Wyrok Sądu Rejonowego w Puławach z dnia 16 lipca 2020 r., II K 968/18

wyrok Sądu Rejonowego w Puławach z dnia 16 lipca 2020 r., II K 968/18

Tekst

1 Sygn. akt II K 968/18

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

2 Dnia 16 lipca 2020 roku

3 Sąd Rejonowy w Puławach II Wydział Karny

4 w składzie:

5 Przewodniczący: Sędzia Sądu Rejonowego Piotr Mogielnicki

6 Protokolant: starszy sekretarz sądowy Donata Gołaś- Gwarda, Emilia Krzak

7 przy udziale Prokuratora Anny Gregier, Pawła Rutkowskiego

8 po rozpoznaniu dnia 2 lipca 2019 roku, 27 sierpnia 2019 roku, 1 października 2019 roku, 15 listopada 2019 roku, 8 lipca 2020 roku

9 na rozprawie

10 sprawy P. B., syna K. i A. z d. J., ur. (...) w P.

11 oskarżonego o to, że:

12 w okresie od 23 maja 2018 roku do 26 maja 2018 roku w P., woj. (...), działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, kilkukrotnie usiłował nieudolnie złożyć, za pośrednictwem sieci telekomunikacyjnej, małoletniej poniżej lat 15, propozycje obcowania płciowego, poddania się i wykonania innej czynności seksualnej, a następnie zmierzał do jej realizacji poprzez propozycję poznania i spotkania, uzyskanie numeru telefonu małoletniej, prowadzenie korespondencji e – mail oraz za pomocą wiadomości, sms, nie uświadamiając sobie, ze koresponduje z osoba pełnoletnią, a w konsekwencji zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na brak osoby nadającej się do popełnienia na niej czynu zabronionego,

13 tj. o czyn z art. 13§2 kk w zw. z art. 200a§2 kk w zw. z art. 12 k.k.

14 I. P. B. od popełnienia zarzucanego mu czynu uniewinnia;

15 II. na podstawie art. 230§2 kpk nakazuje zwrócić P. B. dowody rzeczowe nr 2 i 3 w wykazie dowodów rzeczowych nr I/192/18/P, zaś płytę z zapisem korespondencji uznaną za dowód rzeczowy nr 1 we wskazanym wykazie dowodów rzeczowych pozostawić w aktach sprawy;

16 III. na podstawie art. 632 pkt 2 k.p.k. ustala, że koszty procesu ponosi Skarb Państwa.

Uzasadnienie

17 Formularz UK 1

18 Sygnatura akt

19 IIK968/18

20 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

21 1.USTALENIE FAKTÓW

22 0.1.Fakty uznane za udowodnione

23 Lp.

24 Oskarżony

25 Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

26 1.1.1.

27 P. B.

28 w okresie od 23 maja 2018 roku do 26 maja 2018 roku w P., woj. (...) działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, kilkukrotnie usiłował nieudolnie złożyć, za pośrednictwem sieci telekomunikacyjnej, małoletniej poniżej lat 15 propozycje obcowania płciowego, poddania się i wykonania innej czynności seksualnej, a następnie zmierzał do jej realizacji poprzez propozycję poznania i spotkania, uzyskanie nr. telefonu małoletniej, prowadzenie korespondencji e-mail oraz za pomocą wiadomości SMS, nie uświadamiając sobie, że koresponduje z osobą pełnoletnią, a w konsekwencji zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na brak osoby nadającej się do popełnienia na niej czynu zabronionego tj. z art. 13§2 kk w zw. z art. 200a§2 kk w zw. z art. 12 kk

29 Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

30 Dowód

31 Numer karty

32 1.w dniu 25 marca 2018 roku P. B. zamieścił na portalu ogłaszamy24.pl propozycję szybkiego wykonania stosunku oralnego w samochodzie za kwotę 50zł

33 1.kopia ogłoszenia

34 8

35 2.zapis korespondencji

36 31

37 3. wyjaśnienia oskarżonego

38 185v-186, 58, 68v

39 4.zeznania K. Ż. (1)

