Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 22 października 2013 r., II SAB/Bk 8/12

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 22 października 2013 r., II SAB/Bk 8/12

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marek Leszczyński (spr.), Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Roleder, sędzia WSA Wojciech Stachurski, , po rozpoznaniu w dniu 22 października 2013 r. w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym wniosku J. W. o wyłączenie sędziego NSA Mieczysława Markowskiego od orzekania w sprawie ze skargi J.W. na przewlekłość postępowania P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. w przedmiocie przekazania wniosku o rozbiórkę obiektu budowlanego p o s t a n a w i a: oddalić wniosek o wyłączenie sędziego NSA Mieczysława Markowskiego od orzekania w sprawie

Uzasadnienie

2 W dniu [...] października 2013 r. J. W. złożyła wniosek o wyłączenie od orzekania w sprawie sędziego NSA Mieczysława Markowskiego.

3 W ocenie skarżącej sędzia NSA Mieczysław Markowski pełniąc funkcję wiceprezesa WSA w Białymstoku działał na szkodę jej interesu błędnie stwierdzając, że przedmiot zaskarżenia w niniejszej sprawie został określony niezgodnie z treścią skargi, co powinno zostać w ocenie Wnioskodawczyni sprostowane przez sędziego NSA Mieczysława Markowskiego pełniącego funkcję Przewodniczącego II Wydziału. Ponadto w tej samej sprawie sędzia odmówił wyłączenia od orzekania w sprawie sędziego WSA Jacka Pruszynskiego, który następnie został wyłączony od orzekania postanowieniem NSA z dnia [...] maja 2013 r. sygn. akt II OZ 379/13. W sprawie II SAB/Bk 56/13 i w sprawie II SA/Bk 432/13 działając jako przewodniczący Wydziału II nieprawidłowo zaś określił przedmiot postępowania. Jako przewodniczący Wydziału I w sprawie II SA/Bk 6/13 wydał zarządzenie o wezwaniu do wpłacenia wpisu, pomimo że kwestia ta była już uregulowana w postępowaniu pierwotnym, czym działał na szkodę interesu finansowego skarżącej. Ponadto, zdaniem skarżącej, sędzia, będąc przewodniczącym Wydziału II nie nadał biegu sprawie przez około 6 miesięcy przez to, że nie dołączył złożonych przez nią odpisów pism stronom postępowania. Ponadto w ocenie Skarżącej sędzia Mieczysław Markowski w sprawach II SAB/Bk 55/13 i II SAB/Bk 57/13 nieprawidłowo określił przedmiot zaskarżenia, a w sprawie II SA/Bk 136/13 zażalenie Skarżącej nie zostało wysłane do NSA do 19 września 2013 r.

4 Sędzia NSA Mieczysław Markowski w dniu [...] października 2013 r. złożył oświadczenie, w którym stwierdził, że nie istnieje okoliczność tego rodzaju, która mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość, co do jego bezstronności w niniejszej sprawie.

5 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.

6 Wniosek nie podlegał uwzględnieniu..

7 Stosownie do treści art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

8 o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., niezależnie od przyczyn wyłączenia sędziego z mocy ustawy (art. 18 p.p.s.a.), sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Zgodnie z art. 22 § 2 p.p.s.a. postanowienie w przedmiocie wyłączenia jest wydawane po złożeniu wyjaśnienia przez sędziego, którego wniosek o wyłączenie dotyczy.

9 Jednolicie w orzecznictwie wskazuje się, że wyłączenie na podstawie art. 19 p.p.s.a. powinno odwoływać się do zobiektywizowanych przesłanek, tak aby wątpliwość co do bezstronności sędziego mogła zostać uznana za mającą realne podstawy. Nie wystarcza do zastosowania wskazanego przepisu wystąpienie

10 u strony podejrzenia, co do braku bezstronności sędziego, czy subiektywne przekonanie, co do negatywnego nastawienia sędziego do strony. Także okoliczność wielokrotnego orzekania przez sędziego w sprawach tej samej osoby, w których zapadały także orzeczenia niekorzystne dla strony, nie mogą być uznane za podstawę do wyłączenia sędziego od rozpoznawania pozostałych spraw, toczących się ze skarg i wniosków tej samej strony lub, których uczestnikiem jest ta sama osoba. Uzasadnioną wątpliwością, co do bezstronności nie jest również, co należy podkreślić w kontekście powołanej we wniosku argumentacji, przeświadczenie strony co do tego, że sędzia prowadzi proces wadliwie, zwłaszcza nieobiektywnie czy też stronniczo, gdyż merytoryczne kwestionowanie rozstrzygnięć sądu może odbywać się za pomocą przysługujących stronie środków odwoławczych (por. postanowienie NSA z 6 sierpnia 2009 r., II OZ 648/09). W szczególności wniosku

11 o wyłączenie sędziego nie uzasadnia prowadzenie przez niego sprawy

12 z naruszeniem przepisów postępowania oraz wadliwe prowadzenie innej sprawy.

