Uzasadnienie orzeczenia Sądu Rejonowego w Radomiu z dnia 4 kwietnia 2025 r., II K 1528/24

uzasadnienie orzeczenia Sądu Rejonowego w Radomiu z dnia 4 kwietnia 2025 r., II K 1528/24

Uzasadnienie

1 Formularz UK 1

2 Sygnatura akt

3 II K 1528/24

4 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

5 1.USTALENIE FAKTÓW

6 1.1. Fakty uznane za udowodnione

7 Lp.

8 Oskarżony

9 Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

10 1.

11 S. G.

12 1. Art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 31 § 2 k.k.,

13 2. Art. 276 § 1 k.k. i 288 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 31 § 2 k.k.

14 Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

15 Dowód

16 Numer karty

17 1. W dniu 17 stycznia 2024 roku około godz. 14:50

18 w R. S. G. przyszedł do Restauracji (...) znajdującej się przy ul. (...). W lokalu przebywała zatrudniona tam P. M.. S. G. zwrócił się do P. M., że chciałby podjąć u nich pracę. Kobieta odpowiedziała, że na tę chwilę nie szukają nowych pracowników. S. G. poprosił wówczas o szklankę wody. Gdy P. M. udała się po wodę, S. G. sięgnął za ladę i zabrał stanowiący własność P. M. telefon komórkowy marki R. (...) O. (...) (...)

19 (...) o numerze (...): (...), (...) 2: (...) wraz z etui czarnym pancernym

20 z osłonką zakrywającą aparat oraz haczykiem do opierania aparatu, w którego wnętrzu znajdował się dowód osobisty, karta bankomatowo-płatnicza (...) Bank (...) S.A i karta bankomatowo-płatnicza (...) S.A. Następnie wybiegł

21 z restauracji. P. M. zobaczyła uciekającego mężczyznę. W związku z kradzieżą wezwała Policję. Funkcjonariusze Policji po przybyciu na miejsce zdarzenia dokonali patrolu terenu i ulic przyległych do restauracji, jednak nie ujawnili sprawcy.

22 1. Wyjaśnienia oskarżonego S. G.,

23 2. Zeznania pokrzywdzonej P. M.,

24 3. Zeznania świadka A. K.,

25 4. Zeznania świadka K. A.,

26 5. Protokół oględzin osoby,

27 6. Protokół odtworzenia nagrania z monitoringu

28 1. 32-33, 106-107,

29 2. 8-9, 91,

30 3. 18-19,

31 4. 22,

32 5. 35-44,

33 6. 47-52, 58-61

34 2. Tego samego dnia około godz. 18:00, S. G. przyszedł ponownie pod restaurację (...). Został zauważony przez P. M.. Poinformowała o tym kolegę z pracy A. K., który udał się w stronę S. G.. Mężczyzna stał przy ul. (...) obok kościoła (...)w ręku trzymając telefon P. M.. Słuchał muzyki z tego telefonu. Telefon był pozbawiony etui, w którym znajdował się dowód osobisty i dwie karty kredytowe P. M.. A. K. zwrócił się do niego o zwrot telefonu. S. G. odparł, że nie odda telefonu bo należy do niego. Na pytanie gdzie ma karty kredytowe i dowód osobisty P. M., odparł, że te wszystkie rzeczy połamał i wrzucił do kanału. W pewnej chwili mężczyzna rzucił telefonem

35 o ziemię i zaczął uciekać. W wyniku zachowania mężczyzny doszło do rozbicia i popękania telefonu co spowodowało straty w łącznej wysokości 1.500 zł na szkodę P. M.. A. K. podniósł telefon i próbował ująć S. G., jednak mężczyzna mu się wyszarpał

36 i zaczął dalej uciekać. Nieustalony mężczyzna obezwładnił S. G.. Sprawca był przytrzymywany przez zebranych mężczyzn do momentu przyjazdu Straży Miejskiej. Następnie na miejsce przyjechali funkcjonariusze Policji, którzy dokonali zatrzymania S. G..