40 45v

41 5.zeznania K. D. (1)

42 25v, 275

43 6.protokół oględzin

44 82-115

45 2.na ogłoszenie w dniu 23 maja 2018 roku odpowiedział K. D. (1) realizujący program telewizyjny "Ł. p." wskazując jako 14 letnia D. wyglądająca na 18 lat, że nie robił(a) takich rzeczy, jednocześnie zaproponował termin w sobotę wieczorem i zawarł pytanie o imię i nr telefonu

46 1.wydruk korespondencji

47 9

48 2.zapis korespondencji

49 31

50 3.wyjaśnienia oskarżonego

51 185v-186, 58, 68v

52 4.zeznania K. Ż. (1)

53 45v

54 5.zeznania K. D. (1)

55 25v, 275

56 6.protokół oględzin

57 82-115

58 3.oskarżony w tym samym dni wyraził chęć spotkania, podał imię G., a następnie K. wskazując, że chciałby najpierw się spotkać kolejnego dnia by przekonać się, że koresponduje z realną osobą nie będącą gejem podającym się za dziewczynę, K. D. odpisał, że też chciałby zobaczyć oskarżonego ale kolejnego dnia poda czy to możliwe, zaproponował przesłanie fotografii, na co oskarżony przystał

59 1.wydruk korespondencji

60 10

61 2.zapis korespondencji

62 31

63 3.wyjaśnienia oskarżonego

64 186, 68v

65 4.protokół oględzin

66 82-115

67 4.oskarżony na wskazany adres e-mail otrzymał trzy fotografie z wizerunkiem K. Ż. (1) - 28 letniej współpracowniczki K. D. (1), który jednocześnie poprosił o fotografię oskarżonego , przy czym ustalono spotkanie w sobotę mimo nalegań oskarżonego by wcześniej zobaczyć się na dwie godziny

68 1.wydruk korespondencji

69 11-13

70 2.zapis korespondencji

71 31

72 3. wyjaśnienia oskarżonego

73 68v

74 4.zeznania K. Ż. (1)

75 239

76 5.zeznania K. D. (1)

77 26

78 6.protokół oględzin

79 82-115

80 5.K. D. (1) w kolejnej korespondencji poprosił o podanie wieku na co oskarżony stwierdził, że ma 25 lat i pochodzi z L., ponownie stwierdził jako D., że ma 14 lat choć wygląda na 18

81 1.wydruk korespondencji

82 14

83 2.zapis korespondencji

84 31

85 3. wyjaśnienia oskarżonego

86 186v

87 4.protokół oględzin

88 82-115

89 6.oskarżony przedstawił wątpliwość, że osoba D. ma 15 a tym bardziej 18 lat i poprosił o numer telefonu, a na odpowiedź o treści "e tam" stwierdził że nie chce mieć problemów, przekazano mu numer (...)

90 1.wydruk korespondencji

91 17-20

92 2.zapis korespondencji

93 31

94 3. wyjaśnienia oskarżonego

95 186v

96 4.zeznania K. D. (1)

97 26

98 5.protokół oględzin

99 82-115

100 7. dalsza korespondencja poprzez wiadomości SMS doprowadziła do ustalenia spotkania na godz. 18 w dniu 25 maja 2018 roku w P. koło sklepu s.przy garażach za lokalem R.

101 1.wydruki wiadomości SMS

102 62

103 2.wyjaśnienia oskarżonego

104 58

105 3.zeznania K. Ż. (1)

106 45v, 46

107 4.zeznania K. D. (1)

108 26

109 5.zeznania G. K.

