Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 6 maja 2020 r., III SPP/Gd 43/20
postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 6 maja 2020 r., III SPP/Gd 43/20Otwórz w aplikacji
Sentencja
1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Mierzejewski po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2020 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. C. o przyznanie prawa pomocy w sprawie o sygn. akt III SA/Gd 293/20 ze skargi M. C. na orzeczenie [...] Przychodni Medycyny Pracy [...] w G. z dnia 30 stycznia 2020 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia istnienia przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy.
Uzasadnienie
2 M.C. (dalej także jako "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na orzeczenie [...] Przychodni Medycyny Pracy [...] w G. z dnia 30 stycznia 2020 r. nr [...] stwierdzającego po stronie skarżącego istnienie przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, do których jest wymagane prawo jazdy kategorii AM, A1. A2, A, B1, B, B+E, T.
3 W piśmie wniesionym wraz ze skargą M. C. zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W przesłanym następnie do Sądu formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy (PPF) skarżący sprecyzował, że w ramach prawa pomocy wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych w całości oraz o ustanowienie radcy prawnego. W rubrykach 6 – 11 formularza PPF skarżący przedstawił dane odnoszące się do jego sytuacji rodzinnej, majątkowej i dochodowej.
4 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
5 M. C. wystąpił z wnioskiem o prawo pomocy w zakresie całkowitym, którego przyznanie, zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej powoływanej w skrócie jako "p.p.s.a."), następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Przedmiotowa ocena dokonywana jest na podstawie złożonych przez stronę oświadczeń i dokumentów dotyczących jej stanu majątkowego, możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego. Jednocześnie jednak, zgodnie z art. 247 p.p.s.a., prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi.
6 Należy podkreślić, że art. 247 p.p.s.a. zawiera samoistną negatywną przesłankę przyznania stronie prawa pomocy, a stwierdzenie jej wystąpienia powoduje, że sąd odmawia przyznania prawa pomocy w oderwaniu od sytuacji materialnej strony. Innymi słowy, przyznanie prawa pomocy jest niedopuszczalne, nawet jeśli zachodzą ku temu przesłanki związane z trudną sytuacją materialną strony określone w art. 246 p.p.s.a., jeśli w toku rozpoznawania wniosku o przyznanie prawa pomocy stwierdzone zostanie, że
7 Oczywista bezzasadność skargi ma miejsce wówczas, gdy bez głębszej analizy prawnej, to jest "na pierwszy rzut oka", nie ulega wątpliwości, że nie może ona zostać uwzględniona. Chodzi więc o sytuację, w której obowiązujące prawo wyklucza możliwość uwzględnienia żądania strony skarżącej. Oznacza, to że zastosowanie powołanego przepisu jest dopuszczalne wówczas, gdy stan faktyczny i prawny danej sprawy nie budzi najmniejszych wątpliwości, co do braku szans na uwzględnienie skargi. W szczególności dotyczy to sytuacji, w której skarga kwalifikuje się do odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., to jest w związku z tym, że zainicjowana skargą sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
8 Mając na uwadze powyższe wskazać należy, że zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz.U. z 2019 r., poz. 2167 ze zm.). W świetle tych przepisów sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
9 Stosownie zaś do art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
10 1) decyzje administracyjne;
11 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
12 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
13 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
14 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
15 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
16 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
17 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
18 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
19 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
20 W przedmiotowej sprawie przedmiotem zaskarżenia skarżący uczynił orzeczenie [...] Przychodni Medycyny Pracy [...] w G. z dnia 30 stycznia 2020 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia istnienia przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami.
21 W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się w sposób jednolity – i stanowisko to w pełni podziela także Sąd orzekający w przedmiotowej sprawie - że tego rodzaju orzeczenie nie należy do żadnej z kategorii aktów wymienionych w 3 § 2 p.p.s.a., w tym w szczególności nie należy do kategorii decyzji administracyjnych, postanowień, czy też innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczycących uprawnień i obowiązków wynikających z przepisów prawa. (zob. w tej materii m.in.: postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 29 lipca 2016 r.; sygn. akt II SA/Ol 956/16; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 10 października 2016 r.; sygn. akt IV SA/Gl 859/16; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 maja 2011 r.; sygn. akt I OSK 837/11; dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem internetowym http://orzeczenia.nsa.gov.pl.). Orzeczenie jednostki przeprowadzającej badanie lekarskie o istnieniu przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami nie przesądza bowiem samo w sobie o prawach i obowiązkach osoby badanej wynikających z przepisów prawa. Dopiero decyzja administracyjna wydana na postawie takiego orzeczenia przez organ administracji publicznej ma charakter władczy i rozstrzygający. Orzeczenie wydane w przedmiocie stwierdzenia istnienia przeciwskazań zdrowotnych nie rozstrzyga tym samym żadnej sprawy administracyjnej i musi być postrzegane jako środek dowodowy, o którym mowa w art. 76 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm.), a zatem podlegający ocenie właściwej dla dokumentów urzędowych dokonywanej przez właściwe organy w ramach ewentualnych postępowań administracyjnych o wydanie lub cofniecie uprawnień do kierowania pojazdami.
22 Skoro zatem zaskarżone przez M. C. orzeczenie nie należy do żadnej z kategorii aktów wymienionych w treści art. 3 § 2 p.p.s.a. i podlegających kontroli ze strony sądu administracyjnego stwierdzić należy, że zachodzi określona w art. 247 p.p.s.a. przesłanka oczywistej bezzasadności skargi uzasadniająca odmowę przyznania prawa pomocy.
23 Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił przyznania prawa pomocy, o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 247 p.p.s.a.