Wyrok Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 6 września 2024 r., VIII K 989/23

wyrok Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 6 września 2024 r., VIII K 989/23

Tekst

WYROK Z UZASADNIENIEM

1 Sygn. akt: VIII K 989/23

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

2 Dnia 06 września 2024 roku

3 Sąd Rejonowy w Toruniu VIII Wydział Karny w składzie:

4 Przewodniczący Sędzia Joanna Sobczak

5 Protokolant st. sekretarz sądowy Ewa Kukla-Karpus

6 w obecności oskarżyciela Katarzyny Balcerzak

7 po rozpoznaniu na rozprawie dnia 16 maja 2024 r., 04.07.2024r., 05.09.2024r.

8 sprawy:

9 M. A.

10 s. S. i T. z domu D.

11 ur. (...) w C.

12 oskarżonego o to, że:

13 w dniu 16 kwietnia 2021 r. na autostradzie (...) na 120 km w kierunku G. kierując pojazdem I. (...) (oznakowany pojazd (...) (...) o nr rej. (...) nieumyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa określonego w Ustawie prawo o ruchu drogowym w ten sposób, iż wykonując manewr włączenia się do ruchu nie ustąpił pierwszeństwa kierującemu pojazdem S. (...) o nr rej. (...) J. S. w wyniku czego doszło do zderzenia pojazdów na skutek czego J. S. doznał obrażeń w postaci złamania trzonu piątego kręgu kręgosłupa lędźwiowego ze stenozą kanału kręgowego, złamania trzonu mostka z przemieszczeniem odłamów, złamania podstawy wyrostka kruczego łopatki lewej powodując naruszenie czynności narządów ruchu trwające powyżej siedmiu dni w rozumieniu odpowiedniego artykułu kodeksu karnego

14 tj. o czyn z art. 177 § 1 kk

15 orzeka:

16 stosując w myśl art. 4 § 1 kk przywołane przepisy Kodeksu karnego w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 września 2023 r.

17 1. ustalając, iż oskarżony M. A. dopuścił się zarzucanego mu czynu, który wyczerpał znamiona występku z art. 177 § 1 kk i ustalając, że wina i społeczna szkodliwość czynu przypisanego oskarżonemu nie są znaczne, a okoliczności jego popełnienia nie budzą wątpliwości, na podstawie art. 66 § 1 i 2 kk i art. 67 § 1 kk warunkowo umarza postępowanie na okres 2 (dwóch) lat próby od uprawomocnienia się orzeczenia;

18 2. na podstawie art. 67 § 3 kk w zw. z art. 46 § 1 kk orzeka wobec oskarżonego M. A. na rzecz pokrzywdzonego J. S. kwotę 2 000 zł (dwóch tysięcy złotych) tytułem częściowego zadośćuczynienia;

19 3. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa opłatę w wysokości 60 (sześćdziesiąt) złotych oraz obciąża ją wydatkami poniesionymi w toku postępowania w kwocie 1958,06 (tysiąc dziewięćset pięćdziesiąt osiem złotych 06/100).

Uzasadnienie

20 Formularz UK 1

21 Sygnatura akt

22 VIII K 989/23

23 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

USTALENIE FAKTÓW

24 Fakty uznane za udowodnione

25 Lp.

26 Oskarżony

27 Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

28 1.1.1.

29 M. A.

30 punkt 1 wyroku

31 Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

32 Dowód

33 Numer karty

34 M. A. w dniu 16 kwietnia 2021 r. na autostradzie (...) na 120 km w kierunku G. kierując pojazdem I. (...) (oznakowany pojazd (...)) o nr rej. (...) nieumyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa określonego w Ustawie prawo o ruchu drogowym w ten sposób, iż wykonując manewr włączenia się do ruchu nie ustąpił pierwszeństwa kierującemu pojazdem S. (...) o nr rej. (...) J. S. w wyniku czego doszło do zderzenia pojazdów.

35 na skutek czego J. S. doznał obrażeń w postaci złamania trzonu piątego kręgu

36 zeznania J. S.

37 17-19, 190- 191v

38 zeznania K. M.