13 Wyłączenie sędziego na podstawie art. 19 p.p.s.a. ma ponadto zapewnić obiektywizm sądu i nie może być traktowane jako możliwość eliminowania

14 w postępowaniu sędziów, których strona uznaje za nieodpowiadających subiektywnemu pojmowaniu swoich interesów. W konsekwencji, nie może służyć umożliwieniu stronie wybierania składów sędziowskich według jej subiektywnego odczucia (por. postanowienia NSA: z 8 maja 2009 r., II FZ 128/09 oraz z 5 kwietnia 2013r. II OZ 220/13).

15 Brak podstaw do zastosowania art. 19 p.p.s.a. w powyżej opisanych sytuacjach występuje zwłaszcza, gdy sędzia złoży oświadczenie, że nie zachodzą żadne okoliczności określone w powołanym przepisie, dające podstawę do wyłączenia go

16 i prawdziwość tego oświadczenia nie budzi wątpliwości (tak NSA w postanowieniach

17 z dnia: 11 września 2012 r., II OZ 704/12, z dnia 13 kwietnia 2012 r., II OZ 259/12,

18 z dnia 4 kwietnia 2012 r., I OZ 21/12, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Ponadto, jak wskazał NSA w postanowieniu z 9 grudnia 2010 r. w sprawie I OZ 934/10 "Autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza jego prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które podważałyby wiarygodność oświadczenia sędziego".

19 Uwzględniając powyższe rozważania Sąd doszedł do przekonania, że argumentacja wniosku skarżącej nie wskazuje na istnienie po stronie sędziego Mieczysława Markowskiego okoliczności mogących budzić uzasadnione wątpliwości co do jego bezstronności w tej sprawie. Tym bardziej, że sędzia w złożonym oświadczeniu wykluczył przesłanki wyłączenia oparte na tej podstawie.

20 W ocenie Sądu rozpatrującego niniejszy wniosek, skoro skarżąca nie wykazała, aby po stronie sędziego Mieczysława Markowskiego istniała realna okoliczność mogąca budzić uzasadnione wątpliwości co do jego bezstronności w tej konkretnej sprawie, to przyjąć należy, że przedmiotowe oświadczenie nie zostało skutecznie podważone. Podnoszone zaś przez Skarżącą okoliczności dotyczące sędziego Mieczysława Markowskiego nie wskazują na istnienie wątpliwości co do jego bezstronności w sprawie. W szczególności trudno uznać za świadczące

21 o negatywnym nastawieniu do Skarżącej okoliczności podpisania zarządzeń, w których błędnie określono przedmiot zaskarżenia czy niezasadnego wezwania do uiszczenia wpisu.

22 Zauważyć należy, że sędzia NSA Mieczysław Markowski postanowieniem tut. Sadu z [...] września 2013 r. został wyłączony od orzekania w równolegle toczącej się przed tut. Sądem sprawie o sygn. akt II SA/Bk 6/13. Sprawa niniejsza dotyczy wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego prawomocnym wyrokiem tut. Sądu z 4 października 2012 r. (sygn. akt II SA/Bk 32/12), oddalającym skargę na decyzję PWINB w B. umarzającą postępowanie dotyczące rozbiórki obiektu budowlanego. Postępowanie zaś w sprawie niniejszej dotyczy kontroli przewlekłości postępowania administracyjnego w sprawie przekazania, według właściwości, wniosku Skarżącej. Ze względu na fakt, że elementy przedmiotowe obu ww. spraw różnią się od siebie, nie zachodzą okoliczności uzasadniające wyłączenie sędziego NSA Mieczysława Markowskiego od orzekania w niniejszym postępowaniu. Ponadto o wyłączeniu sędziego za każdym razem decydują indywidualne przesłanki zachodzące w konkretnej sprawie.

23 Ze wskazanych powyżej względów Sąd, na mocy art. 22 § 1 i 2 ustawy Prawo

24 o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.