Uzasadnienie orzeczenia Sądu Rejonowego w Bełchatowie z dnia 8 czerwca 2022 r., II W 721/21

uzasadnienie orzeczenia Sądu Rejonowego w Bełchatowie z dnia 8 czerwca 2022 r., II W 721/21

Tekst

1 Sygn. akt II W 721/21

Uzasadnienie

2 M. P. pozostaje w konflikcie z E. Ł. gdyż pomawia ją o to, że ma romans z jej mężem. W dniu 09 sierpnia 2021 roku około godziny 15.00 obwiniona przyszła pod drzwi E. Ł. i zaczęła w nie mocno uderzać wykrzykując słowa wulgarne pod adresem pokrzywdzonej. Obwiniona była ze swoim mężem. Pokrzywdzona widziała przez wizjer obwinioną. E. Ł. przestraszyła się i poprosiła córkę, by otworzyła drzwi. Po tym fakcie obwiniona obrzuciła wyzwiskami E. Ł. oraz jej córkę. W związku z całą sytuacją E. Ł. zadzwoniła po patrol policji, przed którego przyjazdem obwiniona oddaliła się z miejsca zdarzenia. M. P. również wykrzykiwała wulgaryzmy pod adresem E. Ł. przez okno.

3 (dowód: zeznania E. Ł. k. 51, k.10, zeznania J. Ł. k. 52, k. 12, zeznania T. T. k. 57, notatka urzędowa k. 5, płyta CD k. 15, protokół oględzin k. 16)

4 M. P. ma 62 lata, nie była karana.

5 Sąd Rejonowy zważył, co następuje:

6 Zebrany w sprawie materiał dowodowy w sposób jednoznaczny wskazuje, że obwiniona popełniła zarzucane wykroczenie. Świadczą o tym zebrane w tej sprawie dowody w tym zeznania pokrzywdzonych E. Ł. i jej córki J. Ł.. Depozycje te są spójne konsekwentne, a przed wszystkim potwierdzone przez bezstronnego świadka T. T., który potwierdził, że M. P. pomawia pokrzywdzoną o romans ze jej mężem i używa często słów wulgarnych i zakłóca sąsiedzki porządek. Jest to świadek bezstronny, który nie miał żadnego powodu by wspierać, którąkolwiek ze stron. Nadto na załączonym nagraniu słychać wyzwiska i przekleństwa, co w połączeniu z zeznaniami świadków dowodzi winy obwinionej.

7 Sąd nie dał wiary obwinionej i jej mężowi była to przyjęta linia obrony, która w realiach przedmiotowej sprawy nie wytrzymuje krytyki. Nie ma znaczenia dla Sądu kto de facto pukał w drzwi mieszkania E. Ł.. Z zeznań świadków jednoznacznie wynika, że to M. P. krzyczała i wyzywała zarówno E. Ł. i J. Ł.. Trudno bowiem przyjmować, że świadkowie mogli by pomylić głos męski z damskim. Nadto J. Ł. otworzyła drzwi gdzie widziała i słyszała kto zakłóca spokój. Nadto bezstronny świadek T. T. uspokajał obwinioną, która była wzburzona i cały czas krzyczała używając wulgaryzmów.

8 Wobec powyższego Sąd uznał, że M. P. w dniu 09.08.2021 roku o godzinie 15.00 w B. na os. (...) w bloku nr (...), poprzez głośne krzyki, używanie słów nieprzyzwoitych oraz uderzanie pięściami w drzwi mieszkania nr (...) zakłóciła spokój oraz porządek publiczny E. Ł. i J. Ł. czym wypełniła dyspozycję art. 51 § 1 k.k. W literaturze prawa wykroczeń podaje się, że pojęcie zakłócenia spokoju publicznego oznacza naruszenie równowagi psychicznej ludzi (spowodowanie u nich uczucia zaniepokojenia, zdenerwowania itd.). Wystarczające jest, aby skutek taki dotknął jedną osobę ( P. Kozłowska-Kalisz, w: M. Mozgawa, Kodeks wykroczeń, 2009, s. 180; M. Bojarski, w: M. Bojarski, Z. Świda, Podstawy materialnego, 2002, s. 121). Także SN wykłada znamię "zakłócenia spokoju publicznego" jako naruszenie równowagi psychicznej ludzi, powodujące negatywne przeżycia psychiczne nieoznaczonych osób, powstające z bezpośredniego oddziaływania na organy zmysłów (wyr. SN z 2.12.1992 r., III KRN 189/92, L.). Podobnie jak w odniesieniu do rodzajowego przedmiotu ochrony rozdziału VIII KW, także w przypadku omawianego wykroczenia nie można wykładać znamienia "spokoju publicznego" w przedstawiony wyżej sposób. Należy rozumieć przez to określenie stan, w którym społeczne (publiczne) funkcjonowanie człowieka nie jest zakłócone przez żadne niepożądane przez niego i niemające uzasadnienia (faktycznego, prawnego) czynniki. Chodzi tu o swego rodzaju dobrostan, czyli wolność od znoszenia niechcianych zachowań czy czynników. Publiczność spokoju polega na tym, że potencjalnie zagrożony jest dobrostan nieokreślonej z góry liczby osób, chociaż nie ma znaczenia, czy i ile osób faktycznie doznało skutków owego zakłócenia. Spokój publiczny jest stanem pewnej równowagi, odnoszącym się do funkcjonowania społeczeństwa jako takiego (jako całości).

9 Wobec powyższego M. P. wznosząc głośne krzyki, używając wulgaryzmów na klatce schodowej, używanie wyzwisk i krzycząc przez okno niewątpliwie zakłóca spokój i porządek publiczny mieszkańców bloku nr (...) na os. (...) w B..

10 Sąd wymierzył obwinionej karę według swojego uznania, w granicach przewidzianych przez ustawę, oceniając stopień społecznej szkodliwości czynu i biorąc pod uwagę cele kary w zakresie społecznego oddziaływania oraz cele zapobiegawcze i wychowawcze, które ma ona osiągnąć w stosunku do ukaranego biorąc pod uwagę w szczególności rodzaj i rozmiar szkody wyrządzonej wykroczeniem, stopień winy, pobudki, sposób działania, stosunek do pokrzywdzonego, jak również właściwości, warunki osobiste i majątkowe sprawcy, jego stosunki rodzinne, sposób życia przed popełnieniem i zachowanie się po popełnieniu wykroczenia. W związku z tym Sąd wymierzył obwinionej za ww. wykroczenie w oparciu o dyspozycję art. 51 § 1 kw karę grzywny w kwocie 100 zł. Jest to kara adekwatna do stopnia zawinienia i społecznej szkodliwości czynu. Spełni swe cele w zakresie prewencji ogólnej jak i indywidualnej.

11 Sąd zasądził od obwinionej opłatę w kwocie 30 zł, oraz 100 złotych tytułem zryczałtowanych kosztów postępowania gdyż jej stan majątkowy na to pozwalał.