Wyrok Sądu Okręgowego w Legnicy z dnia 30 października 2012 r., II Ca 636/12

wyrok Sądu Okręgowego w Legnicy z dnia 30 października 2012 r., II Ca 636/12

Tekst

1 Sygn. akt II Ca 636/12

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

2 Dnia 30 października 2012r.

3 Sąd Okręgowy w Legnicy II Wydział Cywilny Odwoławczy

4 w składzie następującym :

5 Przewodniczący - Sędzia SO Jolanta Pratkowiecka

6 po rozpoznaniu w dniu 30 października 2012 roku w Legnicy

7 na posiedzeniu niejawnym

8 sprawy z powództwa B. (...) (...)w G.

9 przeciwko I. K.

10 o zapłatę

11 na skutek apelacji pozwanej

12 od wyroku Sądu Rejonowego w Lubinie

13 z dnia 24 sierpnia 2012roku

14 sygn. akt I C 30/12

15 I. oddala apelację,

16 II. zasądza od pozwanej na rzecz strony powodowej kwotę 600 zł tytułem kosztów postępowania apelacyjnego.

17 Sygn. akt II Ca 636/12

Uzasadnienie

18 Sąd Rejonowy w Lubinie wyrokiem z dnia 24 sierpnia 2012r. zasądził od pozwanej I. K. na rzecz strony powodowej B. (...) (...)w G. kwotę 8.968,62 zł z odsetkami ustawowymi od dnia 28 września 2010r. oraz zasądził od pozwanej na rzecz strony powodowej kwotę 1.330 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.

19 Rozstrzygnięcie powyższe poprzedzone zostało ustaleniami i oceną prawną, szczegółowo przedstawionymi w uzasadnieniu wyroku.

20 Pozwana zaskarżyła wyrok w całości i zarzuciła:

21 1. naruszenie prawa procesowego, tj. art. 233 k.p.c. przez błędną ocenę dowodu- pisma (...) Bank S.A. w L. z dnia 23 stycznia 2007r., polegającą na przyjęciu, że (...) Bank S.A. jako cedent skutecznie wypowiedział umowę kredytu nr (...)- (...) z 27 lipca 2005r., mimo że zgodnie z § 14 ust. 1 tej umowy wypowiedzenie wymagało uprzedniego wezwania kredytobiorców do spłaty kredytu. Opisane naruszenie miało wpływ na wynik sprawy z uwagi na to, że w następstwie tej błędnej oceny Sąd I instancji analizował ważność umowy cesji zawartej między cedentem i strona powodową oraz skuteczność przerwania biegu terminu przedawnienia przez cedenta, a w konsekwencji przyjął istnienie zobowiązania do zapłaty zgodnie z żądaniem pozwu,

22 2. naruszenie przepisów prawa materialnego:

23 a) art. 38 k.c. w zw. z art. 2 k.s.h. i arrt. 58 § 1 k.c. przez niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, że pismo z 23 stycznia 2007r. zatytułowane „wypowiedzenie umowy kredytu” wywołało skutek wypowiedzenia umowy kredytu przez Bank (...) S.A., mimo braku potwierdzenia kompetencji osób podpisanych pod tym pismem do działania w imieniu i na rzecz Banku (...) S.A. W związku z powyższym jednostronna czynność prawna „oświadczenie o wypowiedzeniu umowy kredytu” powinna zostać zakwalifikowana jako nieważna,

24 b) art. 123 § 1 pkt 1 k.c. przez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, że nadanie bankowemu tytułowi wykonawczemu z dnia 30 sierpnia 2007r. klauzuli wykonalności na rzecz cedującego banku oraz wszczęcie egzekucji przez (...) Bank S.A. w oparciu o tak powstały tytuł wykonawczy przerwało bieg terminu przedawnienia ze skutkiem także dla strony pozwanej – cesjonariusza, mimo trafnej kwalifikacji, że bankowy tytuł wykonawczy jest podstawą prowadzenia egzekucji wyłącznie na rzecz innego banku.

25 Powołując się na powyższe zarzuty pozwana domagała się zmiany zaskarżonego wyroku poprzez oddalenie powództwa w całości i zasądzenia na jej rzecz od strony powodowej kosztów procesu za obie instancje, ewentualnie uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.

26 W odpowiedzi strona powodowa wniosła o oddalenie powództwa oraz o zasądzenie na jej rzecz od pozwanej kosztów postępowania apelacyjnego.

27 Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

28 Apelacja jest niezasadna.

29 Sąd I instancji dokonał ustaleń faktycznych, które znajdują oparcie w zebranym materiale dowodowym. Nie budzi również zastrzeżeń ocena prawna tych ustaleń.

30 Tym samym ocena faktyczna i prawna Sądu Rejonowego została przyjęta przez Sąd Okręgowy jako podstawa własnego rozstrzygnięcia.

31 W pierwszej kolejności należy podkreślić, że sprawa w początkowej jej fazie rozpoznawana była w postępowaniu elektronicznym, a po założeniu przez pozwaną sprzeciwu od nakazu zapłaty – w postępowaniu uproszczonym.

32 Zgodnie z art. 505³⁵ zd.1 k.p.c. w postępowaniu elektronicznym sprzeciw od nakazu zapłaty nie wymaga uzasadnienia i przedstawienia dowodów, jednak w sprzeciwie pozwany powinien przedstawić zarzuty, które pod rygorem ich utraty należy zgłosić przed wdaniem się w spór co do istoty sprawy.

