Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 3 października 2018 r., I SA/Bk 389/18

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 3 października 2018 r., I SA/Bk 389/18

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Andrzej Melezini (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 3 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...] kwietnia 2018 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc wrzesień 2015 r. p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. ,

Uzasadnienie

2 W skardze do Sądu na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...] kwietnia 2018 r., wydaną w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc wrzesień 2015 r. Skarżący zawarł wniosek o jej wstrzymanie.

3 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.

4 Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

5 W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

6 o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, dalej jako: "p.p.s.a."), Sąd może wstrzymać wykonanie aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zamknięty, a wykazanie ich wystąpienia spoczywa na wnioskodawcy, który powinien starannie uzasadnić swój wniosek i wskazać konkretne okoliczności przemawiające za tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione i konieczne.

7 Skarżący, składając wniosek, w żaden sposób go nie uzasadnił. Niewystarczające jest bowiem wniesienie o zastosowanie ochrony tymczasowej. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu ma usprawiedliwione podstawy, a brak takiego uzasadnienia uniemożliwia skuteczną ocenę wniosku przez Sąd.

8 Orzecznictwo sądowoadministracyjne stoi na stanowisku, że wnioskodawca, przedstawiając argumentację dotyczącą finansowych następstw wydanego aktu, powinien ją poprzeć dokumentami finansowymi oraz majątkowymi (por. postanowienie NSA z dnia 30 listopada 2004r., sygn. akt GZ 120/04). Sąd zwraca uwagę, że orzekając o przyznaniu ochrony tymczasowej orzeka na podstawie akt sprawy, ale nie jest obowiązany samodzielnie formułować argumentacji, czy wykonanie aktu może wywołać którykolwiek ze skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., lub ustalać jakie okoliczności faktyczne czynią prawdopodobnym spełnienie przesłanek wymienionych w tym przepisie. Wreszcie nie jest zadaniem sądu, aby samodzielnie poszukiwać dowodów potwierdzających takie prawdopodobieństwo, przy założeniu, że takie dowody rzeczywiście w aktach sprawy się znajdują (por. postanowienie NSA z dnia 29 listopada 2017 r., sygn. II FZ 608/17).

9 Wprawdzie postanowieniem z dnia 3 października 2018 r. referendarz sądowy przyznał Skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, jednakże w doktrynie i w judykaturze przyjmuje się zasadę, zgodnie z którą przesłanek do przyznania prawa pomocy, o których mowa w art. 246 p.p.s.a. nie można utożsamiać z przesłankami, na podstawie których Sąd może orzec o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Postępowanie w zakresie przyznania prawa pomocy, a postępowanie w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji to dwa odrębne postępowania, w których sąd rozstrzyga na podstawie innych przesłanek (por. postanowienia NSA z dnia 10 grudnia 2010 r., sygn. II FZ 605/10 i z dnia 16 października 2009 r., sygn. II FSK 1783/08).

10 Niejako na marginesie należy nadmienić, że przepisy zawarte w art. 8-10 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2018 r., poz. 1314) przewidują ograniczenie dopuszczalności prowadzenia egzekucji do zakresu, w jakim nie zostanie zagrożone minimum utrzymania dłużnika i osób pozostających według ustawowego obowiązku na jego utrzymaniu. Z kolei skutki wykonania świadczenia pieniężnego są z natury rzeczy odwracalne. W przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi istnieje oczywista możliwość zwrotu zapłaconych kwot, łącznie z oprocentowaniem.

11 W tym stanie rzeczy Sąd uznał za zasadne odmówić udzielenia stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, o czym w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.