Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 17 czerwca 2011 r., I SA/Bd 362/11

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 17 czerwca 2011 r., I SA/Bd 362/11

Sentencja

1 Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Sarah Sobecka-Kucharczyk po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2004 r. oraz za miesiące od stycznia do listopada 2005 r. postanawia odmówić przyznania prawa pomocy

Uzasadnienie

2 A.K. wniósł w niniejszej sprawie o zwolnienie od kosztów sądowych podając, że we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje z żoną oraz trojgiem dzieci, a koszty utrzymania rodziny wynoszą około 2.350 zł, natomiast prowadzona przez stronę działalność gospodarcza przynosi miesięczny dochód w wysokości 2.600 zł, przy czym wnioskujący spłaca kredyt zaciągnięty na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej ( 400.000 zł). Skarżący podkreślił, że składniki majątkowe jego firmy zostały zajęte w postępowaniu egzekucyjnym oraz, że firma E.K. przynosi stratę.

3 Referendarz sądowy zważył, co następuje:

4 Skarżący ubiega się o zwolnienie od kosztów sądowych.

5 Zgodnie przepisem art.246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w tym zakresie następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

6 Przesłanką zwolnienia od kosztów sądowych nie jest brak jakichkolwiek wolnych środków finansowych (oszczędności) na ich opłacenie, ale wykazanie niemożności ich wygospodarowania z uzyskanych przychodów i posiadanego majątku, o czym świadczy użyty przez ustawodawcę termin " konieczne" w odniesieniu do słowa "utrzymanie".

7 Zdaniem referendarza sądowego przedstawiona przez skarżącego sytuacja finansowa i materialna nie prowadzi do wniosku, że spełnione zostały przesłanki, o których mowa w art.246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.

8 W kontekście analizy możliwości płatniczych A. K. zauważyć trzeba, że były one przedmiotem oceny w innych postępowaniach zawisłych przed tutejszym Sądem. Skarżący w sprawach sygn. akt. I SA/Bd 1/11 oraz I SA/Bd 90/11 przedłożył formularze PPF oraz dodatkowe dokumenty i wyjaśnienia. Z nich wynikało, że uczestniczy on aktywnie w obrocie gospodarczym, dokonuje operacji pieniężnych kwotami w znacznej wysokości, terminowo wywiązuje się i umów leasingowych, przy czym przeczyło zasadom logiki i doświadczenia życiowego, aby rodzina dysponująca miesięcznym dochodem w kwocie brutto 2.600 zł była w stanie ponosić koszty miesięcznego utrzymania w wysokości około 4.800 zł.

9 Okoliczności te zostały już wzięte pod uwagę przy wydawaniu rozstrzygnięć przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, jak i Naczelny Sąd Administracyjny, który w postanowieniach z 2 września 2010 r. sygn. akt I FZ 346/10 oraz z 17 maja 2011 r. sygn. akt I FZ 106/11 wyraził pogląd, że skarżący preferuje zobowiązania prywatne nad publicznoprawnymi, a argumentacja o utracie płynności finansowej, kwestii kredytu i płatności rat nie przemawia za zniesieniem obowiązku opłacenia kosztów sądowych.

10 Referendarz sądowy, uwzględniając stanowisko powyżej wskazane ponownie stwierdza, iż przedłożone wyciągi z rachunków bankowych skarżącego oraz jego żony wskazują, że obraca on środkami, z których może wygospodarować część na pokrycie kosztów sądowych. Za uwzględnieniem wniosku nie przemawia okoliczność korzystania z kredytu obrotowego. Z kolei fakt spłacania kredytu nie przesądza o braku możliwości poniesienia opłat należnych za czynności podejmowane przez Sąd, gdyż te nie mogą być stawiane jako ostatnie w kolejności do zaspokajania.

11 Podsumowując, skarżący prezentując nadwyżkę wydatków na dochodami nie tylko nie wykazał rzeczywistych dochodów osiąganych przez jego rodzinę, ale również traktuje priorytetowo swoje zobowiązania prywatnoprawne nad publicznoprawnymi.

12 W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art.258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono, jak w sentencji.