Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 31 lipca 2019 r., II SA/Bk 287/19

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 31 lipca 2019 r., II SA/Bk 287/19

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K. L. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] lutego 2019 r., nr [...] w przedmiocie nakazania przywrócenia pierwotnego sposobu użytkowania p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji

Uzasadnienie

2 Skarżący – K. L. wniósł do sądu administracyjnego skargę na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu Ziemskiego S. z [...] grudnia 2018 r. nr [...], nakazującą skarżącemu przywrócenie pierwotnego sposobu użytkowania pomieszczeń na parterze budynku zlokalizowanego na działce nr [...] w miejscowości S., gm. S. – tj. z lokalu gastronomicznego na sklep spożywczo – przemysłowy.

3 W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji motywowany obawą znacznej szkody. Podniesiono, że w przypadku przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania dojdzie do zatrzymania części produkcji garmażeryjnej, a co za tym idzie skarżący będzie zmuszony zwolnić część personelu. Zdaniem skarżącego jest to ważny argument z uwagi na wysoki stopień bezrobocia panujący na terenach położonych na wschód od S. Z uwagi na brak wielkich zakładów pracy obsługa podróżnych jest jedynym miejscem zatrudnienia. W związku z koniecznością częściowego zamknięcia działalności gospodarczej skarżącemu grozi znaczna szkoda oraz trudne do odwrócenia skutki wywołane koniecznością doprowadzenia obiektu do stanu pierwotnego. Nadto wniosek uzasadniony został tym, że lakoniczność i ogólność stwierdzeń zawartych w decyzji prowadzi od niemożności jej wykonania.

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.

5 Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, ze zm.; dalej P.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...) - art. 61 § 3 P.p.s.a.

6 Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie poglądem przesłankę wyrządzenia znacznej szkody należy interpretować jako szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (vide: postanowienie NSA z 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04, pub. CBOSA). Z kolei trudne do odwrócenia skutki to skutki faktyczne lub prawne, które raz zaistniałe spowodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nie nastąpić lub nastąpić po długim czasie czy przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (vide: postanowienie NSA z 1 grudnia 2015 r., II GZ 770/15, pub. CBOSA). Przesłanki te należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. Sąd rozpoznając wniosek nie dokonuje oceny merytorycznej skargi, bowiem takie działanie sądu dokonywane w ramach posiedzenia niejawnego oznaczałoby niedopuszczalną ocenę legalności zaskarżonego aktu, jednak powinien uwzględniać wszystkie okoliczności, nawet nie podniesione we wniosku, o ile można je wyinterpretować na podstawie obowiązujących przepisów prawa oraz akt sprawy (vide: postanowienie NSA z 27 stycznia 2016 r., I OZ 38/16, pub. CBOSA).

7 W ocenie sądu, w niniejszej sprawie zachodzą okoliczności, które przemawiają za uwzględnieniem wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zaskarżona decyzja nakazuje skarżącemu doprowadzenie spornego budynku do stanu pierwotnego, sprzed wykonania robót budowlanych związanych ze zmianą sposobu użytkowania sklepu spożywczo – przemysłowego na lokal gastronomiczny. Niewątpliwie wykonanie nałożonego obowiązku będzie wymagać poniesienia względnie dużych nakładów, tak finansowych, jak i nakładów pracy. Nieracjonalne jest generowanie nakładów finansowych czy nakładów pracy, jeśli w wyniku rozstrzygnięcia sprawy co do meritum przez sąd, nakłady te mogą okazać się daremne. Z tego względu w orzecznictwie sądów administracyjnych powszechnie przyjmuje się, że rozbiórka ze swej istoty wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (vide: postanowienia NSA: z 28 kwietnia 2005r., II OZ 276/05; z 7 maja 2010 r., II OZ 396/10, z 16 lipca 2010 r., II OSK 752/10, pub. CBOSA). Podobnie w ocenie sądu należy oceniać skutki wykonania decyzji nakazującej wykonanie prac zmierzających do przywrócenia stanu pierwotnego sposobu użytkowania.

8 Należy przy tym podkreślić, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zapewnia skarżącemu jedynie tymczasową ochronę, gdyż w myśl art. 61 § 6 P.p.s.a. rozstrzygnięcie sądu w tym zakresie traci moc z dniem wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę lub uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę.

9 Z powyższych przyczyn, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji