Wyrok Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z dnia 19 grudnia 2025 r., VI Ka 468/25
wyrok Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z dnia 19 grudnia 2025 r., VI Ka 468/25
Tekst
1 Warszawa, dnia 9 grudnia 2025 r.
2 Sygn. akt VI Ka 468/25
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
3 Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
4 Przewodnicząca: SSA (del.) Anna Kalbarczyk
5 protokolant: protokolant sądowy Sylwia Pulkowska
6 przy udziale prokuratora Grzegorza Łaby
7 po rozpoznaniu dnia 9 grudnia 2025 r.
8 sprawy D. F., syna C. i R., ur. (...) w N.
9 oskarżonego o przestępstwa z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii, art. 178a § 1 kk
10 na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
11 od wyroku Sądu Rejonowego w Wołominie
12 z dnia 28 stycznia 2025 r. sygn. akt V K 331/24
13 I. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;
14 II. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe za postępowanie odwoławcze, w tym kwotę 180 złotych tytułem opłaty za II instancję.
Uzasadnienie
15 Formularz UK 2
16 Sygnatura akt
17 VI Ka 468/25
18 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:
19 1
20 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA
21 Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji
22 Wyroku Sądu Rejonowego w Wołominie z dnia 28 stycznia 2025 roku, sygn. akt II K 331/24 w sprawie D. F..
23 Podmiot wnoszący apelację
24 ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego
25 ☐ oskarżyciel posiłkowy
26 ☐ oskarżyciel prywatny
27 ☒ obrońca
28 ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego
29 ☐ inny
30 1.3. Granice zaskarżenia
31 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia
32 ☒ na korzyść
33 ☐ na niekorzyść
34 ☒ w całości
35 ☐ w części
36 ☐
37 co do winy
38 ☐
39 co do kary
40 ☐
41 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia
42 1.3.2. Podniesione zarzuty
43 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji.
44 ☐
45 art. 438 pkt 1 k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu
46 ☐
47 art. 438 pkt 1a k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu
48 ☐
49 art. 438 pkt 2 k.p.k. - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia
50 ☒
51 art. 438 pkt 3 k.p.k. - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia
52 ☐
53 art. 438 pkt 4 k.p.k. - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka
54 ☐
56 ☐
57 brak zarzutów
58 1.4. Wnioski
59 ☐
60 uchylenie
61 ☒
62 zmiana
63 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy
64 2.1. Ustalenie faktów
65 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione
66 Lp.
67 Wskazać oskarżonego.
68 Wskazać fakt.
69 Dowód ze wskazaniem numeru karty, na której znajduje się dowód.
70 1.
71 D. F.
72 Oskarżony jest osobą niekaraną
73 Karta karna k. 221
74 Oskarżony popełnił jedno wykroczenie
75 Informacja o naruszeniach ruchu drogowego k. 225
76 Sytuacja majątkowa oskarżonego
77 Informacja e-PUAP k. 182
78 2.
79 stężenie substancji psychoaktywnej zabronionej przez ustawę w postaci sumy delta-9-tetrahydrokannabinolu oraz kwasu tetrahydrokannabinolowego – powyżej 0,3%
80 Opinia z zakresu badań fizykochemicznych - k. 207–210
81 2.2. Ocena dowodów
82 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów
83 Wskazać fakt
84 Dowód
85 Zwięźle o powodach uznania dowodu.
86 Karta karna, informacja e-PUAP, informacja o naruszeniach ruchu drogowego
87 Załączone dokumenty urzędowe zostały sporządzone w przepisanej prawem formie przez organ do tego uprawniony. Stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo poświadczone. Strony nie kwestionowały autentyczności dokumentów.
88 Opinia z zakresu badań fizykochemicznych
89 Opinia jasna, pełna i niesprzeczna, niekwestionowana przez strony.
90 . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków
91 Lp.
92 Zarzuty obrońcy oskarżonego
93 1.
94 błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, polegający na przyjęciu, że w stosunku do oskarżonego D. F. nie istnieje pozytywna prognoza kryminologiczne pozwalająca na zastosowanie środka probacyjnego w postaci warunkowego umorzenia postępowania karnego, podczas gdy występujące w sprawie okoliczności w postaci braku uprzedniej karalności oskarżonego za przestępstwo umyślne, brak wątpliwości co do okoliczności popełnienia czynów zabronionych, przyznanie się oskarżonego do popełnienia zarzucanych mu czynów, nieznaczny stopień społecznej szkodliwości popełnionych czynów przemawiają za zastosowaniem wobec wymienionego środka probacyjnego w postaci warunkowego umorzenia postępowania karnego.
95 ☐ zasadny
96 ☐ częściowo zasadny
97 ☒ niezasadny
98 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny lub niezasadny.
99 1. Zarzut błędnych ustaleń faktycznych podniesiony w apelacji jest chybiony. Sąd pierwszej instancji przeprowadził wszystkie niezbędne dowody i wyjaśnił wszystkie okoliczności sprawy. Zgromadzone dowody oceniono z uwzględnieniem wskazań wiedzy, logiki i doświadczenia życiowego, żadnego z nich nie pominięto. Na podstawie prawidłowo przeprowadzonego postępowania dowodowego właściwie ustalono stan faktyczny, jak również słusznie uznano, że brak jest podstaw do warunkowego umorzenia postępowania przeciwko D. F..
100 2. Warunkowe umorzenie postępowania jest środkiem probacyjnym, który opiera się na zaniechaniu skazania i wymierzenia kary sprawcy winnego popełnienia przestępstwa. Zgodnie z art. 66 § 1 k.k. sąd może warunkowo umorzyć postępowanie karne, jeżeli wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne, okoliczności jego popełnienia nie budzą wątpliwości, a postawa sprawcy niekaranego za przestępstwo umyślne, jego właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie, że pomimo umorzenia postępowania będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni przestępstwa.
101 3. O ile okoliczności popełnienia czynu nie budzą wątpliwości, oskarżony jest niekarany za przestępstwo umyślne, jego właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie, że będzie przestrzegał porządku prawnego, o tyle na przeszkodzie zastosowania warunkowego umorzenia postępowania stoi pierwsza przesłanka, a mianowicie wina i społeczna szkodliwość popełnionego czynu.
102 4. Zgodnie z art. 115 § 2 k.k. przy ocenie stopnia społecznej szkodliwości czynu sąd bierze pod uwagę rodzaj i charakter naruszonego lub zagrożonego dobra, rozmiary wyrządzonej lub grożącej szkody, sposób i okoliczności popełnienia czynu, wagę naruszonych przez sprawcę obowiązków, jak również postać zamiaru, motywację sprawcy, rodzaj naruszonych reguł ostrożności i stopień ich naruszenia. Wbrew twierdzeniom obrońcy analiza tych przesłanek słusznie doprowadziła sąd do jednoznacznego wniosku, że czyn jakiego dopuścił się oskarżony charakteryzuje się znacznym stopniem społecznej szkodliwości.
103 5. Przy ocenie społecznej szkodliwości czynu dominujące znaczenie mają okoliczności z zakresu strony przedmiotowej, do której dołączono tylko dwie przesłanki strony podmiotowej (postać zamiaru i motywację sprawcy), pominięto zaś okoliczności związane z samym podmiotem czynu (tj. sprawcą) takie, jak: jego wiek, opinia, właściwości i warunki osobiste, one bowiem wpływają tylko na wymiar kary (art. 53 § 2 k.k.).1
104 6. Rozważając stopień społecznej szkodliwości czynu popełnionego przez oskarżonego po pierwsze zauważyć należy, że oskarżony prowadził ciągnik siodłowy M., czyli jeden z największych środków transportu drogowego będąc pod wpływem substancji psychotropowej realnie i negatywnie wpływającej na jego zdolności psychomotoryczne, podobnie jak w czasie znajdowania się w stanie nietrzeźwości. Dodatkowo posiadał środki odurzające w postaci 6,35 grama netto marihuany oraz środki psychotropowe w postaci 2,05 grama netto amfetaminy.
105 7. Sąd zauważa, że oskarżony decydując się prowadzić pojazd o takiej masie będąc pod wpływem substancji psychoaktywnych wykazał się brakiem jakiejkolwiek samokontroli. Zignorował fakt, że w takim stanie występują istotne zaburzenia psychomotoryczne, a osoba znajdująca się w takim stanie nie może w sposób bezpieczny kierować pojazdem, stwarzając realne i poważne zagrożenie dla życia i zdrowia innych uczestników ruchu drogowego.