110 6.protokół oględzin

111 60-61,

112 8. około godz. 18:16 oskarżony wysłał SMS z prośbą o przyjście na umówione miejsce jednak tam się nie pojawił, mimo, że wskazanym przez siebie samochodem B. około godz. 19:00 przejechał obok wskazanego miejsca, gdzie oczekiwała K. Ż. (1), następnie na ul. (...) zawrócił i ponownie przejechał obok ostatecznie zatrzymując się przy siedzibie placówki Z., niedaleko jego miejsca zamieszkania, gdzie został zatrzymany przez policję powiadomioną przez K. D. (1) i współpracujące z nim i obecne na miejscu osoby

113 1. wydruk wiadomości SMS

114 65

115 2.zeznania G. K.

116 33

117 3.wyjaśnienia oskarżonego

118 185, 186, 186v

119 4.zeznania K. Ż. (1)

120 239, 46

121 5.zeznania K. D. (1)

122 26, 275

123 6. protokół oględzin

124 60-61,

125 0.1.Fakty uznane za nieudowodnione

126 Lp.

127 Oskarżony

128 Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

129 1.2.1.

130 P. B.

131 w okresie od 23 maja 2018 roku do 26 maja 2018 roku w P., woj. (...) działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, kilkukrotnie usiłował nieudolnie złożyć, za pośrednictwem sieci telekomunikacyjnej, małoletniej poniżej lat 15 propozycje obcowania płciowego, poddania się i wykonania innej czynności seksualnej, a następnie zmierzał do jej realizacji poprzez propozycję poznania i spotkania, uzyskanie nr. telefonu małoletniej, prowadzenie korespondencji e-mail oraz za pomocą wiadomości SMS, nie uświadamiając sobie, że koresponduje z osobą pełnoletnią, a w konsekwencji zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na brak osoby nadającej się do popełnienia na niej czynu zabronionego tj. czyn z art. 13§2 kk w zw. z art. 200a§2 kk w zw. z art. 12 kk

132 Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

133 Dowód

134 Numer karty

135 9.neutralny charakter zamierzonego spotkania w dniu 25 maja 2018 roku i faktyczny brak zamiaru spotkania i świadomość spotkania z mężczyzną

136 1.wyjaśnienia oskarżonego

137 185v, 186v, 58, 69

138 10.

139 2.wydruk korespondencji

140 76

141 3.protokół przeszukania

142 36-38, 39-41, 48-49

143 4.dane o karalności

144 119, 181, 279

145 5.dane osobopoznawcze

146 121

147 6.opinia kryminalistyczna

148 127-131

149 7.protokół oględzin

150 133-134

151 1.OCena DOWOdów

152 0.1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów

153 Lp. faktu z pkt 1.1

154 Dowód

155 Zwięźle o powodach uznania dowodu

156 1.

157 1-6

158 Ustalenia dowodowe w sprawie są absolutnie niesporne, a sama czynność sprawcza dotyczy porozumienia elektronicznymi kanałami dostępu, korespondencja w tym zakresie, także poprzez wiadomości SMS została utrwalona i nie była w żaden sposób podważana. Oskarżony w swoich wyjaśnieniach zaprzeczał jedynie elementowi strony podmiotowej w zakresie zamiaru udziału w umówionym spotkaniu czy świadomości co do osoby pokrzywdzonej, wskazując, że domyślał się, że chodzi o inne osobę; problematyczna w stosunku do niekwestionowanych ustaleń fatycznych pozostaje wyłącznie ocena prawna; dowody wobec opisanego faktu są niesporne i w pełni się potwierdzają i uzupełniają i tak jak w przypadku pozostałych ustaleń faktycznych nie ma powodów je podważać, czy w inny jeszcze sposób analizować

159 2.

160 1-6

161 dowody wobec opisanego faktu są niesporne i w pełni się potwierdzają i uzupełniają i tak jak w przypadku pozostałych ustaleń faktycznych nie ma powodów je podważać, czy w inny jeszcze sposób analizować

162 3.

163 1-4

164 dowody wobec opisanego faktu są niesporne i w pełni się potwierdzają i uzupełniają i tak jak w przypadku pozostałych ustaleń faktycznych nie ma powodów je podważać, czy w inny jeszcze sposób analizować

165 4.

