Pelnora PrawoOtwórz aplikację

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 7 maja 2008 r., II SA/Bd 977/07

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Sygnatura
II SA/Bd 977/07
Data
Forma
Wyrok
Hasła
Budowlane prawo
Źródło
JuDDGES/pl-nsa (orzeczenia NSA i WSA z CBOSA), dokument u źródła
Otwórz w aplikacji

Sentencja

1 7 maja 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz Sędziowie WSA: Sędzia WSA Anna Klotz (spr.) Asesor WSA Grzegorz Saniewski Protokolant Jakub Jagodziński po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 7 maja 2008r. sprawy ze skargi Firmy A Sp. z o.o. w [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2007r. nr [...] w przedmiocie sprzeciwu do zgłoszenia oddala skargę

Uzasadnienie

2 II SA/Bd 977/07

3 Uzasadnienie

4 Spółka w W. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. na decyzję Wojewody K.-P. z dnia [...] października 2007 r. Nr [...].

5 Zaskarżoną decyzją organ, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz.1071 ze zm.) oraz art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r., Nr 156, poz. 1118 ze zm.), orzekł w ten sposób, że utrzymał w mocy decyzję organu I instancji (Prezydenta Miasta T.) w części dotyczącej wniesionego sprzeciwu, a natomiast uchylił ją w części dotyczącej nałożonego obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę.

6 Z akt sprawy wynika, że skarżąca spółka w dniu [...] czerwca 2007 r., powołując się na art. 29 ust. 2 pkt 6 w związku z art. 30 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, zgłosiła zamiar zainstalowania tablicy informacyjnej typu "BP MARS" na terenie prywatnej nieruchomości, w terminie 30 dni od jego zgłoszenia. Według projektu konstrukcyjno – budowlanego, zgłoszona tablica ma stanowić obiekt budowlany trwale związany z gruntem.

7 Do wniosku załączono pełnomocnictwo dla pracownika spółki, K. S. zamieszkałego przy ul. K. [...] w T., uprawnionego do odbioru decyzji i postanowień. We wniosku wskazano adres dla doręczeń: ul. J. [...] w W. oraz określono, że przesyłka listowa przeznaczona jest dla spółki działającej przez pełnomocnika K. S.

8 Organ I instancji, w związku dokonanym przez skarżącą zgłoszeniem, decyzją z dnia [...] lipca 2007r. nr [...] zgłosił sprzeciw do zgłoszenia zainstalowania wolnostojącej konstrukcji urządzenia reklamowego i nałożył na inwestora obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę dla planowanej inwestycji.

9 Decyzja zgodnie z adnotacją zawartą na zwrotnym potwierdzeniu odbioru doręczona została na podany przez spółkę adres do korespondencji i odebrana w dniu [...] lipca 2007 r. przez M. M., up. [...].

10 Organ I instancji zwrócił uwagę w uzasadnieniu decyzji, iż należy rozróżnić instalowanie tablic reklamowych od budowy urządzeń reklamowych wolnostojących, których budowa nie została w art. 29 ust. 2 zwolniona z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę.

11 Organ poddając analizie treść art. 29 ust. 2 pkt 6 prawa budowlanego stwierdził, że przepis traktuje o instalowaniu reklam na istniejących obiektach, a nie o instalowaniu reklam na gruncie. Na poparcie swojego stanowiska organ powołał się na wyrok sądu administracyjnego z dnia 14 kwietnia 2005 r., sygn. akt VII SA/Wa 348/04-Lex nr 169410).

12 Zdaniem organu I instancji planowana inwestycja narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zawartego w uchwale Rady Miasta T. z dnia [...] października 2003 r. w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta T., dotyczącego obszaru dotychczas oznaczonego symbolami: [...] i [...], ograniczonego ul. B., ul. S. B. i istniejącym osiedlem "Z." (Dz. Urz. Woj. Kujawsko – Pomorskiego z 2004 r., Nr 25, poz. 301).

