Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 6 lutego 2015 r., V KK 414/14

wyrok Sądu Najwyższego z dnia 6 lutego 2015 r., V KK 414/14

Tekst

1 Sygn. akt V KK 414/14

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

2 Dnia 6 lutego 2015 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Roman Sądej (przewodniczący)

5 SSN Dorota Rysińska

6 SSN Barbara Skoczkowska (sprawozdawca)

7 Protokolant Katarzyna Wełpa

8 po rozpoznaniu na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k., w dniu 6 lutego 2015 r.,

9 w sprawie B. M.,

10 skazanego za popełnienie przestępstwa z art. 177 § 2 k.k., w związku z kasacją wniesioną przez obrońcę skazanego, od wyroku Sądu Okręgowego we W. z dnia 18 czerwca 2014 r.

11 utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w W. z dnia 21 stycznia 2014 r., z urzędu, na podstawie art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.

12 uchyla zaskarżony wyrok i sprawę B. M. przekazuje Sądowi Okręgowemu w W. do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.

Uzasadnienie

13 B. M. wyrokiem Sądu Rejonowego we W. z dnia 21 stycznia 2014 r., został skazany za popełnienie przestępstwa z art. 177 § 2 k.k., za które została wymierzona mu kara roku pozbawienia wolności, a na mocy art. 46 § 1 i 3 k.k. 2

14 został orzeczony zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na zawsze.

15 Sąd Okręgowy w W., po rozpoznaniu apelacji obrońcy oskarżonego, wyrokiem z dnia 18 czerwca 2014 r., utrzymał w mocy zaskarżony wyrok, uznając apelację za oczywiście bezzasadną.

16 Kasację od wyroku sądu odwoławczego wniósł obrońca skazanego, który zarzucił „rażące naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia w postaci uchybienia art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k.” i wniósł o uchylenie wyroków Sądów obu instancji i uniewinnienie B. M. od popełnienia zarzucanego mu czynu, albo uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania.

17 Prokurator Prokuratury Okręgowej we W., w pisemnej odpowiedzi na kasację, wniósł o oddalenie kasacji jako oczywiście bezzasadnej.

18 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

19 Zgodnie z treścią art. 536 k.p.k. Sąd Najwyższy rozpoznaje kasację w granicach zaskarżenia i podniesionych zarzutów, a w zakresie szerszym- tylko w wypadkach określonych w art. 435 k.p.k., art. 439 k.p.k. i art. 455 k.p.k. Analiza akt wskazuje, że w niniejszej sprawie zaistniała właśnie konieczność orzekania wykraczającego poza granice kasacji, którą wywiódł obrońca skazanego B. M., bowiem Sąd Okręgowy w W., który wydał zaskarżony wyrok był nienależycie obsadzony. W takiej sytuacji należy stwierdzić, że w sprawie wystąpiła bezwzględna przyczyna odwoławcza, o której mowa w art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., co nakłada na Sąd Najwyższy obowiązek uchylenia orzeczenia bez badania związku przyczynowego pomiędzy uchybieniem, a treścią orzeczenia nim dotkniętego. Z akt sprawy wynika, że zarządzeniem z dnia 13 maja 2014 r. o wyznaczeniu rozprawy apelacyjnej na dzień 18 czerwca 2014 r., do składu Sądu orzekającego została wyznaczona sędzia Sądu Rejonowego J. P.-K. (k. 457). W dniu 18 czerwca 2014 r. Sąd Okręgowy w W. jako Sąd odwoławczy, po przeprowadzeniu przewodu apelacyjnego i udzieleniu głosu stronom, wydał wyrok (k. 475). Jednym z członków składu orzekającego tego dnia, zgodnie z zarządzeniem o wyznaczeniu rozprawy, była sędzia Sądu Rejonowego J. P.-K. Jednakże Sąd Najwyższy dokonując z 3

20 urzędu ustalenia, na podstawie dołączonych do akt sprawy pism Przewodniczącego Wydziału IV Karnego-Odwoławczego oraz Prezesa Sądu Okręgowego w W. stwierdził, że sędzia Sądu Rejonowego w W. J. P.-K. nie posiadała delegacji do orzekania w dniu 18 czerwca 2014 r. w Sądzie Okręgowym w W.

21 Powyższe wskazuje więc jednoznacznie, że doszło w niniejszej sprawie do bezwzględnej przyczyny odwoławczej, o której mowa w art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., bowiem w składzie Sądu odwoławczego na rozprawie, na której wydano i ogłoszono wyrok uczestniczył sędzia sądu niższego rzędu bez delegacji, co powoduje, że tego dnia sąd był nienależycie obsadzony.

22 Stwierdzenie zaistnienia bezwzględnej przyczyny odwoławczej czyni przedwczesnym odnoszenie się do zarzutów zawartych w kasacji obrońcy B. M. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.