166 1-6

167 dowody wobec opisanego faktu są niesporne i w pełni się potwierdzają i uzupełniają i tak jak w przypadku pozostałych ustaleń faktycznych nie ma powodów je podważać, czy w inny jeszcze sposób analizować

168 5.

169 1-4

170 dowody wobec opisanego faktu są niesporne i w pełni się potwierdzają i uzupełniają i tak jak w przypadku pozostałych ustaleń faktycznych nie ma powodów je podważać, czy w inny jeszcze sposób analizować

171 6.

172 1-5

173 dowody wobec opisanego faktu są niesporne i w pełni się potwierdzają i uzupełniają i tak jak w przypadku pozostałych ustaleń faktycznych nie ma powodów je podważać, czy w inny jeszcze sposób analizować

174 7.

175 1-6

176 dowody wobec opisanego faktu są niesporne i w pełni się potwierdzają i uzupełniają i tak jak w przypadku pozostałych ustaleń faktycznych nie ma powodów je podważać, czy w inny jeszcze sposób analizować

177 8.

178 1-6

179 dowody wobec opisanego faktu są niesporne i w pełni się potwierdzają i uzupełniają i tak jak w przypadku pozostałych ustaleń faktycznych nie ma powodów je podważać, czy w inny jeszcze sposób analizować

180 0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

181 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

182 Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

183 Dowód

184 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

185 9.

186 1.

187 Oskarżony zaprzecza by miał zamiar udać się na miejsce spotkania. Jego korespondencja SMS, gdzie polecał korespondującej D. udać się na miejsce spotkania to przyjedzie i zapewniał, że już jest niedaleko a faktycznie dwukrotnie przejechał koło miejsca spotkania by zatrzymać się w bezpiecznej odległości ewidentnie świadczy, że do spotkania zmierzał i chciał się upewnić i zobaczyć wcześniej osobę, która z nim się umówiła, w szczególności, że nie miał pewności, że nadesłane fotografie odnoszą się do osoby z którą się kontaktował

188 10.

189 2-7

190 Nieistotne i nie mające znaczenia dla ustalenia faktów, w tym też dotyczące osoby oskarżonego co w przypadku uniewinnienia powodują nieprzydatność dowodów mimo ich wiarygodności

191 1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU

192 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

193 Oskarżony

194 ☐

195 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

196 Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

197 ☐

198 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

199 Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

200 ☐

201 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania

202 Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

203 ☐

204 3.4. Umorzenie postępowania

205 Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

206 ☒

207 3.5. Uniewinnienie

208 I.

209 P. B.

210 Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

211 Zgodnie z art. 200a § 2 kk kto za pośrednictwem systemu teleinformatycznego lub sieci telekomunikacyjnej małoletniemu poniżej lat 15 składa propozycję obcowania płciowego, poddania się lub wykonania innej czynności seksualnej lub udziału w produkowaniu lub utrwalaniu treści pornograficznych, i zmierza do jej realizacji.

212 Bez wątpienia w sprawie doszło do wykorzystania sieci teleinformacyjnej a następnie telekomunikacyjnej i bez wątpienia w sprawie chodziło o obcowanie płciowe w postaci stosunku oralnego. W tym zakresie trudno doszukiwać się usiłowania co do tak określonego znamienia. Podobnie, zbyteczne wydaje się odwołanie do art. 12 kk w zakresie zmierzania do realizacji czynu zabronionego polegającego na obcowaniu płciowym z małoletnich poniżej lat 15. Zmierzanie to jako znamię czynu zabronionego zostało zrealizowane. Nie chodzi bowiem o sam kontakt czy doprowadzenie do sytuacji obcowania płciowego bo wtedy doszłoby do realizacji czynu z art. 200 kk a opisane zachowanie byłoby traktowane jako współkukarany czyn uprzedni. Wielokrotne kontakty należy traktować jako realizacj znamienia zmierzania do realizacji czynu z art. 200 kk.

