Uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 9 grudnia 2021 r., II C 1099/21

uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 9 grudnia 2021 r., II C 1099/21

Tekst

1 Sygn. akt II C 1099/21

Uzasadnienie

2 Powód Miasto Ł. – Zarząd Lokali Miejskich w Ł. w dniu 8 marca 2021 r. wniósł o zasądzenie od pozwanej A. M. (1) kwoty 31.177,59 zł oraz solidarnie od A. M. (1) i A. M. (2) kwoty 45.353,09 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie tytułem bezumownego korzystania przez pozwanych z lokalu mieszkalnego nr (...) położonego w Ł. przy ul. (...), wchodzącego w skład zasobów mieszkaniowych strony powodowej.

3 Nadto powód wniósł o zasądzenie solidarnie od pozwanych zwrotu kosztów procesu według norm przepisanych.

4 (pozew k. 5-6)

5 Na rozprawie w dniu 7 października 2021 r. pozwane oświadczyły, że gotowe są zapłacić za swoje zadłużenie. Podniosły, że żądana kwota obejmuje także zadłużenie zmarłego najemcy. Zgłosiły zarzut przedawnienia roszczeń powoda.

6 (protokół k. 51)

7 Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

8 Lokal mieszkalny nr (...) położony w Ł. przy ul. (...) wchodzi w skład zasobów mieszkaniowych strony powodowej.

9 (bezsporne)

10 W dniu 4 lipca 2004 r. Miasto Ł. (wynajmujący) zawarło z małżonkami M. (rodzicami A. M. (1)), umowę najmu w/w lokalu. Zgodnie z umową wynajmujący oddał najemcy w/w nieruchomość do używania, a najemca zobowiązał się płacić czynsz i opłaty związane z eksploatacją lokalu. Opłaty te najemca zobowiązany był uiszczać w formie miesięcznych zaliczek określonych przez wynajmującego, bez uprzedniego wezwania w zakreślonym terminie, tj. do 10-go dnia każdego miesiąca. W razie zwłoki w uiszczaniu należności wynajmującemu przysługiwało prawo do naliczania odsetek ustawowych. W umowie zastrzeżono, że za zapłatę czynszu i opłat solidarnie z najemcą odpowiadają stale mieszkające z nim osoby pełnoletnie. Umowa została zawarta na czas nie oznaczony. Wynajmujący mógł wypowiedzieć najem między innymi wówczas, gdy najemca zalegał z zapłatą czynszu lub innych opłat za użytkowanie lokalu za co najmniej trzy pełne okresy płatności, pomimo uprzedzenia dokonanego przez wynajmującego na piśmie o zamiarze wypowiedzenia najmu i wyznaczenia dodatkowego miesięcznego terminu zapłaty do zaległych i bieżących należności.

11 (umowa najmu k. 9-10)

12 Uprawnionymi do zamieszkiwania w lokalu były pozwane.

13 (bezsporne; wydruk internetowy danych z ewidencji ludności k. 14-18)

14 Na koncie pozwanych powstała zaległość w spłacie czynszu i innych świadczeń związanych z korzystaniem z lokalu.

15 (bezsporne)

16 Pismem z dnia 3 listopada 2020 r. powód wezwał pozwanych do zapłaty zaległości czynszowych z odsetkami pod rygorem rozwiązania umowy o najem lokalu z zachowaniem miesięcznego okresu wypowiedzenia i skierowania sprawy na drogę postępowania sądowego.

17 (wezwanie do zapłaty k. 19,20)

18 Pozwane nie uregulowały zaległości.

19 (bezsporne)

20 Wyrokiem z dnia 27 czerwca 2015 r. sygn. VIII C 793/04 Sąd Rejonowy dla Łodzi – Widzewa w Łodzi nakazał pozwanym opróżnienie lokalu nr (...) położonego w Ł. przy ul. (...), orzekając o uprawnieniu pozwanych do lokalu socjalnego ze wstrzymaniem wykonania orzeczenia w stosunku do pozwanych do czasu złożenia przez Gminę oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego.

21 (wyrok k. 11)

22 Po wyroku eksmisyjnym pozwane nadal mieszkały w lokalu i nie regulowały opłat z tytułu odszkodowania za bezumowne korzystanie z lokalu.

23 (bezsporne)

24 Na skutek podniesionego zarzutu powód wyliczył kwoty bezumownego korzystania z nieruchomości w okresie od 10 stycznia 2018 r. do 31 grudnia 2020 r.

25 (wyliczenie odszkodowania z tytułu bezumownego korzystania z lokalu sporządzone przez powoda k. 54)

26 Powyższy stan faktyczny ustalono na podstawie powołanych dokumentów, niekwestionowanych przez strony w toku postępowania. Wysokość zasądzonej wyrokiem kwoty Sąd ustalił w oparciu wyliczenie odszkodowania z tytułu bezumownego korzystania z lokalu sporządzone przez powoda za okres od 01.01.2018 r. do 31.12.2020 r.

27 Sąd zważył co następuje:

28 Strona powodowa domagała się w niniejszej sprawie zasądzenia od pozwanej A. M. (1) kwoty 31.177,59 zł oraz solidarnie od A. M. (1) i A. M. (2) kwoty 45.353,09 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie tytułem bezumownego korzystania przez pozwanych z lokalu mieszkalnego nr (...) położonego w Ł. przy ul. (...), wchodzącego w skład zasobów mieszkaniowych strony powodowej.