39 42-43, 197-v-198

40 protokół oględzin płyty z zapisem z wideorejestratora wraz z płytą

41 k. 77-79, 80

42 ekspertyza wypadku drogowego

43 k. 89-105

44 W wyniku zdarzenia J. S. doznał obrażeń ciała w postaci złamania trzonu piątego kręgu kręgosłupa lędźwiowego ze stenozą kanału kręgowego, złamania trzonu mostka z przemieszczeniem odłamów, złamania podstawy wyrostka kruczego łopatki lewej co spowodowało u niego naruszenie czynności narządów ruchu trwające powyżej siedmiu dni w rozumieniu odpowiedniego artykułu kodeksu karnego.

45 dokumentacja medyczna

46 k. 12, 22

47 opinia sądowo - lekarska

48 k. 24-25

49 M. A. figuruje jako osoba niekarana sądownie. W przeszłości był notowany jako osoba naruszająca przepisy ruchu drogowego.

50 karta karna

51 k. 71

52 inf. o wpisach w ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego

53 k. 82

54 Fakty uznane za nieudowodnione

55 Lp.

56 Oskarżony

57 Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

58 1.2.1.

59 M. A.

60 punkt 1 wyroku

61 Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

62 Dowód

63 Numer karty

64 M. A. nie spowodował wypadku drogowego opisanego w akcie oskarżenia, a winę za zdarzenie ponosił pokrzywdzony J. S.

65 wyjaśnienia M. A.

66 k. 75-76,

67 zeznania J. H.

68 k. 46-47, 207, 198-189v

69 zeznania B. B.

70 k. 50-51,206, 215-215v

71 zeznania B. W.

72 k. 54-55, 2-4, 214v- 215

73 zeznania S. B. (1)

74 k. 58-59, 205, 215v -216

75 OCena DOWOdów

76 Dowody będące podstawą ustalenia faktów

77 Lp. faktu z pkt 1.1

78 Dowód

79 Zwięźle o powodach uznania dowodu

80 zeznania J. S.

81 Sąd nie znalazł podstaw aby kwestionować zeznania pokrzywdzonego J. S. albowiem są one spójne i konsekwentne, znalazły też potwierdzenie w zeznaniach K. M., zapisie z wideorejestratora, protokole oględzin zapisu z wideorejestratora, opinii sądowo - lekarskiej, dokumentacji medycznej, ekspertyzie wypadku drogowego.

82 zeznania K. M.

83 Sąd dał wiarę zeznaniom świadka K. M., gdyż są spójne z pozostałym zebranym w sprawie materiałem dowodowym, w tym zeznaniami pokrzywdzonego J. S., zapisem z wideorejestratora, protokołem oględzin zapisu z wideorejestratora, ekspertyzą wypadku drogowego.

84 dokumentacja medyczna

85 Dowód wiarygodny i nie budzący zastrzeżeń.

86 ekspertyza wypadku drogowego

87 Opinia biegłego z zakresu rekonstrukcji wypadków drogowych była pełna, jasna i niesprzeczna, sporządzona przez specjalistę dysponującego odpowiednią wiedzą i doświadczeniem zawodowym.

88 inf. o wpisach w ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego

89 Dokument sporządzony przez uprawnioną do tego instytucję.

90 karta karna

91 Dokument sporządzony przez uprawnioną do tego instytucję.

92 opinia sądowo - lekarska

93 Opinia biegłego lekarza sądowego była pełna, jasna i niesprzeczna, sporządzona przez specjalistę dysponującego odpowiednią wiedzą i doświadczeniem zawodowym. Nie była również kwestionowana przez strony postępowania.

94 protokół oględzin płyty z zapisem z wideorejestratora wraz z płytą

95 Dowód wiarygodny i nie budzący zastrzeżeń.

96 Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

97 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

98 Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

99 Dowód

100 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

101 wyjaśnienia M. A.

102 Sąd odrzucił jako niewiarygodne wyjaśnienia oskarżonego ponieważ pozostawały one w sprzeczności z zeznaniami pokrzywdzonego J. S., świadka K. M., zapisem z wideorejestratora, protokołem oględzin zapisu z wideorejestratora, ekspertyzą wypadku drogowego.

103 zeznania J. H.