213 Jak wskazuje między innymi Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 23 listopada 2017 r. w sprawie V KK 227/17, www.sn.pl (i wcześniejszych) „Wymagane do przypisania sprawcy przestępstwa określonego w art. 200a § 2 KK wypełnienie jego zachowaniem znamienia zmierzania do realizacji propozycji seksualnej, o jakiej mowa w tym przepisie, ma miejsce także wtedy, gdy składający taką propozycję, po jej złożeniu małoletniemu poniżej lat 15, nakłania go następnie, w tym przez ponaglanie, do reakcji na nią, bez względu na to, czy nakłanianie to okaże się skuteczne ani czy nakłaniany w ogóle zareaguje w jakikolwiek sposób na takie nakłanianie. Znamię powyższe jest wypełnione zatem w szczególności takim zachowaniem, które polega na wielokrotnym, usilnym nakłanianiu i ponaglaniu małoletniej poniżej 15 lat, poza samym ponawianiem propozycji seksualnych, do nawiązania z nim kontaktu, używając takich zwrotów, jak: „odpisz”, „czekam”, „dlaczego nie piszesz”, „czekam”, „odpisz proszę”, „czujesz to co robimy”, „co ty na to”.

214 Tu właśnie taka sytuacja zachodzi, oskarżony mimo, że aktywność została zainicjowana przez osobę odpowiadającą na ogłoszenie, faktycznie umówił się na spotkanie, zmierzał do niego, chciał je poprzedzić poznaniem się, oczekiwał fotografii, chciał uzyskać nr telefonu do kontaktu, a ostatecznie poprosił na miejsce spotkania potwierdzając swoją wolę udziału w nim.

215 Nie musi wobec tego dojść do spotkania czy tym bardziej realizacji znamion czynu z art. 200 kk by można mówić o zmierzaniu do realizacji obcowania płciowego z małoletnim.

216 Rzecz jednak w tym, że właśnie z tego powodu należy przyjmować, że chodzi o przestępstwo formalne. Wprawdzie Sąd Najwyższy w cytowanym orzeczeniu rozważał, dostrzegając również odmienne poglądy możliwość usiłowania czynu z art.200a§2 kk, ale w sytuacji niezrealizowania któregoś ze znamion czynu zabronionego. Pogląd ten, w rozpatrywanej przez SN sprawie o charakterze ogólnym, wydaje się jednak nie trafiony, w szczególności w sytuacji, gdy oskarżony zrealizował znamiona strony przedmiotowej a zarzuca mu się usiłowanie nieudolne.

217 Za innym orzeczeniem Sądu Najwyższego (tak postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 1 września 2011 r. V KK 43/11, opubl. OSNKW 2011/11/100; Biuletyn SN 2011/12; KZS 2011/12/5) wskazać trzeba, że art. 200a kk penalizuje czynności przygotowawcze do wykorzystania małoletniego poniżej lat 15 do przestępstw określonych w art. 197 § 3 pkt 2 KK lub w art. 200 KK. Mimo, że zachowanie takie ujęto jako odrębny czyn zabroniony jest to sui generis przygotowanie do wskazanych przestępstw (tak: m.in. Kodeks karny. Komentarz, red. prof. dr hab. Ryszard Stefański 2020, w uwadze 6 do art. 200a kk, Kodeks karny. Część szczególna. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 148;art. 149;art. 150;art. 151;art. 152;art. 153;art. 154;art. 155;art. 156;art. 157;art. 158;art. 159;art. 160;art. 161;art. 162;art. 163;art. 164;art. 165;art. 166;art. 167;art. 168;art. 169;art. 170;art. 171;art. 172;art. 173;art. 174;art. 175;art. 176;art. 177;art. 178;art. 179;art. 180;art. 181;art. 182;art. 183;art. 184;art. 185;art. 186;art. 187;art. 188;art. 189;art. 190;art. 191;art. 192;art. 193;art. 194;art. 195;art. 196;art. 197;art. 198;art. 199;art. 200;art. 201;art. 202;art. 203;art. 204;art. 205;art. 206;art. 207;art. 208;art. 209;art. 210;art. 211;art. 212;art. 213;art. 214;art. 215;art. 216;art. 217;art. 218;art. 219;art. 220;art. 221;art. 222;art. 223;art. 224;art. 225;art. 226;art. 227;art. 228;art. 229;art. 230;art. 231;art. 232;art. 233;art. 234;art. 235;art. 236;art. 237;art. 238;art. 239;art. 240;art. 241;art. 242;art. 243;art. 244;art. 245;art. 246;art. 247;art. 248)">Art. 148–251. Komentarz Marta Banaś-Grabek, dr Bartłomiej Gadecki, dr Joanna Karnat, dr Aneta Łyżwa, dr Rafał Łyżwa, 2020, w uwadze 1 do art. 200a kk).

