Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 14 lipca 2016 r., II SAB/Bk 55/16

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 14 lipca 2016 r., II SAB/Bk 55/16

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Mieczysław Markowski, Sędziowie sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz, sędzia WSA Mirosław Wincenciak (spr.), Protokolant st. sekretarz sądowy Anna Makal, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 14 lipca 2016 r. sprawy ze skargi D. Z. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. w przedmiocie informacji publicznej 1. umarza postępowanie sądowe w zakresie zobowiązania Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. do załatwienia wniosku D. Z. z dnia [...] kwietnia 2016 roku, w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej; 2. stwierdza, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. dopuściło się bezczynności w przedmiotowej sprawie; 3. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 4. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. na rzecz skarżącego D. Z. kwotę 1016,57 (tysiąc szesnaście złotych pięćdziesiąt siedem groszy) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie

2 Skargę złożoną za pośrednictwem organu (z datą wpływu do organu administracji [...].05.2016 r.) skarżący D. Z., reprezentowany przez pełnomocnika radcę prawnego K. C. Ł., zarzucił Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w B. bezczynność w rozpoznaniu jego wniosku z dnia [...] kwietnia 2016 roku o udzielenie informacji publicznej w przedmiocie doręczenia na adres poczty elektronicznej decyzji wydanych w okresie od [...].09.2015 do [...].03.2016 roku przez organ na podstawie przepisów o dostępie do informacji publicznej. Skarżący wnosił także o uznanie, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa i odstąpienia od orzeczenia grzywny.

3 W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B., wnosząc o jej oddalenie, podnosiło okoliczność braku bezczynności w swoim działaniu. Organ podkreślił, że w dniu [...] kwietnia 2016 roku odebrał anonimową wiadomość przesłaną drogą elektroniczną, na którą odpowiedział w dniu [...] kwietnia 2016r. przesyłając odpowiedź na adres elektroniczny. Pismo to informowało, że wniosek z dnia [...] kwietnia 2016 r. nie zawierał danych pozwalających na ustalenie, iż żądanie pochodzi od podmiotu uprawnionego do żądania udostępnienia informacji publicznej. Z uwagi na wyżej wymienione wątpliwości o charakterze podmiotowym organ nie mógł spełnić oczekiwań skarżącego. Dopiero po otrzymaniu skargi na bezczynność, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. przesłało skarżącemu żądane odpisy decyzji w dniu [...]05.2016 roku.

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje.

5 We wskazanym stanie faktycznym przez skarżącego, który nie jest kwestionowany przez organ i który Sąd przyjmuje do rozpoznania skargi, do oceny pozostaje okoliczność czy organowi można przypisać bezczynność w udostępnieniu żądanej informacji.

6 Organ nie udostępniając żądanej informacji w zakreślonym ustawowym terminie stanął na stanowisku, iż nie można jej udzielić, ponieważ wniosek jest anonimowy (wskazany w nim był tylko adres poczty elektronicznej skarżącego).

7 W tej kwestii wielokrotnie wypowiadały się sądy administracyjne stojąc na stanowisku, iż wniosek złożony pocztą elektroniczną, nawet w sytuacji gdy do jego autoryzacji nie zostanie użyty podpis elektroniczny jest wnioskiem pisemnym na który organ winien udzielić odpowiedzi udostępniając żądane informacje, np. wyroki: WSA w Białymstoku z dnia 10.11.2015 r. o sygn. akt II SAB/Bk 62/15, WSA w Krakowie z dnia 06.05.2014 r. o sygn. akt II SAB/Kr 80/14.

8 Żądane wnioskiem informacje były w rozumieniu art. 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej z dnia 06.09.2001 r. informacją publiczną. Nie zachodziły też ustawowe przeszkody o których mowa w art. 5 powyższej ustawy do odmowy ich udostępnienia. W tej sytuacji zbędne było żądanie danych adresowych skarżącego.

9 Z pisma Skarżącego wynikało jednoznacznie, że chce uzyskać wiedzę o decyzjach wydanych przez organ na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej, które należało zanonimizować, a nie doręczenia tych decyzji w rozumieniu art. 109 § 1 K.p.a. Udzielenie informacji dopiero po wniesieniu skargi stanowiło podstawę do umorzenia postępowania w zakresie zobowiązania organu do rozpoznania zgłoszonego wniosku. Z uwagi na udzielenie informacji z przekroczeniem terminu o którym mowa w art. 13 ust. 1 ustawy Sąd uznał, iż organ pozostawał w bezczynności w rozpoznaniu wniosku. Jednocześnie mając na uwadze błędną ocenę organu co do możliwości udzielenia informacji i stosunkowo krótki okres pozostawania w bezczynności Sąd stwierdził, że bezczynność ta nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.

10 Z tych więc względów na podstawie art. 149 § 1 ust. 3 i § 1 a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł jak w wyroku orzekając jednocześnie o kosztach w myśl art. 200 tej ustawy. Na koszty złożyły się wysokość stawki minimalnej (480 zł ) określonej w § 14 ust.1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych , wpis od skargi (100 zł), opłata skarbowa od pełnomocnictwa (17 zł) oraz koszt dojazdu w kwocie 419,57 zł wyliczony zgodnie z przyjętą praktyką orzeczniczą jako iloczyn kilometrów przejechanych samochodem osobowym o pojemności silnika 1997 cm³ z kancelarii położnej w L. przy ulicy O. do siedziby tut. Sądu i z powrotem – 251 km x 2 x 0,8358 zł/km – stawka wynikająca z rozp. Ministra Infrastruktury z dnia 25 marca 2002 r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania dla celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy ( Dz. U. Z 2002 r. ,Nr 27, poz. 271 ze zm.).