13 Zgodnie z § 3 ust. 1, ust. 2 i ust. 3 pkt 1 i 9 powyższej uchwały, dla terenu oznaczonego na rysunku zmiany planu symbolem [...] ustalono przeznaczenie podstawowe: zieleń, istniejący parking strategiczny. Jako przeznaczenie dopuszczalne przyjęto działalność gospodarczą (usługi komercyjne, drobna produkcja i rzemiosło), obiekty i urządzenia infrastruktury technicznej.

14 Ustalono także, że zasady zagospodarowania ograniczają lokalizację nowych inwestycji związanych z działalnością gospodarczą – wyłącznie do obecnie zajmowanej pod tę funkcję części terenu. Nakazano nadto utrzymanie istniejącej zieleni wysokiej oraz wprowadzenia nasadzeń uzupełniających zielenią wysoką i średnią wzdłuż granic terenu.

15 Zdaniem organu, lokalizacja planowanej inwestycji jest sprzeczna z przeznaczeniem terenu zawartym w miejscowym planie zagospodarowania, gdyż tablica ma być zlokalizowana bezpośrednio przy północnej granicy przedmiotowego terenu, a wiec w miejscu, w którym plan nakazuje wprowadzić nasadzenia uzupełniające zielenią wysoką i średnią. O sprzeczności z miejscowym planem świadczy również fakt, że byłaby to nowa inwestycja związana z działalnością gospodarczą.

16 Od rozstrzygnięcia organu I instancji strona skarżąca wniosła odwołanie z wnioskiem o jej uchylenie.

17 W uzasadnieniu odwołania spółka stwierdziła, że stanowisko organu, iż prace określone w zgłoszeniu planowanej inwestycji podlegają obowiązkowi uzyskania pozwolenia na budowę, jest sprzeczne z brzmieniem przepisów prawa, jak i utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych.

18 Zdaniem odwołującej się spółki zasadą jest montaż reklam wolnostojących na terenie zabudowanym na podstawie zgłoszenia.

19 Spółka przytoczyła treść art. 3 pkt 3 oraz art. 29 ust. 2 pkt 6 w zw. z art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane oraz orzeczenia sądów administracyjnych (wyroki: sygn. akt VII SA/Wa 1087/05, z dnia 22 października 2004 r. sygn. akt IV SA 1535/03 Lex nr 160751, z dnia 28 lipca 2004 r. sygn. akt IV SA 4013/02 Lex nr 158895, z dnia 8 lutego 2005r. sygn. akt IV SA 3662/03 Lex nr 165729.

20 Organ II instancji nie uwzględnił odwołania skarżącej spółki. W decyzji z dnia [...] października 2007 r. organ odwoławczy orzekając o utrzymaniu w mocy orzeczenia organu I instancji w części dotyczącej wniesionego sprzeciwu, podzielił w całości stanowisko Prezydenta Miasta T., iż planowana inwestycja nie może być realizowana na podstawie zgłoszenia.

21 Uzasadniając natomiast uchylenie decyzji organu I instancji w zakresie nałożonego obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę stwierdził, że obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę wynika z przepisów prawa i w związku z tym bezprzedmiotowe staje się jego nakładanie.

22 W skardze do Sądu skarżąca spółka wniosła o uchylenie decyzji wydanych w obydwu instancjach oraz obciążenie organu kosztami postępowania wraz z ewentualnymi kosztami zastępstwa procesowego.

23 Zdaniem strony skarżącej decyzja narusza przepisy prawa, gdyż na realizację planowanej inwestycji nie jest wymagane uzyskanie pozwolenia na budowę. W treści skargi przytoczono argumenty i orzecznictwo przywołane wcześniej w odwołaniu od decyzji organu I instancji.

24 W końcowej części skargi skarżąca podniosła, że rozstrzygniecie dokonane przez Wojewodę nie odpowiada rozstrzygnięciu, o którym stanowi art. 138 § 1 pkt 1 Kpa. Podsumowując, spółka zarzuciła naruszenie art. 6, 7, 8, 9 11, 107 oraz 138 Kpa.