218 Pozostaje wobec tego pytanie czy można usiłować nieudolnie czyny będącego przygotowaniem (formą stadialną) innego przestępstwa. W ocenie sądu nie jest to dopuszczalne prawnie, a mimo, że w doktrynie wyrażono rozbieżne poglądy zwrócić trzeba uwagę, że karalność tego rodzaju zachowań oznaczałoby już wręcz odpowiedzialność za same zamiary popełnienia przestępstwa czego w żaden sposób nie można aprobować. Tu dodatkowo oskarżony w swoich wyjaśnieniach podnosił, że nabrał przekonania, że chodzi o inną osobę niż 14 letnia D., a wręcz spodziewał się mężczyzny. Sam czyn będący przygotowaniem można popełnić tylko umyślnie co w takiej sytuacji też trudne byłoby do spełnienia. W korespondencji poczty elektronicznej oskarżony kwestionuje, że dziewczyna o imieniu D. ma 15 a nawet 18 lat, co o tyle nie dziwi, że oso na zdjęciu ma blisko 30 lat i trudno się spodziewać, że infantylny kucyk na włosach czy ubranie lub też sposób wypowiedzi miałby pozwalać na nabranie przekonania, że chodzi o osobę 14 letnią. Oskarżony choć poprzestał na zdjęciach świadka Ż. to jednak dążył do spotkania z nią i upewnienia się, że jest realna i nie jest mężczyzną prowadzącym z nim korespondencję i wyraźnie stwierdzał, że nie chce mieć kłopotów. Trudno wobec tego jednoznacznie stwierdzić, że jego zmierzanie do spotkania miało charakter realizacji obcowania płciowego. Zgodzić się należy z tymi przedstawicielami doktryny, którzy przyjmują, że w prawie polskim nie jest możliwe usiłowanie przygotowanie w szczególności nieudolnego. Przyjmując już tylko klasyczny tzw. pochód przestępstwa: przygotowanie, usiłowanie, dokonanie - stwierdzić trzeba, że formy stadialne nie są autozwrotne. Niemożliwe jest usiłowanie usiłowania, ani usiłowanie przygotowania, czy przygotowanie usiłowania, czy wreszcie dokonanie usiłowania, co jak w rozpatrywanym przypadku byłoby próbą przyjęcia odpowiedzialności na zasadzie kolejnego stadium przestępstwa za poprzednie, choćby to miało prawnie wyodrębnioną formę, a gdzie nie zrealizowano znamion żadnego z tych stadiów. Koncepcje takie przeczą wszelkim zasadom logiki i podstaw stosowania prawa. Przyjęcie odmiennej interpretacji i dopuszczenie możliwości usiłowania przygotowania- czynu z art. 200a§2 kk, oznaczałoby konieczność dopuszczenia możliwości również formy stadialnej przygotowania popełnienia takiego czynu, a więc faktycznie przygotowania przygotowania, co jest oczywistą aberracją. Oczywistym jest i wynika to wprost z treści art. 200a§1 kk, że przygotowanie opisane w art. 200a§1 kk i art. 200a§2 kk jest podrzędne w stosunku do czynu z art. 200kk czy art. 197§3 kk, podobnie oceniać należy usiłowanie w odniesieniu do dokonania właśnie czynu z art. 200kk czy 197§3kk. O ile jest możliwe jest przygotowanie do czynu z art. 200kk co penalizuje właśnie m.in. art. 200a§2 kk, czy usiłowanie czynu z art. 200kk (na co zwraca uwagę Sąd najwyższy w sprawie V KK 43/11) to nie jest już dopuszczalne i możliwe przyjęcie przygotowania czy usiłowania - karanego przygotowania do czynu z art. 200kk, którego penalizację przewidziano w art. 200a§2 kk. Wszystkie bowiem te sytuacje tak jak w niniejszej sprawie należy rozpatrywać poprzez dążenie do obcowania z małoletnim do lat 15 i tylko w takim aspekcie można rozważać usiłowanie czy przygotowanie, które ustawodawca zdecydował się penalizować jako tzw. grooming, nie można zaś doszukiwać się podrzędnie form stadialnych samego usiłowania czy przygotowania, które dokonaniem same w sobie nie są. W sposób jawny prowadziłoby to do interpretacji ad absurdum i przyjęcia odpowiedzialności za zachowania, które normą sankcjonowaną i sankcjonującą wyrażonymi w ustawie nie zostały objęte. Jak wskazuje A.Zoll w: Kodeks Karny Część Ogólna Komentarz, Zakamycze 2004, w uwadze 5 do art. 16 kk (s.272) „Cel stanowiący znamię strony podmiotowej przygotowania, musi być relacjonowany do znamion typu czynu zabronionego, a nie w stosunku do realizacji znamion przedmiotowych przygotowania”.

