Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 czerwca 2013 r., V KO 41/13

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 czerwca 2013 r., V KO 41/13

Tekst

1 Sygn. akt V KO 41/13

POSTANOWIENIE

2 Dnia 25 czerwca 2013 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Dorota Rysińska (przewodniczący)

5 SSN Zbigniew Puszkarski

6 SSN Włodzimierz Wróbel (sprawozdawca)

7 w sprawie zażalenia S. i K. D.

8 na postanowienie Prokuratora Prokuratury Rejonowej w K. z dnia 17 września 2012 r. o umorzeniu śledztwa w sprawie o sygn. akt 1 Ds …/12/S po rozpoznaniu wniosku Sąd Rejonowego w W.

9 z dnia 10 maja 2013 r., o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu

10 na podstawie art. 37 k.p.k.

11 p o s t a n o w i ł

12 nie uwzględnić wniosku.

Uzasadnienie

13 Sąd Rejonowy w W. postanowieniem z dnia 10 maja 2013 r. zwrócił się do Sądu Najwyższego o rozważenie możliwości przekazania sprawy zażalenia pokrzywdzonych S. i K. D. na postanowienie Prokuratora Prokuratury Rejonowej w K. z dnia 17 września 2012 r. o umorzeniu śledztwa w sprawie o sygn. akt I Ds. …/12/S, do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, z uwagi na to, że postanowienie prokuratorskie zostało wydane w sprawie, w której zarzucono przekroczenie uprawnień lub niedopełnienie obowiązków służbowych przez prokuratora Prokuratury Rejonowej w W. „znanego sędziom Sądu Rejonowego w W. bliżej nie tylko ze stosunków służbowych, ale i prywatnych” (s. 3 uzasadnienia 2

14 postanowienia). Sąd podkreślił, że sytuacja taka może w odbiorze społecznym wywoływać wątpliwość, co do bezstronności sędziego orzekającego w przedmiocie zażalenia oraz, z uwagi na charakter postawionego w umorzonym śledztwie zarzutu, wywołać w odczuciu społecznym przekonanie, że organy Państwa działają w swoistym „układzie zamkniętym”

15 Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

16 Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

17 Przepis art. 37 k.p.k., jako wyjątkowy, nie podlega interpretacji rozszerzającej. Przekazanie sprawy winno nastąpić jedynie w sytuacji, gdy występują realne okoliczności, które mogą zasadnie stwarzać przekonanie o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy w danym sądzie oraz o tym, że tylko przekazanie sprawy stworzy lepsze możliwości do trafnego rozstrzygnięcia (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 kwietnia 1999 r., IV KO 24/99, nie publ.). Fakt, że sprawa dotyczy zarzutów postawionych prokuratorowi jednostki organizacyjnej Prokuratury działającej w obszarze właściwości wnioskującego Sądu, oraz że część sędziów Sądu Rejonowego w W. zna tego prokuratora z kontaktów służbowych i osobistych (i złożyło wnioski w trybie art. 41 § 1 k.p.k. w zw. z art. 42 § 1 k.p.k o wyłączenie od rozpoznania sprawy), nie oznacza, że obiektywnie zażalenie to nie może zostać rozpoznane przez ten Sąd Rejowy w sposób bezstronny. Fakt, iż 5 sędziów zostało wyłączonych od udziału w rozpoznaniu zażalenia na postanowienie Prokuratora Prokuratury Rejonowej w K. z dnia 17 września 2012 r., nie oznacza, że zachodzą przeszkody do rozpoznania tego zażalenia przez innych sędziów tego Sądu.

18 W tych okolicznościach przekazywanie sprawy z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości innemu sądowi równorzędnemu jest niecelowe. Nie służy bowiem wytwarzaniu w społeczeństwie przekonania o bezstronności sędziów, lecz przeciwnie, może budować przekonanie o łatwości manipulowania ustawową właściwością sądów lub niemożności wywiązywania się sądów ze swoich powinności i uleganiu przez sędziów pozaprocesowym wpływom, co w konsekwencji może podważać w istotnym stopniu autorytet wymiaru sprawiedliwości.

19 3

20 Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji postanowienia.