocne od dnia 22 kwietnia 2016 r.

4 Pismem z dnia 22 grudnia 2017 r. Spółka wniosła skargę o wznowienie postępowania sądowego w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem z dnia 22 marca 2016 r. sygn. akt I SA/Gd 28/16, żądając uchylenia tego wyroku

5 oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Jako podstawę wznowienia strona wskazała przepis art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2017 r., poz.369 ze zm.; dalej określanej jako "p.p.s.a.").

6 Uzasadniając wniosek Spółka wyjaśniła, że w dniu 26 września 2017 r. uzyskała z Krajowego Rejestru Karnego informację, że Prezes Zarządu Spółki, którym w okresie od 26 stycznia 2009 r. do 28 kwietnia 2014 r. był pan M.S., wyrokiem z dnia 15 grudnia 2006 r., uprawomocnionym w dniu 23 listopada 2007 r., został skazany za przestępstwa z art. 294, art. 297, art. 300 Kodeksu karnego. W związku z powyższym Spółka w okresie od 26 stycznia 2009 r. do 28 kwietnia 2014 r. nie posiadała Zarządu, tj. organu uprawnionego do reprezentowania Spółki. W ocenie skarżącej Spółki wobec braku weryfikacji na etapie postępowania kontrolnego przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej organu uprawnionego

7 do reprezentacji Spółki, brak wyznaczenia kuratora dla Spółki na podstawie art. 154 § 1 oraz art. 138 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa

8 (t. jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 201 ze zm.) oraz braku skutecznego doręczenia całej korespondencji w postępowaniu prowadzonym przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej (w tym postanowienia o wszczęciu postępowania oraz zaskarżonej decyzji), w związku z wykryciem takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu, skarga jest w pełni zasadna.

9 Naczelnik Urzędu Celno – Skarbowego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie lub, w przypadku nieuwzględnienia wniosku

10 o odrzucenie skargi, o jej oddalenie. Uzasadniając swoje stanowisko w odniesieniu do odrzucenia skargi organ wskazał, że w przedmiotowej sprawie brak jest ustawowej podstawy wznowieniowej, albowiem powołana przez skarżącą przesłanka dotycząca braku należytej reprezentacji Spółki w okresie od 26 stycznia 2009 r.

11 do 28 kwietnia 2014 r. nie kwalifikuje się do okoliczności faktycznych lub środków dowodowych mających wpływ na prawidłowość wyroku w sprawie sygn. akt I SA/Gd 28/16 oraz na prawidłowość decyzji z dnia 4 listopada 2015 r., podjętej w wyniku postępowania wznowieniowego na wniosek skierowany przez likwidatora Spółki. Uzasadniając swoje stanowisko w odniesieniu do oddalenia skargi organ wskazał natomiast, że uchwała zgromadzenia wspólników o powołaniu M. S. do pełnienia funkcji członka zarządu wywołuje skutki prawne, gdyż nie wytoczono przeciwko niej powództwa o którym mowa w art. 252 § 2 K.s.h. Tym samym,

12 w sytuacji, gdy brak jest wyroku unieważniającego tę uchwałę to jednocześnie brak jest podstaw do twierdzeń, że M. S. nie pełnił funkcji członka zarządu. Dodatkowo organ wskazał, że w jego ocenie Spółka miała możliwość skorzystania

13 w poprzednim postępowaniu z okoliczności lub środków dowodowych, które podnosi obecnie, albowiem nie było przeszkód, by wniosek do KRK złożyć wcześniej.

14 W piśmie procesowym z dnia 23 lutego 2018 r. Spółka, polemizując

15 ze stanowiskiem organu podatkowego, przytoczyła treść wyroku NSA z dnia 27 października 2015 r. sygn. akt I FSK 831/14. Jednocześnie, ustosunkowując się

16 do możliwości wcześniejszego wystąpienia z wnioskiem do KRK, skarżąca wskazała, że z takim wnioskiem mogły również wystąpić organy i ewentualnie podjąć działania zmierzające do ustanowienia kuratora dla Spółki stosownie do treści art. 254 § 1

17 i art. 138 § 1 Ordynacji podatkowej.

18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

19 Sąd administracyjny w graniach swojej właściwości bada zgodność zaskarżanych decyzji z prawem.

20 Prowadzone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postępowanie w sprawie sygn. akt I SA/Gd 28/16 było prowadzone w związku

21 ze skargą złożoną przez stronę skarżącą – A sp. z o.o. w likwidacji

22 z siedzibą w C. na decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 4 listopada 2015 r.

23 Z akt administracyjnych (UKS 22 DW.430.18.2015, BE10,2015, str. 30) wynika, że wskazana w skardze decyzja została wydana w związku z wnioskiem strony o umorzenie postępowania w przedmiocie podatku od towarów i usług

24 za miesiące od stycznia 2008 r. do grudnia 2008 r. zakończonego decyzją z dnia 16 grudnia 2011 r. We wniosku z 4 maja 2015 r. o wznowienie postepowania strona

25 jako prawną podstawę wskazała art. 240 § 1 pkt 5 ordynacji podatkowej. Strona zarzuciła, że organ kontroli nie znał w dniu wydania decyzji wszystkich istotnych dowodów w sprawie i do wniosku dołączyła duplikaty faktur VAT sporządzone dnia 21 stycznia 2009 r. przez prezesa spółki będącej kontrahentem strony skarżącej. Organ postanowieniem z dnia 29 maja 2015 r. wznowił postępowanie zakończone decyzją ostateczną z 16 grudnia 2011 r. Po przeprowadzeniu postępowania decyzją z dnia 14 sierpnia 2015 r. organ odmówił uchylenia decyzji ostatecznej.

26 Po rozpatrzeniu odwołania Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej decyzją z dnia 24 listopada 2015 r. utrzymał w mocy decyzję z 14 sierpnia 2015 r.

27 W związku ze złożoną skargą decyzja powyższa została poddana kontroli

28 w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny

29 w Gdańsku wyrokiem z dnia 22 marca 2016 r. w sprawie sygn. akt I SA/Gd 28/16 oddalił skargę.

30 Strona złożyła wniosek o uzasadnienie wyroku. Postanowieniem z dnia 19 kwietnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił sporządzenia uzasadnienia wyroku, wskazując w uzasadnieniu, że wniosek został złożony

31 po upływie terminu wskazanego w art. 141 § 2 p.p.s.a.

32 Złożony przez skarżącą w dniu 22 grudnia 2017 r. wniosek o wznowienie postępowania sądowego w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem WSA

33 w Gdańsku z 22 lutego 2016 r., sygn. akt I SA/Gd 28/16 jest oparty na wskazanej

34 w art. 273 § 2 p.p.s.a. przesłance wznowieniowej. Strona dowodzi, że wykryte zostały okoliczności faktyczne lub środku dowodowe, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu.

35 Strona dowodzi, że wymiarowa decyzja Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z 16 grudnia 2011 r. nie została Spółce skutecznie doręczona. Strona przywołała pogląd, że jeżeli stanowiąca podstawę wniosku o wznowienie postępowania decyzja określająca stronie wysokość zobowiązania podatkowego

36 nie została prawidłowo doręczona, w związku z czym nie funkcjonuje w obrocie prawnym, to nie ma waloru decyzji ostatecznej i nie może być przedmiotem postępowania wznowieniowego (por. wyrok WSA w Olsztynie z 27 września 2017 r., sygn. akt I SA/Ol 300/17).