25 W udzielonej odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wraz z argumentacją zawartą w zaskarżonej decyzji.

26 Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. zważył, co następuje:

27 Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej. Kontrola ta sprowadza się do oceny, czy organ administracji nie naruszył prawa w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, według stanu faktycznego i prawnego, na dzień wydania zaskarżonej decyzji.

28 Istota rozpoznawanej sprawy sprowadza się do wykładni przepisu art. 29 ust. 2 pkt 6 ustawy Prawo budowlane. Przepis ten zwalnia z uzyskania pozwolenia na budowę wykonywanie robót budowlanych polegających na instalowaniu tablic i urządzeń reklamowych, z wyjątkiem usytuowanych na obiektach wpisanych do rejestru zabytków, w rozumieniu przepisów o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami oraz z wyjątkiem reklam świetlnych i podświetlanych usytuowanych poza obszarem zabudowanym w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym.

29 Z treści tego przepisu wynika wprost, że zwolnienie w zakresie pozwolenia na budowę dotyczy wyłącznie wykonania robót budowlanych, a nie budowy.

30 Ustawa Prawo budowlane rozróżnia w terminologii "roboty budowlane" od "budowy", uznając te pierwsze za szersze pojęcie. Przez "roboty budowlane" należy rozumieć budowę, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego (art. 3 pkt 7). Przy czym przez "budowę" należy rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę oraz nadbudowę obiektu budowlanego.

31 Zgodnie z art. 3 pkt 1 lit. b i pkt 3 ustawy obiektem budowlanym jest budowla stanowiąca całość techniczno-użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami. Ustawa wymienia nadto, że budowlę należy rozumieć, jako każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak wolnostojące, trwale związane z gruntem urządzenia reklamowe.

32 Sąd poddając analizie powyżej przytoczone przepisy prawa budowlanego stoi na stanowisku, że budowa wolnostojącego trwale związanego gruntem urządzenia reklamowego będzie budową obiektu budowlanego w określonym miejscu. Budowa urządzenia, jako obiektu budowlanego nie została wymieniona w katalogu zwolnień określonym w art. 29 ust. 1 Prawa budowlanego, a zatem do realizacji tego przedsięwzięcia wymagane jest uzyskanie pozwolenia na budowę.

33 Oceniając zakres prac zgłoszonych przez skarżącą spółkę do realizacji, zgodnie ze zgłoszeniem i dokumentacją techniczną załączoną do niego, Sąd wyraża pogląd, że planowane przedsięwzięcie jest budową wolnostojącego, trwale związanego z gruntem urządzenia reklamowego, na którego realizację przepisy prawa budowlanego nakładają obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę. Zgodnie bowiem z dokumentacją techniczną, tj. projektem konstrukcyjno – budowlanym, konstrukcja tablicy informacyjnej "BP" będzie posadowiona na gruncie. Z opisu konstrukcji wynika, że będzie to słup, oparty o fundament w postaci stopy.

34 Z uwagi na powyższe, stanowisko organów obydwu instancji w zakresie wymagalności pozwolenia na budowę w związku z planowaną inwestycją, w pełni zasługuje na uwzględnienie.

35 Sąd nie podziela stanowiska skarżącej spółki, że do planowanej inwestycji znajduje zastosowanie art. 29 ust.2 pkt 6 ustawy Prawo budowlane. Przepis ten zwolnieniem od uzyskania pozwolenia na budowę objął wykonywanie robót budowlanych polegających na instalowaniu tablic i urządzeń reklamowych, z wyjątkiem usytuowanych na obiektach wpisanych do rejestru zabytków w rozumieniu przepisów o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami oraz z wyjątkiem reklam świetlnych i podświetlanych usytuowanych poza obszarem zabudowanym w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym.

36 Instalowanie tablic nie jest pojęciem równoznacznym z budową. Słownik języka polskiego Wydawnictwo Naukowe PWN pojęcie " instalować" definiuje jako: "zakładać, montować urządzenia techniczne. Instalować aparaturę pomiarową, lampy oświetleniowe, liczniki elektryczne, maszyny". Natomiast przez "budowanie" określa "wnoszenie budowli".