219 Poza wyrażonymi w doktrynie poglądami, że jednak jest to dopuszczalne (usiłowane przygotowania z art. 200a§2kk) stanowisko takie nie zostało nigdzie poparte jakąkolwiek argumentacją odnoszącą się do zasad stosowania prawa, jego wykładni i podstaw normatywnych. Gołosłowne stwierdzenie możności dopuszczalności takiej interpretacji niezależnie od autora poglądu nic tu w sprawie nie wnosi, a prowadzi do ryzykownej praktyki karalności czynów na zasadzie dowolnego przekonania opartego na jakimś bliżej nieokreślonym odczuci społecznym i moralnym, nie zaś na prawie stanowionym. Jest to sprzeczne z konstytucją RP, w tym zasadą demokratycznego państwa prawa.

220 Nie jest karalne przecież umówienie się przez internet w celu obcowania płciowego z dorosłym prowokatorem, a odpowiedzialność za umawianie się z dzieckiem w celu obcowania z nim opiera się na umówieniu się sprawcy rzeczywiście z dzieckiem. Nie przewidziano karalności przygotowania nieudolnego, a jedynie karalne pozostaje usiłowanie udolne i o ile ustawa tak stanowi (art. 16§2 kk) – tu usiłowanie takie jako przedpole czynu zabronionego wyodrębniono rodzajowo w postaci czynu zabronionego, które przedtem było karalne w ogólnej formie stadialnej (tak m.in. Robert Sosik s.136-137 w Studia Iuridica Lublinensia, vol.XXVI, 4, 2017 i cytowany tam Mikołaj Małecki Odpowiedzialność karna pedofila w: Dogmaty Karnisty www.dogamtykarnisty.blogspot.com 2015, A.Zoll (red) w: Kodeks Karny Komentarz Część Ogólna Kraków 2004 str.273, oraz Mikołaj Małecki w : Karalne czy niekaralne formy form stadialnych w: Granice Kryminalizacji i Penalizacji , red. S.Pikulski, M.Romańczyk Grącka, Olsztyn 2013 str. 35-45, Mikołał Małecki Granice usiłowania przestępstw pedofilskich w świetle art. 200a§1 i 2 kk, Przegląd Sądowy 2011 nr 6 str.50-63, oraz Glossa do postanowienia Sądu Najwyższego z 1 września 2011 roku w sprawie V KK 43/11, Przegląd Sądowy z 2012 roku, nr 11/12, str.196-205).