104 Sąd odrzucił jako niewiarygodne zeznania świadków J. H., B. B., B. W. i S. B. (2) ponieważ pozostawały one w sprzeczności z uznanymi za wiarygodne zeznaniami pokrzywdzonego J. S., świadka K. M., zapisem z wideorejestratora, protokołem oględzin zapisu z wideorejestratora, ekspertyzą wypadku drogowego. W ocenie sądu świadkowie konsultowali ze sobą treść swoich zeznań na co wskazuje podobieństwo ich wypowiedzi, do tego jako koledzy oskarżonego składając zeznania na rozprawie celowo dążyli do przedstawienia takiej wersji wydarzeń, która uchroniłaby oskarżonego od odpowiedzialności za zdarzenie. Nie mniej jednak ich zeznania same w sobie wskazywały na winę oskarżonego. Z zeznań w/wym. wynikało bowiem jednoznacznie, że to oskarżony bezpośrednio przed zdarzeniem włączał się do ruchu.

PODSTAWA PRAWNA WYROKU

105 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

106 Oskarżony

107 ☒

108 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

109 punkt 1 wyroku

110 M. A.

111 Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

112 Przestępstwa z art. 1771 kk dopuszcza się osoba, która naruszając, chociażby nieumyślnie, zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym, powoduje nieumyślnie wypadek, w którym inna osoba odniosła obrażenia ciała określone w art. 157 § 1 kk.

113 W niniejszej sprawie nie budziło wątpliwości, że M. A. w dniu 16 kwietnia 2021 r. na autostradzie (...) na 120 km w kierunku G. kierując pojazdem I. (...) (oznakowany (...)) o nr rej. (...) nieumyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa określonego w Ustawie prawo o ruchu drogowym w ten sposób, iż wykonując manewr włączenia się do ruchu nie ustąpił pierwszeństwa kierującemu pojazdem S. (...) o nr rej. (...) J. S. w wyniku czego doszło do zderzenia pojazdów na skutek czego J. S. doznał obrażeń w postaci złamania trzonu piątego kręgu kręgosłupa lędźwiowego ze stenozą kanału kręgowego, złamania trzonu mostka z przemieszczeniem odłamów, złamania podstawy wyrostka kruczego łopatki lewej powodując naruszenie czynności narządów ruchu trwające powyżej siedmiu dni w rozumieniu art. 157§1 kk.

114 Wskazywały na to uznane za wiarygodne dowody w postaci zeznań pokrzywdzonego, zeznań świadka K. M., zapisu z wideorejestratora, protokołu oględzin zapisu z wideorejestratora, opinii sądowo - lekarskiej, dokumentacji medycznej, ekspertyzy wypadku drogowego.

115 Do zdarzenia doszło w momencie kiedy oskarżony włączał się do ruchu po zakończonej akcji ratowniczej, na co wskazuje umiejscowienie uszkodzeń pojazdu I.. Pojazd oskarżonego nie korzystał już w tym momencie z uprawnień pojazdu uprzywilejowanego. Mimo to nie ustąpił on pierwszeństwa prawidłowo jadącemu pojazdowi pokrzywdzonego. Pokrzywdzony ze swej strony poruszał się z dozwoloną prędkością, w żaden sposób nie przyczynił się do zaistniałego wypadku.

116 W tej sytuacji sąd doszedł do wniosku, iż oskarżony swoim zachowaniem wypełnił znamiona przestępstwa z art. 177 § 1 kk.

117 ☐

118 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

119 Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

120 ☒

121 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania

122 Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

123 Podstawę prawną warunkowego umorzenia postępowania stanowiły przepisy art. 66 § 1 i 2 kk i 67 § 1 kk.

124 Przestępstwo z art. 177 § 1 kk zagrożone jest karą pozbawienia wolności do lat 3.

125 Rozważając możliwość podjęcia wobec oskarżonego M. A. rozstrzygnięcia procesowego polegającego na warunkowym umorzeniu postępowania Sąd miał na względzie stopień winy i społecznej szkodliwości czynu. Sąd uwzględnił tu jako okoliczność łagodzącą to, że do zdarzenia doszło z winy nieumyślnej oskarżonego, w bardzo niekorzystnych warunkach pogodowych, po zakończonej akcji ratunkowej, w której on uczestniczył.

