Postanowienie Sądu Rejonowego w Zgorzelcu z dnia 30 października 2013 r., I Ns 733/13
postanowienie Sądu Rejonowego w Zgorzelcu z dnia 30 października 2013 r., I Ns 733/13Otwórz w aplikacji
Tekst
1 Sygn. akt I Ns 733/13
POSTANOWIENIE
2 Dnia 30 października 2013 r.
3 Sąd Rejonowy w Zgorzelcu Wydział I Cywilny
4 w składzie następującym:
5 Przewodniczący SSR Krzysztof Skowron
6 Protokolant Ewelina Urbańska
7 po rozpoznaniu w dniu 30 października 2013 r. w Zgorzelcu
8 sprawy z wniosku A. M. (ul. (...), (...)-(...) L.)
9 przy udziale J. D. (ul. (...), (...)-(...) R.)
10 o stwierdzenie nabycia spadku po W. M. urodzonym w dniu (...) w D. W., synu M. i M., zmarłym w dniu 28 grudnia 1989 r. w J., ostatnio zamieszkałym w J., po K. M. urodzonej w dniu (...) w T., córce J. i Z. zd. C., zmarłej w dniu 10 kwietnia 1997 r. w J., ostatnio zamieszkałej w J., po M. D. urodzonej w dniu (...) w K., córce W. i K. zd. K., zmarłej w dniu 12 czerwca 2011 r. we W., ostatnio zamieszkałej w R. i po J. M. urodzonym w dniu (...) w K., synu W. i K. zd. K., zmarłym w dniu 14 lutego 2013 r. w Z., ostatnio zamieszkałym w J.
11 1. stwierdza, że spadek po W. M. na podstawie testamentu alograficznego z dnia 25 czerwca 1986 r. nabył J. M., w całości,
12 2. stwierdza, że spadek po K. M. na podstawie testamentu alograficznego z dnia 25 czerwca 1986 r. nabył J. M., w całości,
13 3. stwierdza, że spadek po M. D. na podstawie ustawy nabył J. D., jako syn spadkodawczyni, w całości,
14 4. stwierdza, że spadek po J. M. na podstawie ustawy nabył A. M., jako syn spadkodawcy w całości.
15 Sygn. akt I Ns 733/13
Uzasadnienie
16 Wnioskodawca, A. M., wniósł o stwierdzenie nabycia spadku po W. M., K. M., M. D. i J. M..
17 Uczestnik, J. D., poparł wniosek.
18 Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
19 W. M. zmarł 28 grudnia 1989 r. Przed śmiercią mieszkał w J.. W chwili śmierci pozostawał w związku małżeńskim z K. M., z którą miał dwoje dzieci: M. D. i J. M.. 10 kwietnia 1997 r. zmarła K. M.. Przed śmiercią mieszkała w J.; była wdową. Córka W. M. i K. M., M. D., zmarła 12 czerwca 2011 r., jako wdowa. Przed śmiercią mieszkała w R.; miała tylko jedno dziecko – syna, J. D.. Syn W. M. i K. M., J. M., zmarł 14 lutego 2013 r., jako wdowiec. Przed śmiercią mieszkał w J.; podobnie jak jego siostra miał tylko jedno dziecko – syna, A. M.. W. M. i K. M. w 1986 r. sporządzili testamenty alograficzne; każde z nich przeznaczyło swój majątek, obejmujący dom i budynek gospodarczy w J. nr 2 wraz z inwentarzem (co wyczerpywało prawie cały spadek), dla swojego syna J. M..
20 (dowód:
21 -
22 odpis skrócony aktu zgonu nr (...) z 27 czerwca 2013 r. [k 6];
23 -
24 odpis skrócony aktu zgonu nr(...) z 27 czerwca 2013 r. [k 6];
25 -
26 odpis skrócony aktu zgonu nr (...) z 12 czerwca 2013 r. [k 6];
27 -
28 odpis skrócony aktu zgonu nr (...) z 15 lutego 2013 r. [k 6];
29 -
30 odpis skrócony aktu urodzenia nr (...) z 27 czerwca 2013 r. [k 6];
31 -
32 odpis skrócony aktu urodzenia nr (...) z 27 czerwca 2013 r. [k 6];
33 -
34 zapewnienie spadkowe A. M. [k 15];
35 -
36 akta sprawy Sądu Rejonowego w Zgorzelcu o sygn. I Ns 436/08)
37 Sąd zważył, co następuje:
38 Powołanie do spadku wynika z ustawy albo z testamentu (art. 926 § 1 k.c.). Dziedziczenie ustawowe wchodzi w rachubę, jeżeli spadkodawca nie powołał spadkobiercy albo gdy osoba powołana do spadku nie chce lub nie może być spadkobiercą (art. 926 § 2 i 3 k.c.).
39 W. M. i K. M. sporządzili testamenty alograficzne - w obecności dwóch świadków oświadczyli swoją ostatnią wolę ustnie wobec Naczelnika Miasta i Gminy W., a ich oświadczenia zostały ujęte w protokole i podpisane (art. 951 k.c.; por. też uchwałę SN z 9 lutego 1974 r., III CZP 64/73). Każde z nich do całego spadku powołało swojego syna J. M. (art. 961 k.c.). W sprawie zostały sporządzone dwa odrębne testamenty alograficzne, a nie jeden testament wspólny (co jest niedopuszczalne - art. 942 k.c.) – mimo tego, że ich treść została objęta jednym protokołem (por. A. Kidyba, Komentarz do art. 942 Kodeksu cywilnego, LEX, pkt 3-5).
40 Po M. D. i po J. M. wchodziło w rachubę dziedziczenie ustawowe; spadkobiercami po nich byli ich synowie – odpowiednio J. D. i A. M. (art. 931 § 1 k.c.).