106 8. Sama decyzja o prowadzeniu pojazdu mechanicznego, nie mówiąc już o masie tego pojazdu, świadczy o lekceważeniu podstawowych zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym oraz obowiązujących norm prawnych i stanowi naruszenie jednej z najbardziej podstawowych zasad bezpieczeństwa. Oskarżony w stanie w którym się znajdował stanowił realne zagrożenie dla innych ludzi poruszających się po drodze.
107 9. Oceniając wagę naruszonych obowiązków i stopień ich naruszenia sąd zauważa, że oskarżony naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym w sposób umyślny.
108 10. Te wszystkie okoliczności w sposób wyraźny wskazują, że nie sposób uznać by czyn którego dopuścił się oskarżony cechował nieznaczny stopień społecznej szkodliwości.
109 11. Przypominając, by można warunkowo umorzyć postępowanie muszą zaistnieć wszystkie przesłanki wymienione w art. 66 § 1 k.k. czyli sąd musi stwierdzić, że:
110
111 wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne,
112
113 okoliczności jego popełnienia nie budzą wątpliwości,
114
115 postawa sprawcy niekaranego za przestępstwo umyślne, jego właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie, że pomimo umorzenia postępowania będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni przestępstwa.
116 12. Nie ma możliwości warunkowego umorzenia postępowania, gdy choćby jedna z nich nie zachodziła, a tak jest w tej sprawie. Jak już było wykazane czyn którego dopuścił się oskarżony cechuje się znacznym stopniem społecznej szkodliwości, co uniemożliwia wydanie wyroku warunkowo umarzającego postępowanie.
117 13. Argumentacja obrońcy odnosząca się do warunkowego umorzenia postępowania skupia się na wybranych przesłankach, które w tej sprawie zachodzą. Sąd dostrzega, że z pewnością oskarżony zdążył zrozumieć swój błąd, niewątpliwie odczuł w sposób wyraźny ciężar postępowania karnego, przyznał się do popełnienia zarzucanego czynu i żałuje swojego zachowania.
118 14. Może być tak, że to jednorazowe życiowe potknięcie oskarżonego, ale nie zmienia to faktu, że potknięcie było o dużej społecznej szkodliwości.
119 Wniosek
120 1. warunkowe umorzenie postępowania karnego przeciwko oskarżonemu na okres 3 lat próby;
121 2. orzeczenie środka karnego w postaci świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w kwocie 2.000 zł.
122 ☐ zasadny
123 ☐ częściowo zasadny
124 ☒ niezasadny
125 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny lub niezasadny.
126 Niezasadność zarzutu apelacyjnego.
127 4. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO
128 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji
129 1
130 Przedmiot utrzymania w mocy
131 Wina i rozstrzygnięcie o karze.
132 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy.
133 Niezasadność zarzutu apelacyjnego.
134 6. Koszty Procesu
135 Wskazać oskarżonego.
136 Wskazać punkt rozstrzygnięcia z wyroku.
137 Przytoczyć okoliczności.
138 D. F.
139 II.
140 zasądzono od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe za postępowanie odwoławcze, w tym kwotę 180 złotych tytułem opłaty za II instancję.
141 7. PODPIS
142 SSA (del.) Anna Kalbarczyk
143 7.1.1. Granice zaskarżenia
144 Kolejny numer załącznika
145 1
146 Podmiot wnoszący apelację
147 Obrońca oskarżonego
148 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja
149 Wyroku Sądu Rejonowego w Wołominie z dnia 28 stycznia 2025 roku, sygn. akt II K 331/24 w sprawie D. F..
150 7.1.2. Kierunek i zakres zaskarżenia
151 ☒ na korzyść
152 ☐ na niekorzyść
153 ☒ w całości
154 ☐ w części
155 ☐
156 co do winy
157 ☐
158 co do kary
159 ☐
160 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia
161 7.1.3. Podniesione zarzuty
162 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji
163 ☐
164 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu
165 ☐
166 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu
167 ☐
168 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia
169 ☒
170 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia
171 ☐
172 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka
173 ☐
175 ☐
176 brak zarzutów
177 7.1.4. Wnioski
178 ☐
179 uchylenie
180 ☒
181 zmiana
182 1 Postanowienie SN z 25.06.2008 r., V KK 1/08, OSNKW 2008, nr 9, poz. 75.