126 Oceniając natomiast pozytywną prognozę kryminologiczną Sąd na korzyść oskarżonego uwzględnił to, że jest on osobą niekaraną za jakiekolwiek przestępstwo. W jego przypadku okoliczność ta zestawiona z dotychczasowym ustabilizowanym trybem życia przemawia za tym, że czyn, którego się on dopuścił, należy uznać za incydent na tle jego dotychczasowej nienagannej postawy życiowej. W świetle powyższych okoliczności w ocenie Sądu w przypadku oskarżonego istnieje pozytywna prognoza kryminologiczna uzasadniająca przekonanie, że wydanie wyroku skazującego nie jest wymagane dla powstrzymania go przed popełnieniem nowego przestępstwa.

127 Mając powyższe na uwadze Sąd przyjął, że zachodził nieznaczny stopień społecznej szkodliwości czynu przestępnego popełnionego przez oskarżonego oraz nieznaczny stopień jego winy. W ocenie Sądu te okoliczności przemawiały za skorzystaniem z dobrodziejstwa instytucji warunkowego umorzenia postępowania karnego. Okoliczności popełnienia zarzuconego oskarżonemu czynu nie budziły wątpliwości w rozumieniu art. 66 § 1 kk.

128 Jednocześnie Sąd miał na uwadze, że w niniejszej sprawie oskarżony nie przyznał się do winy. Nie mniej jednak przyznanie się oskarżonego do winy nie jest przesłanką stosowania warunkowego umorzenia. Sąd badając, czy spełniony jest warunek braku wątpliwości co do okoliczności popełnienia czynu dokonał bowiem oceny całości materiału dowodowego, w tym również wyjaśnień oskarżonego. Dowód z wyjaśnień podlegał przy tym takim samym kryteriom oceny, jak każdy inny dowód. Fakt, że oskarżony nie przyznał się do popełnienia czynu nie miał żadnego szczególnego znaczenia formalnego, zwłaszcza zaś wyłączającego dopuszczalność badania, czy spełniony jest warunek braku wątpliwości co do okoliczności popełnienia czynu (tak też postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 listopada 2003 r. V KK 301/03). Mając zatem na uwadze okoliczności opisane powyżej, Sąd - pomimo nieprzyznania się oskarżonego - orzekł o warunkowym umorzeniu ponieważ okoliczności popełnienia czynu nie budziły wątpliwości.

129 Z tych względów orzeczono jak w punkcie 1-szym wyroku. Zdaniem Sądu okres próby wynoszący 2 lata od uprawomocnienia się orzeczenia stanowi wystarczająco długi okres czasu, który umożliwi ocenę i weryfikację przyjętej pozytywnej prognozy kryminologicznej wobec oskarżonego i pozwoli przekonać się czy oskarżony wykorzysta daną mu szansę.

130 ☐

131 3.4. Umorzenie postępowania

132 Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

133 ☐

134 3.5. Uniewinnienie

135 Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

136 KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i

137 środki związane z poddaniem sprawcy próbie

138 Oskarżony

139 Punkt rozstrzygnięcia

140 z wyroku

141 Punkt z wyroku odnoszący się

142 do przypisanego czynu

143 Przytoczyć okoliczności

144 M. A.

145 punkt 2 wyroku

146 punkt 1 wyroku

147 Na podstawie art. 67§3 kk w zw. z art. 46§ 1 kk kk została zasądzona od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonego kwota 2000 zł tytułem częściowego zadośćuczynienia.

148 Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

149 Oskarżony

150 Punkt rozstrzygnięcia

151 z wyroku

152 Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

153 Przytoczyć okoliczności

154 inne zagadnienia

155 W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,

156 a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

157 W ocenie sądu omówione powyżej okoliczności w jakich oskarżony dopuścił się przypisanego czynu pozwalały na nie orzekanie wobec niego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów.

158 7. KOszty procesu

159 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

160 Przytoczyć okoliczności

161 punkt 3 wyroku

162 Sąd na podstawie art. 627 kpk w zw. z art. 7 Ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. Nr 49 z 1983r. poz. 223 z późn. zm.) zasądził od oskarżonego M. A. na rzecz Skarbu Państwa opłatę w wysokości 60 zł, zaś na podstawie art. 627 kpk obciążył go wydatkami postępowania w kwocie 1958,06 złotych, uznając iż uzyskuje on dochody pozwalające na zapłatę należności sądowych.