33 Wdanie się wspór co do istoty sprawy następuje z chwilą, w której pozwany zaprzeczy zasadności roszczenia, oświadczając, że nie uznaje żądania pozwu lub że wnosi o oddalenie powództwa. W praktyce takie oświadczenie następuje najczęściej w odpowiedzi na pozew, sprzeciwie wobec wyroku zaocznego lub zarzutach (albo sprzeciwie) wobec nakazu zapłaty. W przypadku niezłożenia odpowiedzi na pozew, zaprzeczenie zasadności powództwa może nastąpić na pierwszym terminie rozprawy, po jej wywołaniu.

34 Obowiązek zgłoszenia zarzutów w sprzeciwie od nakazu zapłaty związany jest z rygorem prekluzji w tym zakresie

35 W rozpoznawanej sprawie żądanie oddalenia powództwa pozwana zgłosiła w sprzeciwie od nakazu zapłaty z dnia 23 grudnia 2010r. i w ten sposób wdała się w spór co do istoty sprawy W sprzeciwie tym pozwana podniosła tylko jeden zarzut, a mianowicie zarzut przedawnienia roszczenia (k. 7). Dalsze zarzuty, powtórzone zresztą w apelacji, w imieniu pozwanej złożył jej pełnomocnik procesowy, ale dopiero w piśmie procesowym z dnia 8 lutego 2012r. (k.88-91). Zarzuty te, poza zgłoszonym w sprzeciwie zarzutem przedawnienia, podniesione zostały już po wdaniu się przez pozwaną w spór co do istoty sprawy. W świetle powołanego wyżej przepisu art. 505³⁵ k.p.c. były to zarzuty spóźnione, bowiem pozwana po złożeniu sprzeciwu od nakazu zapłaty utraciła prawo zgłaszania dalszych zarzutów skierowanych przeciwko żądaniu pozwu .

36 W konsekwencji bezprzedmiotowe jest odnoszenie się do zarzutów apelacji innych, niż zarzut przedawnienia roszczenia.

37 W ocenie Sądu Okręgowego, przedstawioną w apelacji konstrukcję przedawnienia roszczenia strony powodowej uznać należy za chybioną. Poza sporem jest, że poprzedni właściciel wierzytelności (...) Bank S.A. w L. w dniu 21 sierpnia 2007r. złożył do sądu wniosek o nadanie klauzuli wykonalności bankowemu tytułowi egzekucyjnemu wystawionemu w związku z zaległościami pozwanej i drugiego z dłużników – W. Ż.. Czynność ta, zgodnie z art. 123 § 1 pkt 1 k.c., przerwała bieg przedawnienia roszczeń objętych bankowym tytułem wykonawczym. Kolejne przerwanie biegu terminu przedawnienia roszczenia nastąpiło w 2008r. w związku z wszczęciem przeciwko dłużnikom postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez komornika sądowego z wniosku wierzyciela (...) Bank S.A. w L.. Postanowieniem z dnia 23 września 2009r. postępowanie egzekucyjne zostało umorzone. Wcześniej zaś, w dniu 23 czerwca 2009r. wierzytelność została zbyta na rzecz strony powodowej. Zdaniem pozwanej, w tych okolicznościach przerwanie biegu przedawnienia nastąpiło, ale tylko wobec (...) Bank S.A. w L., ale już nie wobec nabywcy wierzytelności, którą jest strona powodowa.

38 Z takim poglądem nie sposób się zgodzić. Przedmiotem przelewu jest wierzytelność, tj. prawo podmiotowe wierzyciela do żądania od dłużnika określonego świadczenia. Z art. 509 § 2 k.c. wprost wynika, że wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę prawa związane z jej właściwością. Również Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 5 września 2001r., I CKN 379/00 (Lex nr 52661) podkreślił, że w wyniku przelewu przechodzi na nabywcę ogół uprawnień przysługujących dotychczasowemu wierzycielowi, który zostaje wyłączony ze stosunku zobowiązaniowego, jaki wiązał go z dłużnikiem. Innymi słowy, stosunek zobowiązaniowy nie ulegnie zmianie, natomiast zmienia się osoba uczestnicząca w nim po stronie wierzyciela . Z kolei w innym w wyroku z dnia 11 grudnia 2009r., V CSK 184/09 (Lex nr 553748) Sąd Najwyższy przyjął, że zgodnie z art. 509 § 2 k.c. wierzytelność przechodzi na nabywcę ze wszystkimi właściwościami, przywilejami i brakami

39 Jedną z właściwości roszczeń pieniężnych jest, że w określonym terminie ulegają one przedawnieniu (art. 117 § 1 k.c.). W takim stanie, z niejako określonym terminem przedawnienia, wierzytelność stanowiąca podstawę roszczenia przechodzi na cesjonariusza. Skoro poprzedni właściciel wierzytelności uzyskał przerwanie biegu przedawnienia, to zgodnie z art. 124 § 1 k.c. termin przedawnienia zaczął biec na nowo. W tych okolicznościach strona powodowa nabyła wierzytelność z taką właściwością, że termin jej przedawnienia rozpoczął swój bieg na nowo w dniu 23 września 2009r. tj. w dacie umorzenia postępowania egzekucyjnego, z miał zakończyć się w dniu 23 września 2012r. Jednak już w dniu 28 września 2010r. doszło do kolejnego przerwania biegu terminu przedawnienia roszczenia, bowiem strona powodowa wniosła pozew w przedmiotowej sprawie.

40 W związku z tym zgłoszony przez pozwaną zarzut przedawnienia był niezasadny, co trafnie ocenił Sąd I instancji.

41 Z przedstawionych wyżej względów apelacja pozwanej jako bezzasadna została oddalona na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. O kosztach zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c. i § 12 ust 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).