29 Poza sporem było, że przedmiotowy lokal stanowił własność Miasta Ł. oraz to, że pozwane od uprawomocnienia się wyroku eksmisyjnego, zajmowały lokal bez tytułu prawnego i nie uiszczały na rzecz powoda odszkodowania za bezumowne korzystanie z lokalu.

30 Na dowód istnienia i wysokości zobowiązania pozwanych strona powodowa przedłożyła wyliczenie odszkodowania z tytułu bezumownego korzystania z lokalu za okres od 01.06.2007 r. do 31.12.2020 r.

31 Pozwane nie kwestionowały faktu powstania zaległości w zapłacie odszkodowania za bezumowne korzystanie z lokalu, ale podniosły zarzut przedawnienia zgłoszonych w pozwie roszczeń. Roszczenia z umowy najmu są regulowane przepisami Kodeksu cywilnego. Zgodnie z przepisem art. 659 § 1 k.c., przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz. Obowiązek terminowego uiszczania czynszu potwierdza art. 669 § 1 k.c., który wskazuje, że najemca obowiązany jest uiszczać czynsz w terminie umówionym.

32 Stosownie zaś do art. 688¹ § 1 k.c. za zapłatę czynszu i innych należnych opłat odpowiadają solidarnie z najemcą stale zamieszkujące z nim osoby pełnoletnie.

33 W rozpoznawanej sprawie osobą taką była A. M. (1) i od chwili osiągniecia pełnoletności A. M. (2). Najemcami lokalu byli rodzice A. M. (1).

34 Roszczenia majątkowe, jak wynika z treści art. 117 § k.c., co do zasady ulegają przedawnieniu. Przepis art. 117 § 2 k.c. stanowi natomiast, że po upływie terminu przedawnienia ten, przeciwko komu przysługuje roszczenie, może uchylić się od jego zaspokojenia, chyba że zrzeka się korzystania z zarzutu przedawnienia. Na mocy art. 118 k.c. co do zasady termin przedawnienia wynosi sześć lat, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej - trzy lata. Bieg przedawnienia rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne. Zagadnienie wymagalności roszczenia ma znaczenie dla określenia początku biegu terminu przedawnienia (art. 120 § 1 k.c.). Roszczenie staje się wymagalne w ostatnim dniu przewidzianego dla zobowiązania terminu do spełnienia świadczenia (vide wyrok Sądu Najwyższego z dnia 3 lutego 2006 r., sygn. akt I CSK 17/05), a sama wymagalność roszczenia oznacza stan, w którym uprawniony może skutecznie domagać się realizacji roszczenia (jego powództwo w takiej sytuacji nie jest przedwczesne).

35 W zakresie żądania zapłaty odszkodowania za bezumowne korzystanie z lokalu zastosowanie znajdował trzyletni okres przedawnienia.

36 Według przyjmowanych w piśmiennictwie kryteriów, świadczenie jest okresowe, jeżeli polega na periodycznym dawaniu uprawnionemu w czasie trwania określonego stosunku prawnego pieniędzy lub rzeczy oznaczonych co do gatunku, których ogólna ilość nie jest z góry określona. Istotę świadczenia okresowego stanowi to, że dłużnik zobowiązany jest spełnić je periodycznie, w określonych z góry odstępach czasu, a suma tych świadczeń nie składa się na z góry oznaczoną wielkość.

37 Umowa najmu łącząca strony określała zarówno czynsz najmu, który winien być uiszczany co miesiąc, do dnia 10-go każdego miesiąca. Każda kwota stawała się wymagalna odrębnie, nie zaś w momencie dokonania końcowego rozliczenia danego okresu.

38 Mając na uwadze datę wytoczenia powództwa, tj. dzień 8 marca 2020 r., uznać należy, że uległy przedawnieniu roszczenia o zapłatę należności głównych, które stały się wymagalne przed dniem 8 marca 2017 r., jak i roszczenia o zapłatę ustawowych odsetek liczonych od tych należności. Bezspornie bowiem roszczenie z tytułu odsetek przedawnia się najpóźniej z chwilą przedawnienia się roszczenia głównego (por. m.in. wyrok SA w Warszawie, I ACa 1156/10, LEX nr 1120058; wyrok SA w Poznaniu z dnia 24.01.2006 r., I ACa 795/05, LEX nr 186529; wyrok SN z dnia 24.05.2005 r., V CK 655/04, LEX nr 152449; uchwała SN w składzie 7 sędziów z dnia 26.01.2005 r., III CZP 42/04, OSNC 2005/9/149).

39 W wykonaniu zobowiązania Sądu, Strona powodowa dokonała przeliczenia zaległości pozwanych, z uwzględnieniem zarzutu przedawnienia roszczeń i przedłożyła wyliczenie odszkodowania z tytułu bezumownego korzystania z lokalu za okres od 1 stycznia 2018 r. do 31 grudnia 2020 r.

40 Wobec tego, że pozwane skuteczne podniosły zarzut przedawnienia, zasądzeniu podlegała kwota nieprzedawnionej należności.

41 Dalej idące żądania powoda podlegały oddaleniu, o czym Sąd orzekł w punkcie 2 wyroku.