Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 13 września 2011 r., II SO/Bk 15/11

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 13 września 2011 r., II SO/Bk 15/11

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), Sędziowie sędzia NSA Stanisław Prutis,, sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, , po rozpoznaniu w dniu 13 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącej o wyłączenie sędziego WSA Mirosława Wincenciaka w sprawie z wniosku J. W. i W. K. o wymierzenie grzywny P. Komendantowi Wojewódzkiemu Państwowej Straży Pożarnej w B. w związku z nieprzekazaniem sądowi akt administracyjnych w sprawie II SA/Bk 740/10 ze skargi na postanowienia P. Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w B. w przedmiocie wydania zaświadczenia p o s t a n a w i a oddalić wniosek o wyłączenie sędziego.

Uzasadnienie

2 W. K. i J. W. w dniu 31 marca 2011 r. (data wpływu) złożyły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku wniosek o wymierzenie grzywny P. Komendantowi Wojewódzkiemu Państwowej Straży Pożarnej w B. w związku z nieprzekazaniem sądowi akt administracyjnych w sprawie II SA/Bk 740/10 ze skargi na postanowienie P. Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w B. w przedmiocie wydania zaświadczenia.

3 Pismem z dnia 8 sierpnia 2011 r. J. W. wniosła o wyłączenie od orzekania w niniejszej sprawie sędziego WSA Mirosława Wincenciaka. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że sędzia jako pracownik Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. orzekał w sprawach związanych z budową budynku inwentarskiego na działce nr [...] we wsi I. W ocenie skarżącej sędzia WSA Mirosław Wincenciak wykazał się brakiem obiektywizmu, staranności i dociekliwości w prowadzonych sprawach oraz był negatywnie nastawiony do osoby skarżącej. Ponadto skarżąca wskazała, że wydane przez wnioskowanego do wyłączenia sędziego postanowienia obarczone były licznymi wadami. Dodatkowo poniosła, że wniosek o wymierzenie organowi grzywny, będący przedmiotem niniejszego postępowania, został przez Sędziego bezpodstawnie wydzielony do odrębnego procedowania. W ocenie skarżącej brak obiektywizmu Sędziego może wynikać także z faktu, że w SKO w B. pracował z Panią E. W., Dyrektorem Wydziału Infrastruktury P. Urzędu Wojewódzkiego, która nadzoruje placówkę zamiejscową w Ł., zajmującą się kwestią budowy spornego obiektu budowlanego. Skarżąca wskazała również, że wyrok WSA w Białymstoku z dnia 8 lipca 2010 r., sygn. akt II SAB/Bk 6/10 (gdzie Przewodniczącym składu orzekającego był sędzia WSA Mirosław Wincenciak) został uchylony wyrokiem NSA z dnia 2 czerwca 2011 r., sygn. akt II OSK 535/11. W ocenie skarżącej również sprawa o sygnaturze II SA/Bk 740/10 (z której wydzielona została niniejsza sprawa), stanie się przedmiotem kasacji.

4 Skarżąca powołała się na treść art. 19 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz podniosła, że nie ma zaufania do Sędziego, że sprawy zostaną przez niego osądzone sprawiedliwie.

5 Wnioskowany do wyłączenia sędzia WSA Mirosław Wincenciak złożył do akt sprawy oświadczenie z dnia 19 sierpnia 2011 r. (k. 85 akt sądowych), z którego wynika, że nie istnieje taka okoliczność, która mogłaby wywoływać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w niniejszej sprawie.

6 Pismem z dnia 12 września 2011 r. J. W. uzupełniła wniosek o wyłączenie sędziego z 8 sierpnia 2011 r., w którym wskazała, że sędzia WSA Mirosław Wincenciak był już wyłączany przez Sąd na skutek postanowień NSA:

7 z dnia 8 grudnia 2010 r., sygn. akt II OZ 1259/10 i z dnia 2 grudnia 2010 r., sygn. akt II OZ 1228/1. Jednocześnie J. W. złożyła skargę na przewlekłość działania WSA w Białymstoku w postępowaniu sądowo-administracyjnym w sprawie II SA/Bk 740/10 i II SO/Bk 15/11, stwierdzając, że uzupełnia wniosek o wyłączenie sędziego

8 o argumenty zawarte w przedmiotowej skardze. Skarżąca wyraziła niezadowolenie

9 z podejmowanych przez Sędziego rozstrzygnięć oraz wskazała, że przez wiele miesięcy Sąd pozostawał w bezczynności.

10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.

11 Wniosek podlegał oddaleniu.

12 Instytucję wyłączenia sędziego normują przepisy art. 18-24 ustawy z dnia

13 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej: p.p.s.a. Przyczyny wyłączenia sędziego z mocy samej ustawy zostały enumeratywnie wymienione w art.

14 18 powołanej ustawy. Zgodnie z tym przepisem sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach:

15 1. w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym,

16 że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki;

17 2. swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych

18 bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego

19 stopnia;

20 3. osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli;

21 4. w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron;

22 5. w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek

23 inne usługi związane ze sprawą;

24 6. w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach

25 o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego

26 rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator;

27 6a) dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie;

28 7. w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji

29 publicznej.

30 Stosownie do art. 19 p.p.s.a., niezależnie od sytuacji, w których sędzia wyłączony jest z mocy samej ustawy (art. 18 p.p.s.a.), sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Strona obowiązana jest uprawdopodobnić przyczynę wyłączenia we wniosku zgłoszonym do sądu.

31 W orzecznictwie wskazuje się, że okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie musi być realna, a nie potencjalna. Nie jest zatem wystarczająca sama podejrzliwość strony bądź utrata wiary w bezstronność sędziego. Nie ma znaczenia subiektywne przekonanie strony

32 o braku bezstronności sędziego wyznaczonego do rozpoznawania jej sprawy, lecz konieczne jest wskazanie poważnych powodów, które obiektywnie spowodowałyby utratę zaufania, co do bezstronności sędziego (vide: postanowienie NSA

33 z 15 września 2008 r., II FZ 397/08, Lex nr 493907). Wskazać również należy, że każda sprawa podlega indywidualnej ocenie przez składy sędziowskie. Z tych przyczyn sugestia, że sędzia orzekał w innej sprawie z udziałem skarżącego, nie powoduje, że można mówić o jakimkolwiek nastawieniu sędziego do strony. Sam fakt orzekania w innej sprawie, w której wnioskodawca był stroną nie daje podstawy do sformułowania zastrzeżeń co do bezstronności sędziego, biorącego udział

34 w rozstrzyganiu innej sprawy. Niezadowolenie strony z rozstrzygnięcia sprawy czy też ze sposobu prowadzenia postępowania sądowego nie stanowi również podstawy do wyłączenia sędziego, bowiem zarzuty te strona może podnosić w środkach odwoławczych od orzeczeń Sądu l instancji (por. postanowienie NSA z 5 września 2008 r., l OZ 665/08). Przesłanką do wyłączenia nie może być też ocena pracy sędziego pod kątem ewentualnych popełnionych przez niego uchybień przepisom prawa formalnego albo błędów w stosowaniu prawa materialnego, gdyż należy ona

35 w ramach kontroli instancyjnej do sądu wyższej instancji. Sąd, rozpoznając wniosek o wyłączenie sędziego, nie bada zasadności i prawidłowości czynności podjętych

36 w sprawie przez sąd orzekający (postanowienie SN z dnia 28 sierpnia 1996 r.,

37 I PO 8/96, OSNAP 1997, nr 4, poz. 59).

38 Zaznaczyć również należy, iż dla wyjaśnienia charakteru stosunków osobistych łączących sędziego ze stroną, w myśl art. 22 § 2 p.p.s.a., ustawodawca nałożył na sędziego, którego dotyczy wniosek o wyłączenie, obowiązek złożenia

39 w tym zakresie stosownych wyjaśnień. Jak stwierdził Sąd Najwyższy: "Autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza jego prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które by podważały wiarygodność oświadczenia sędziego (por. postanowienie SN z dnia 25 sierpnia 1971 r., sygn. akt l CZ 212/71, OSNC z1972 r., nr 3, poz. 55).

40 Odnosząc powyższe rozważania prawne na grunt niniejszej sprawy uznać należy, iż okoliczności wskazywane przez skarżącą we wniosku o wyłączenie sędziego nie mogły stanowić podstawy do jego uwzględnienia. W pierwszej kolejności trzeba podkreślić, że skład rozpoznający przedmiotowy wniosek nie stwierdził istnienia żadnej z przesłanek, o których mowa w art. 18 pkt 1 - 7 p.p.s.a., stanowiących podstawę do wyłączenia wnioskowanego sędziego z mocy ustawy. Skarżąca nie uprawdopodobniła też okoliczności wyłączenia sędziego na podstawie art. 19 p.p.s.a. W ocenie Sądu z samego faktu wydania niekorzystnych rozstrzygnięć w innych sprawach, nie można wyciągać wniosku o braku wiarygodności danego sędziego. Samo bowiem przeświadczenie skarżącej, że wskazany we wniosku sędzia może prowadzić proces nieobiektywnie, nie jest przesłanką do wnioskowania o jego wyłączenie. Jeszcze raz należy podkreślić, iż sam fakt, że sędzia sądu administracyjnego, którego wyłączenia domaga się skarżąca był sprawozdawcą w innej sprawie z jej udziałem, nie stanowi wystarczającej przesłanki uzasadniającej w myśl art. 19 p.p.s.a jego wyłączenie (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 września 2005 r., sygn. akt l OZ 939/05). Tym bardziej nieuprawniony jest zarzut skarżącej dotyczący udziału sędziego WSA Mirosława Wincenciaka w orzekaniu w sprawie o sygn. akt

41 II SAB/Bk 6/10 w charakterze Przewodniczącego składu.

42 Ponadto podkreślić należy, że sędzia, którego wyłączenia zażądała skarżąca, złożył pisemne oświadczenie, że nie istnieje żadna okoliczność, która mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w niniejszej sprawie. Nie występują zatem po jego stronie przesłanki przewidziane w art. 18 § 1 p.p.s.a.,

43 a także inne okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnione wątpliwości co do ich bezstronności w sprawie (art. 19 p.p.s.a.). Argumentacja przedstawiona przez skarżącą nie podważyła zaś wiarygodności tego oświadczenia.

44 Dodatkowo, w odniesieniu do argumentacji przedstawionej przez skarżącą

45 w piśmie z dnia 12 września 2011 r., należy wskazać, że postanowienia NSA z dnia

46 8 grudnia 2010 r., sygn. akt II OZ 1259/10 i z dnia 2 grudnia 2010 r., sygn. akt II OZ 1228/10 uchylające postanowienia tutejszego Sądu i skutkujące wydaniem postanowień o wyłączeniu sędziego WSA Mirosława Wincenciaka od udziału

47 w sprawie, zapadły na tle odmiennego stanu faktycznego. W postanowieniach tych NSA wskazał bowiem na przedwczesne orzeczenie Sądu o oddaleniu wniosku, bez uprzedniego wezwania skarżącej do jego uzupełnienia oraz przedwczesne rozważania Sądu co do uprawdopodobnienia przyczyn wyłączenia Sędziego. Taka sytuacja nie miała miejsca w niniejszej sprawie. Stąd też powołane przez skarżącą postanowienia NSA nie mogły mieć wpływu na rozstrzygnięcie Sądu.

48 Ze wskazanych powyżej względów, na podstawie art. 18, 19 oraz art. 22 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak

49 w sentencji.