37 1. Wyjaśnienia oskarżonego S. G.,

38 2. Zeznania pokrzywdzonej P. M.,

39 3. Zeznania świadka A. K.,

40 4. Zeznania świadka K. A.,

41 5. Protokół oględzin osoby,

42 6. Protokół odtworzenia nagrania z monitoringu

43 1. 32-33, 106-107,

44 2. 8-9, 91,

45 3. 18-19,

46 4. 22,

47 5. 35-44,

48 6. 47-52, 58-61

49 3. U S. G. aktualnie i w okresie popełnienia czynów zabronionych rozpoznano chorobę psychiczną pod postacią (...) oraz (...), aktualnie w okresie wymuszonej pobytem w szpitalu abstynencji, zaś in tempore criminis czynne używanie substancji. W czasie popełnienia czynów zabronionych S. G. miał ograniczoną w stopniu znacznym zdolność do rozpoznania ich znaczenia oraz pokierowania swoim postępowaniem, w rozumieniu art. 31 § 2 k.k. Zachodzi wysokie prawdopodobieństwo popełnienia przez S. G. czynu podobnego do opisanego w zarzucie, w tym czynu związanego z użyciem przemocy lub groźbą jej użycia.

50 1. Opinia sądowo-psychiatryczna

51 1. 77-85

52 4. S. G. urodził się w dniu (...). Ma wykształcenie gimnazjalne. Nie posiada nikogo na utrzymaniu. Utrzymuje się z zasiłków MOPS w łącznej wysokości 800 zł. Był karany.

53 1. Oświadczenie,

54 2. Informacja z K.

55 1. 106,

56 2. 119-120

57 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

58 Lp.

59 Oskarżony

60 Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

61 Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

62 Dowód

63 Numer karty

64 1.OCena DOWOdów

65 1.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

66 Lp. faktu z pkt 1.1

67 Dowód

68 Zwięźle o powodach uznania dowodu

69 Lp. 1, 2

70 Wyjaśnienia oskarżonego S. G.

71 Wyjaśnienia oskarżonego S. G. zostały podzielone

72 w części w jakiej przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów zabronionych. Wyjaśnienia oskarżonego w tym przedmiocie znajdowały pełne potwierdzenie w pozostałym zgromadzonym

73 w sprawie materiale dowodowym w postaci zeznań pokrzywdzonej P. M., świadków A. K. i K. A., protokołu oględzin osoby oskarżonego i nagrań

74 z monitoringu. Jednocześnie oskarżony nie miał żadnego motywu

75 w bezpodstawnym przyznawaniu się do popełnienia przestępstwa

76 i narażaniu z tego tytułu na poniesienie odpowiedzialności karnej.

77 Lp. 1, 2

78 Zeznania pokrzywdzonej P. M.,

79 Zeznania świadka A. K.

80 Zeznania świadków były konsekwentne, logiczne i szczegółowe. Były zgodne z wchodzącymi w skład materiału dowodowego nagraniami

81 z monitoringu. Świadkowie byli osobami obcymi dla oskarżonego. Nie mieli interesu w bezzasadnym obciążaniu akurat jego osoby.

82 Lp. 1, 2

83 Zeznania świadka K. A.

84 Świadek jest funkcjonariuszem Policji. Jest osobą obcą dla oskarżonego. Nie miał interesu w rozstrzygnięciu niniejszej sprawy. Informacje istotne dla przedmiotu sprawy znał wyłącznie z racji wykonywanych czynności służbowych. Zeznania świadka były zgodne z notatką urzędową z interwencji.

85 Lp. 1, 2

86 Nagrania monitoringu

87 Nagrania z monitoringu i ujawniony na nim przebieg zdarzenia nie pozostawiały wątpliwości co do tożsamości, sprawstwa i winy oskarżonego. Nagrania były dobrej jakości, nie sprawiało problemu rozpoznanie każdego z uczestników zajścia, przejawianej przez nich aktywności.