221 Sąd podziela przytoczone poglądy doktryny przyjmując, że usiłowanie nieudolne przygotowania stypizowanego w art. 200a§2 kk nie jest prawnie dopuszczalne, tu będącego jednocześnie wynikiem prowokacji o możliwych znamionach przestępstwa, a w sytuacji, gdy w żadnych okolicznościach realizacja znamion czynu z art. 200 kk nie mogła nastąpić skoro oskarżony korespondował z pełnoletnim K. D.. Niewątpliwie oskarżony miał niegodziwe zamiary, to jednak te pojawiły się na skutek zachowania właśnie K. D., a zamieszczone ogłoszenie choć wulgarne jeszcze w żaden sposób nie łamało porządku prawnego i nie zmierzał do kontaktu z małoletnim. Uwzględniając powyższe i biorąc pod uwagę zasadę określoności i ścisłości prawa karnego, nie dokonując niedozwolonej wykładni rozszerzającej należało oskarżonego od popełnienia - zarzucanego mu w formie usiłowania nieudolnego czynu – uniewinnić.

222 1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i

223 środki związane z poddaniem sprawcy próbie

224 Oskarżony

225 Punkt rozstrzygnięcia

226 z wyroku

227 Punkt z wyroku odnoszący się

228 do przypisanego czynu

229 Przytoczyć okoliczności

230 1.Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

231 Oskarżony

232 Punkt rozstrzygnięcia

233 z wyroku

234 Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

235 Przytoczyć okoliczności

236 P. B.

237 II.

238 I.

239 Wobec uniewinnienia oskarżonego i dalszej zbędności postępowania należało orzec o zwrocie zatrzymanych przedmiotów

240 1.inne zagadnienia

241 W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,

242 a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

243 Należy przyjąć, że zachowanie K. D. oraz jego współpracowników winno zostać jeszcze rozważone przez prokuratora w aspekcie bezprawnego podżegania – prowokacji w rozumieniu art. 24 kk. Wskazuje na to treść korespondencji K. D. k.22 jak i wypowiedzi K. Ż. k.45v, która wspomina o pułapce. Oczywista treść zamieszczonego ogłoszenia przez oskarżonego, które samo w sobie nie było ukierunkowane pedofilskie, odpowiedź na nie, nawiązanie kontaktu i prowokowanie do kontaktu przez K. D., a wszystko to dla potrzeb realizowanego programu telewizyjnego i w sytuacji, gdy do popełnienia przestępstwa w żadnych okolicznościach nie mogło dojść skoro brak było osoby poniżej 15 lat, a do kontaktu z taką osobę nie zmierzał oskarżony poprzez ogłoszenie – oznacza wyłącznie intencjonalne sprowokowanie sytuacji przestępnej, przy ocenie własnego zamiaru prowokatora, by przeciwko tej osobie skierować postępowanie karne. Nie ma to nic wspólnego z działaniem w celu realizacji ochrony prawnej, ale wprost jest działaniem kryminogennym implikującym popełnienia przestępstw do których nigdy by nie doszło bez działania prowokatora, któremu jak już wskazano prawo nie przydaje takich kompetencji. Oczywistym jest, że prowokacja nie może być stosowana przez osoby fizyczne, a jej wyjątkowy charakter wyczerpuje się w przepisach ustawy o policji (względnie innych służbach). Pomoc udzielona przez policję swego rodzaju prywatnej i nielegalnej prowokacji też może budzić zastrzeżenia co do działania w granicach prawa.

244 1.KOszty procesu

245 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

246 Przytoczyć okoliczności

III.

247 Stosowanie do art. 632pkt 2 kpk i wobec wydania wyroku uniewinniającego należało orzec, że koszty procesu ponosi Skarb Państwa

248 1.Podpis