37 Opierając się zatem na wykładni językowej, należy stwierdzić, że przepis art. 26 ust. 2 pkt 6 Prawa budowlanego nie ma zastosowania do budowy urządzeń reklamowych trwale związanych z gruntem, które stanowią budowlę.

38 Zakres prac określonych w tym przepisie jako "instalacja tablic i urządzeń reklamowych", będzie polegać na zakładaniu lub montażu tablicy, a nie jej budowie od podstaw.

39 Mając natomiast na uwadze zachowanie jednolitości orzecznictwa w zakresie zastosowania art. 26 ust. 2 pkt 6 prawa budowlanego, Sąd podziela utrwalone stanowisko sądów administracyjnych wyrażone w wyroku z dnia 14 kwietnia 2005 r., sygn. akt VII SA/Wa 348/04-Lex nr 169410 oraz dostępne w internecie w wyroku WSA w Krakowie z dnia 2 kwietnia 2008 r., sygn. akt II SA/Kr 147/08 i niepublikowanym wyroku WSA we Wrocławiu z dnia 28 marca 2008 r., sygn. akt II SA/Wr 705/07 i stwierdza, że urządzenie jakim jest tablica informacyjna typu "BP MARS" o wskazanych w projekcie konstrukcyjno-budowlanym rozmiarach i sposobie konstrukcji nie może korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w przepisie art. 29 ust. 2 pkt 6 ustawy Prawo budowlane, odnoszącego się do urządzeń reklamowych o innych cechach, niż urządzenia reklamowe wymienione w art. 3 pkt 3 tej ustawy. Z tego też względu budowa powyższej inwestycji podlega obowiązkowi przewidzianemu w art. 28 ust. 1 ustawy Prawo budowlane.

40 Sąd nie podziela również zarzutu skargi, co do wadliwości rozstrzygnięcia organu II instancji.

41 Organ w podstawie prawnej zaskarżonej decyzji powołał art. 138 § 1 pkt 2 Kpa, który stanowi, że organ odwoławczy wydaje decyzję, w której uchyla zaskarżoną decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy, bądź uchylając tę decyzję – umarza postępowanie pierwszej instancji.

42 Rozstrzygnięcie zawarte w decyzji zaskarżonej może wydawać się mało czytelne, komponuje jednak z treścią przywołanej podstawy prawnej.

43 Decyzja bowiem utrzymuje w mocy decyzję organu I instancji w części wniesionego sprzeciwu, a uchyla ją natomiast w części dotyczącej nałożonego obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę.

44 Sąd analizując treść uzasadnienia zawartego w zaskarżonej decyzji stwierdza, że rozstrzygnięcie zaskarżonej decyzji nie narusza przepisów prawa.

45 Uchylenie poczynione przez organ odwoławczy w części nałożonego obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę prawidłowo zostało wyeliminowane z obrotu prawnego. Nie można nałożyć obowiązku uzyskania pozwolenia w drodze decyzji administracyjnej, w sytuacji, gdy obowiązek ten wynika z mocy ustawy.

46 Rozstrzygnięcie organu odwoławczego zawiera w sobie uchylenie decyzji w części wadliwego rozstrzygnięcia organu I instancji i orzeczenie co do istoty sprawy w jego prawidłowej części.

47 Utrzymanie decyzji w mocy, w części dotyczącej wniesionego sprzeciwu, jest rozstrzygnięciem co do istoty sprawy. Stanowisko to zostało uzasadnione wyczerpująco przez organ II instancji. Prawidłowość twierdzeń organu w tym zakresie Sąd podzielił na wstępie uzasadnienia wyroku.

48 Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji wyroku, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Powołane przepisy

Cytowane w

Cytowane w 3 orzeczeniach.

  1. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 24 lutego 2010 r., II SA/Po 738/09
  2. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 4 grudnia 2009 r., II SA/Kr 1491/09
  3. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 26 marca 2009 r., II SA/Go 718/08