88 Lp. 3

89 Opinia sądowo-psychiatry-czna

90 Opinia sądowo-psychiatryczna spełniała wymogi określone

91 w art. 201 k.p.k. tzn. była jasna, zupełna i nie zawierała wewnętrznych sprzeczności. Została wydana przez biegłych dysponujących wiedzą specjalną z zakresu czynności psychicznych człowieka. Rzetelność opinii nie budziła wątpliwości Sądu.

92 Lp. 1, 2, 4

93 Dowody dokumenta-rne

94 Dowody z dokumentów są autentyczne i rzetelne. Zostały sporządzone przez powołane do tego podmioty w zakresie ich kompetencji, w sposób szczegółowy i zgodny z prawem. Nie budziły wątpliwości Sądu.

95 1.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

96 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

97 Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

98 Dowód

99 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

100 1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU

101 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

102 Oskarżony

103 ☐

104 1.3. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

105 Pkt I

106 S. G.

107 Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

108 Art. 278 § 1 k.k. penalizuje przestępstwo kradzieży polegające na dokonaniu zaboru w celu przywłaszczenia cudzej rzeczy ruchomej. Przedmiotem ochrony wyżej wymienionego przepisu jest własność, posiadanie oraz inne prawa rzeczowe i obligacyjne do rzeczy ruchomej, co rozumieć należy jako wyodrębniony i mogący samodzielnie występować w obrocie przedmiot materialny, który przedstawia wartość majątkową. Przez zabór należy rozumieć bezprawne wyjęcie rzeczy spod władztwa osoby dotychczas nią władającej i objęcie jej we własne władanie przez sprawcę. Dopuścić się go może osoba, która nie ma prawa rzeczą rozporządzać. Do wypełnienia znamion przestępstwa kradzieży konieczne jest zaistnienie okoliczności, że wyjęcie rzeczy spod władztwa następuje wbrew woli osoby nią władającej, a także bez żadnej ku temu podstawy. Działanie sprawcy należy uznać za ukończone z chwilą, gdy zawładnął rzeczą, objął ją w swoje posiadanie, bez względu na to, czy zdołał następnie zamiar rozporządzania tą rzeczą jako swoją urzeczywistnić czy też nie.

109 Oskarżony S. G. zrealizował znamiona z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 31 § 2 k.k. w ten sposób, że w dniu 17 stycznia 2024 roku, w Restauracji (...): znajdującej się przy ul. (...), wykorzystując nieuwagę pokrzywdzonej, dokonał zaboru w celu przywłaszczenia telefonu komórkowego marki R. (...) O. (...) (...) o numerze (...): (...), (...) 2: (...) wraz z etui czarnym, pancernym z osłonka zakrywająca aparat oraz haczykiem do opierania aparatu, w którego wnętrzu znajdował się dowód osobisty i karta bankomatowo-płatnicza (...) Bank (...) S.A i karta bankomatowo-płatnicza (...) S.A, po czym

110 w trakcie ucieczki rzucił wymienionym aparatem telefonicznym o chodnik, w wyniku czego doszło do jego rozbicia i popękania powodując straty w łącznej wysokości 1.500 zł na szkodę P. M., przy czym czynu tego dokonał mając ograniczona w stopniu znacznym zdolność do rozpoznawania znaczenia czynu i kierowania swoim postępowaniem.

111 Oskarżony działał umyślnie z zamiarem bezpośrednim w celu uzyskania korzyści majątkowej. Dokonał zaboru mienia bez wiedzy i zgody jego właścicielki, jak też bez żadnej podstawy prawnej. Oddalił się

112 z mieniem z miejsca zaboru, objawiając wolę włączenia go do swojego majątku.

113 Odpowiedzialność karną za przestępstwo z art. 276 k.k. ponosi kto niszczy, uszkadza, czyni bezużytecznym, ukrywa lub usuwa dokument, którym nie ma prawa wyłączenie rozporządzać.

114 Pojęcie dokumentu jako przedmiotu wykonawczego przestępstwa z art. 276 k.k. należy rozumieć zgodnie z art. 115 § 14 k.k. Brak uprawnienia do wyłącznego rozporządzenia odnosi się przede wszystkim do dokumentu niezwiązanego ze sferą praw i obowiązków sprawcy omawianego przestępstwa. Przepis art. 276 k.k. uznaje za występek nie kradzież dokumentu, ale jego niszczenie, uszkodzenie, czynienie bezużytecznym, ukrycie lub usunięcie i to wtedy, gdy sprawca nie ma prawa wyłącznie rozporządzać dokumentem. Zasadne jest przypisanie sprawcy kradzieży dokumentu innego niż określony w art. 275 k.k. występku z art. 276 k.k., o ile z kradzieżą będzie łączyła się któraś

115 z czynności czasownikowych określonych w art. 276 k.k., np. ukrycie przez sprawcę dokumentu

116 (zob. Wyrok SN z dnia 3 grudnia 2012 r. III KK 45/12, Lex 1231572).

117 Art. 288 § 1 k.k. przewiduje odpowiedzialność karną za niszczenie, uszkodzenie lub czynienie niezdatną do użytku cudzej rzeczy. Zniszczeniem jest takie oddziaływanie na rzecz, które powoduje, że przestaje ona istnieć lub tak zmienia jej właściwości, że nie nadaje się ona do użytku zgodnego z jej pierwotnym przeznaczeniem. Uszkodzenie rzeczy polega na ingerencji w jej właściwości, która wprawdzie nie powoduje zniszczenia, lecz skutkuje zmniejszeniem wartości danej rzeczy. Natomiast uszkodzenie to częściowe zniszczenie, spowodowanie powstania defektu (nawet niewielkiego, zepsucie itp. – wyrok SN z 17.05.2017 r., IV KK 145/17, LEX nr 2294408). Uczynienie rzeczy niezdatną do użytku następuje, gdy w wyniku działania sprawcy rzecz nie nadaje się do wykorzystania zgodnie z jej przeznaczeniem.

118 Oskarżony S. G. zrealizował znamiona z art. 276 k.k. i 288 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.

119 w zw. z art. 31 § 2 k.k. w ten sposób, że w dniu 17 stycznia 2024 roku w R. przy ul. (...), dokonał umyślnego zniszczenia dokumentu, którym nie miała prawa wyłącznie rozporządzać

120 w postaci dowodu osobistego wystawionego na nazwisko P. M. przy czym czynu tego dokonał mając ograniczoną w stopniu znacznym rozpoznawania znaczenia czynu i kierowania swoim postępowaniem.

121 Oskarżony działał umyślnie z zamiarem bezpośrednim. Wiedział, że nie ma prawa rozporządzać dowodem osobistym należącym do P. M., a mimo to dokonał jego zniszczenia.

122 Czyny oskarżonego należało uznać za zawinione. Zebrany w sprawie materiał dowodowy oraz zasady prawidłowego rozumowania i doświadczenia życiowego wykluczają możliwość przyjęcia, iż oskarżony działał pod wpływem błędu lub pozostawał w jakiejkolwiek nadzwyczajnej sytuacji motywacyjnej. Czyny oskarżonego były karygodne, ponieważ stopień ich społecznej szkodliwości był większy niż znikomy.

123 ☐

124 1.4. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

125 Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

126 ☐

127 1.5. Warunkowe umorzenie postępowania

128 Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

129 ☐

130 1.6. Umorzenie postępowania

131 Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

132 ☐

133 1.7. Uniewinnienie

134 Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

135 1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie

136 Oskarżony

137 Punkt rozstrzygnięcia

138 z wyroku

139 Punkt z wyroku odnoszący się

140 do przypisanego czynu

141 Przytoczyć okoliczności

142 S. G.

143 Pkt I

144 Pkt I

145 Wymierzając oskarżonemu karę za przypisany mu czyn zabroniony, Sąd miał na względzie

146 z jednej strony, aby kara spełniła związane z nią cele społeczne, z drugiej zaś strony, aby była ona karą zindywidualizowaną, to jest taką, która

147 w odniesieniu do konkretnego sprawcy popełniającego czyn przestępny, będzie zgodna

148 z zasadami wskazanymi przez ustawodawcę

149 w treści przepisu art. 53 k.k. Sąd kierował się dyrektywami sędziowskiego wymiaru kary, bacząc by jej dolegliwość nie przekraczała stopnia winy, była adekwatna do stopnia społecznej szkodliwości czynu oraz spełniała tak cele zapobiegawcze w stosunku do oskarżonego, jak i cele w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Przy ocenie orzeczenia o karze Sąd miał powinność uwzględniania również tzw. ogólnoustrojowych zasad odnoszących się do sądowego wymiaru kary, a w szczególności zasady sprawiedliwości społecznej i zasady równości wobec prawa.

150 Sąd przy wymiarze kary miał szczególnie na uwadze, że oskarżonego do popełnienia przestępstwa skłoniła wyłącznie nadarzająca się ku temu okazja. Skradzione przez oskarżonego przedmioty nie stanowiły rzeczy pierwszej potrzeby. Oskarżony dokonał kradzieży telefonu komórkowego marki R. (...)

151 (...) O. (...) (...) o numerze (...): (...), (...) 2: (...) wraz z etui czarnym, pancernym, w którego wnętrzu znajdował się dowód osobisty i karta bankomatowo-płatnicza (...) Bank (...) S.A i karta bankomatowo-płatnicza (...) S.A. Jednocześnie w trakcie ucieczki rzucił wymienionym aparatem telefonicznym o chodnik, w wyniku czego doszło do jego rozbicia i popękania powodując straty

152 w łącznej wysokości 1.500 zł na szkodę P. M..

153 Kolejną okolicznością obciążającą stanowiła dotychczasowa wielokrotna karalność oskarżonego za przestępstwa przeciwko mieniu z art. 278 § 1 k.k.

154 Sąd na korzyść oskarżonego uwzględnił niższy stopień winy z uwagi na popełnienie czynu zabronionego w warunkach ograniczonej

155 w stopniu znacznym poczytalności.

156 Wypadkowa wszystkich wyżej wymienionych okoliczności doprowadziła do wymierzenia oskarżonemu kary 10 miesięcy ograniczenia wolności polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym.

157 Wymierzona kara w ocenie Sądu jest współmierna do stopnia zawinienia i społecznej szkodliwości czynu oraz spełni swoje zadania

158 w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.

159 Po uwzględnieniu właściwości i warunków osobistych oskarżonego Sąd ocenił, że orzeczona kara, biorąc pod uwagę górną granicę ustawowego zagrożenia, nie jest niewspółmiernie surowa. Jest karą sprawiedliwą.

160 S. G.

161 Pkt II

162 Pkt II

163 Wymierzając oskarżonemu karę za przypisany mu czyn zabroniony, Sąd miał na względzie

164 z jednej strony, aby kara spełniła związane z nią cele społeczne, z drugiej zaś strony, aby była ona karą zindywidualizowaną, to jest taką, która

165 w odniesieniu do konkretnego sprawcy popełniającego czyn przestępny, będzie zgodna

166 z zasadami wskazanymi przez ustawodawcę

167 w treści przepisu art. 53 k.k. Sąd kierował się dyrektywami sędziowskiego wymiaru kary, bacząc by jej dolegliwość nie przekraczała stopnia winy, była adekwatna do stopnia społecznej szkodliwości czynu oraz spełniała tak cele i zapobiegawcze w stosunku do oskarżonego, jak i cele w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Przy ocenie orzeczenia o karze Sąd miał powinność uwzględniania również tzw. ogólnoustrojowych zasad odnoszących się do sądowego wymiaru kary, a w szczególności zasady sprawiedliwości społecznej i zasady równości wobec prawa.

