Postanowienie Sądu Okręgowego w Bydgoszczy z dnia 25 lutego 2014 r., II Cz 1003/13

postanowienie Sądu Okręgowego w Bydgoszczy z dnia 25 lutego 2014 r., II Cz 1003/13

Tekst

1 Sygn. akt: II Cz 1003/13

POSTANOWIENIE

2 Dnia 25 lutego 2014 r.

3 Sąd Okręgowy w Bydgoszczy II Wydział Cywilny – Odwoławczy w składzie następującym:

4 Przewodniczący: SSO Janusz Kasnowski (spr.)

5 Sędziowie: SO Ireneusz Płowaś

6 SO Aurelia Pietrzak

7 po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2014 r. w Bydgoszczy na posiedzeniu niejawnym

8 sprawy z wniosku

9 J. P. (wierzyciela)

10 z udziałem

11 (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. (dłużnika)

12 o nakazanie wyjawienia majątku

13 na skutek zażalenia wierzyciela na postanowienie Sądu Rejonowego w Świeciu z dnia 3 października 2013 r. w sprawie o syng. akt: VI Co 1324/13

14 postanawia:

15 oddalić zażalenie.

16 Na oryginale właściwe podpisy.

17 Sygn. akt: II Cz 1003/13

Uzasadnienie

18 Sąd Rejonowy w Świeciu postanowieniem z dnia 3 października 2013 r. w sprawie o z wniosku wierzyciela J. P. o wyjawienie majątku dłużnika (...) sp. z o.o. w G., stwierdził swoją niewłaściwość miejscową i sprawę przekazał Sądowi Rejonowemu Gdańsk – Północ w Gdańsku.

19 W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż dłużnik, którego wniosek dotyczy, ma siedzibę w G.. Zgodnie zaś z art. 914 wniosek o nakazanie wyjawienia majątku składa się w sądzie właściwości ogólnej, którą w tym wypadku określa art. 30 kpc. Oznacza to, że według siedziby dłużnika właściwy miejscowo w sprawie jest Sąd Rejonowy Gdańsk – Północ w Gdańsku.

20 Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 914 § 1 kpc i art. 200 § 1 kpc w zw. z art. 13 § 2 kpc i art. 30 kpc orzekł jak w sentencji.

21 Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł wierzyciel zarzucając mu naruszenie art. 200 § 1 kpc w zw. z art.30 kpc poprzez błędne uznanie, iż właściwy miejscowo w niniejszej sprawie jest Sąd Rejonowy Gdańsk – Północ w Gdańsku. Z powołaniem na powyższe wierzyciel domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Świeciu oraz zasądzenia na jego rzecz kosztów postępowania.

22 Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

23 Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Należy podzielić pogląd Sądu pierwszej instancji, że właściwym miejscowo do rozpoznania niniejszej sprawy jest Sąd Rejonowy Gdańsk – Północ w Gdańsku. Za takim stanowiskiem przemawia niebudząca wątpliwości treść art. 914 § 1 kpc, który wskazuje, że wniosek o nakazanie wyjawienia majątku składa się w sądzie właściwości ogólnej dłużnika. Skoro dłużnik jest osobą prawną, to w jego wypadku w myśl art. 30 kpc – stosowanego odpowiednio w niniejszej sprawie poprzez art. 13 § 2 kpc – właściwość tę wyznacza miejsce siedziby. Jak wynika z odpisu Krajowego Rejestru Sądowego dłużnika załączonego do sprawy, spółka ma siedzibę w G.. Wobec tego Sąd Rejonowy słusznie uznał się niewłaściwym miejscowo i sprawę przekazał do Sądu właściwego według właściwości ogólnej dłużnika.

24 Zatem twierdzenia skarżącego, że wszystkie jego dotychczasowe działania przeciwko dłużnikowi dotyczyły oddziału spółki znajdującego się w S., gdzie dłużnik faktycznie prowadzi swoją działalność, nie miały znaczenia dla określenia właściwości miejscowej w sprawie, albowiem art. 914 § 1 kpc wyłącza możliwość prowadzenia przedmiotowej sprawy przed innym sądem, aniżeli tym, ustalonym według przepisów o właściwości ogólnej.

25 Mając powyższe na uwadze, Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 kpc w zw. z art. 397 § 2 kpc w zw. z art. 13 § 2 kpc oddalił zażalenie.