37 W okolicznościach niniejszej sprawy należy zauważyć, że kontrola sądu administracyjnego rozstrzygnięcia organu administracyjnego wydanego w trybie nadzwyczajnym jest dokonywana w granicach przedmiotu postępowania. W trybie nadzwyczajnym została wydana przez organ administracji decyzja odmawiająca uchylenia decyzji ostatecznej wobec niepotwierdzenia zaistnienia przesłanki wznowieniowej wskazanej w art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej. Sąd rozpoznający skargę w sprawie sygn. akt I SA/Gd 28/16 oceniał prawidłowość ustaleń organu w tym zakresie, zgodnie z zarzutami strony skarżącej. Przedmiotem zarzutów strony skarżącej nie była wadliwość doręczenia decyzji wymiarowej,

38 z tej zatem przyczyny ani organ administracji, ani Sąd oceniający decyzję wydaną

39 w dniu 4 listopada 2015 r. nie odniosły się do kwestii prawidłowości doręczenia decyzji wymiarowej z 16 grudnia 2011 r.

40 Zgodnie z art. 273 § 2 p.p.s.a. strona może żądać wznowienia postępowania sądowego w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych

41 lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu.

42 Wbrew stanowisku strony w postępowaniu sądowym dotyczącym prawidłowości oceny organu w zakresie wskazanej przez stronę przesłanki wznowienia postępowania administracyjnego z uwagi na ujawnienie nowych nieznanych wcześniej dokumentów w postaci odpisów faktur informacja

43 o ewentualnej wadliwości doręczenia decyzji wymiarowej nie stanowiłaby

44 ani okoliczności faktycznej, ani środka dowodowego, które mogłyby mieć wpływ

45 na wynik sprawy.

46 Skoro postępowanie wznowieniowe prowadzone było przez organ administracji w graniach przesłanki wynikającej z art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej, ocena Sądu mogła być prowadzona w granicach sprawy rozstrzyganej

47 w trybie nadzwyczajnym. Strona nie zgłaszała zarzutów dotyczących wadliwości doręczenia decyzji wymiarowej, zatem powoływane przez stronę stanowisko prawne dotyczące niemożności prowadzenia postępowania wznowieniowego w odniesieniu do decyzji, która nie funkcjonuje w obrocie prawnym nie znajduje zastosowania

48 dla uznania, że postępowanie w sprawie I SA/Gd 28/16 jest dotknięte wadą uzasadniającą wznowienie.

49 Okoliczności dotyczące innej niż będąca przedmiotem oceny Sądu przesłanki wznowienia postępowania administracyjnego nie pozostaje w związku przyczynowym z treścią prawomocnego orzeczenia (por. wyrok NSA z 31 stycznia 2007 r., sygn. akt II OZ 845/06, ONSA WSA 2007, nr 5, poz. 116).

50 Sąd w niniejszym składzie podziela pogląd, że podstawa określona w art. 273 § 2 p.p.s.a. znajduje ograniczone zastosowanie w postępowaniu sądowoadministracyjnym z uwagi na treść art. 133 § 1 i art. 106 § 3 p.p.s.a. Wykrycie okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, z których strona nie mogła skorzystać, a które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy zgodnie z art. 273 § 2 p.p.s.a. jest ograniczona do postępowania sądowoadministracyjnego. Natomiast jeżeli wykryte okoliczności faktyczne lub środki dowodowe mogłyby mieć wpływ

51 na wynik sprawy administracyjnej i powinny być wykorzystywane w tym postępowaniu, to dotknięta taką wadą decyzja ostateczna podlega weryfikowaniu

52 w trybie wznowienia postępowania administracyjnego, bez konieczności zmiany bądź uchylenia wyroku sądu administracyjnego oddalającego skargę na tę decyzję

53 (tak. K. Sobieralski, glosa do postanowienia WSA w Gliwicach z dnia 16 maja 2011 r., sygn. akt II SA/Gl 82/11, OSP 2012, z. 10, str. 719).

54 Z tych względów, uznając skargę za bezzasadną Sąd, na mocy art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł

55 jak w sentencji.