168 Oskarżony dokonał umyślnego zniszczenia dokumentu, którym nie miał prawa wyłącznie rozporządzać w postaci dowodu osobistego wystawionego na nazwisko P. M.. Dowód osobisty połamał i wrzucił do studzienki kanalizacyjnej.

169 Okoliczność obciążającą stanowiła dotychczasowa wielokrotna karalność oskarżonego za przestępstwa przeciwko mieniu z art. 278 § 1 k.k.

170 Sąd na korzyść oskarżonego uwzględnił niższy stopień winy z uwagi na popełnienie czynu zabronionego w warunkach ograniczonej

171 w stopniu znacznym poczytalności.

172 Wypadkowa wszystkich wyżej wymienionych okoliczności doprowadziła do wymierzenia oskarżonemu kary 5 miesięcy ograniczenia wolności polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym.

173 Wymierzona kara w ocenie Sądu jest współmierna do stopnia zawinienia i społecznej szkodliwości czynu oraz spełni swoje zadania

174 w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.

175 Po uwzględnieniu właściwości i warunków osobistych oskarżonego Sąd ocenił, że orzeczona kara, biorąc pod uwagę górną granicę ustawowego zagrożenia, nie jest niewspółmiernie surowa. Jest karą sprawiedliwą.

176 S. G.

177 Pkt III

178 Pkt I, II

179 Wymiar orzeczonej kary łącznej 1 roku ograniczenia wolności polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin

180 w stosunku miesięcznym uzasadnia związek czasowy pomiędzy popełnionymi czynami zabronionymi. Oba czyny zabronione zostały również popełnione na szkodę tej samej pokrzywdzonej. Stanowiły jednak odrębne przestępstwa kwalifikowane z różnych przepisów Kodeksu karnego. Biorąc pod uwagę całokształt wyżej wymienionych okoliczności

181 w ocenie Sądu wymierzona kara łączna w pełni zapewni wobec oskarżonego potrzebny efekt resocjalizacyjno-wychowawczy.

182 S. G.

183 Pkt V

184 Pkt I

185 Sąd na podstawie art. 46 § 1 kk zobowiązał oskarżonego do zapłaty na rzecz P. M. kwotę 1.500 zł tytułem naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem. Wymiar orzeczonego obowiązku odpowiada szkodzie jaką wyrządzono pokrzywdzonej popełnionym przestępstwem. Szkoda ta nie została dotychczas naprawiona w całości ani w części.

186 1.1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

187 Oskarżony

188 Punkt rozstrzygnięcia

189 z wyroku

190 Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

191 Przytoczyć okoliczności

192 S. G.

193 Pkt IV

194 Pkt I, II

195 Zgodnie z obowiązkiem wynikającym z art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej kary zaliczono oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w dniach od 17.01.2024 roku godz. 19.20 do 18.01.2024 roku, godz. 13.05 i uznaje, że kara ograniczenia wolności została wykonana w ilości 2 dni.

196 1.6. inne zagadnienia

197 W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,

198 a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

199 1.KOszty procesu

200 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

201 Przytoczyć okoliczności

202 Pkt VI

203 W sprawie występował obrońca z urzędu, w związku z czym na podstawie

204 art. 618 § 1 pkt 11 k.p.k. w zw. z § 17 ust. 2 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu, zasądzono na jego rzecz należne wynagrodzenie.

205 Pkt VII

206 Uwzględniając uzyskiwane przez oskarżonego dochody, jego sytuację finansową, osobistą i możliwości zarobkowe, rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania oparto na art. 624 § 1 k.p.k., zwalniając oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych, wydatkami obciążając Skarb Państwa.

207 1.1Podpis