Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 października 2013 r., V KK 270/13

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 października 2013 r., V KK 270/13

Tekst

1 Sygn. akt V KK 270/13

POSTANOWIENIE

2 Dnia 22 października 2013 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Jarosław Matras (przewodniczący, sprawozdawca)

5 SSN Małgorzata Gierszon

6 SSN Przemysław Kalinowski

7 na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.

8 po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 22 października 2013r., sprawy J. M.

9 skazanego z art. 178a § 1 k.k.

10 z powodu kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego

11 od postanowienia Sądu Rejonowego w B.

12 z dnia 28 stycznia 2013 r.,

13 w przedmiocie zarządzenia wykonania kary pozbawienia wolności orzeczonej w sprawie II K …/10 Sądu Rejonowego w B.

14 p o s ta n o w i ł

15 I. uchylić zaskarżone postanowienie i na podstawie art. 537 § 2 k.p.k. w zw. z 15 § 1 k.k.w. i w zw. z art. 75 § 4 k.k. postępowanie w przedmiocie zarządzenia wykonania kary pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w B. z dnia 27 maja 2010 r., umorzyć, obciążając wydatkami tego postępowania Skarb Państwa;

16 II. wydatkami postępowania kasacyjnego obciążyć Skarb Państwa.

17 2

Uzasadnienie

18 Wyrokiem Sądu Rejonowego w B. z dnia 27 maja 2010 r., J.M. został skazany za przestępstwo z art. 178a § 1 k.k. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, przy czym wykonanie tej kary warunkowo zawieszono na okres 2 lat; nadto orzeczono wobec oskarżonego środki karne w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych kat. B na okres 3 lat oraz świadczenie pieniężne. Wyrok ten uprawomocnił się w dniu 4 czerwca 2010 r., a zatem od tego dnia zaczął biec dwuletni okres próby.

19 W dniu 28 stycznia 2013 r. Sąd Rejonowy w B. 2 wydał postanowienie, którym na podstawie art. 75 § 1 k.k. zarządził skazanemu wykonanie kary pozbawienia wolności warunkowo zawieszonej wyrokiem z dnia 27 maja 2010 r. Postanowienie to nie zostało zaskarżone i uprawomocniło się w dniu 8 lutego 2013 r.

20 Kasację od prawomocnego postanowienia wniósł Prokurator Generalny.

21 Zaskarżając postanowienie w całości, na korzyść skazanego, zarzucił mu: - rażące i mające istotny wpływ na treść postanowienia naruszenie prawa karnego materialnego, a mianowicie art. 75 § 4 k.k., polegające na zarządzeniu wykonania zawieszonej kary 6 miesięcy pozbawienia wolności, orzeczonej wobec J. M. wyrokiem Sądu Rejonowego w B. z dnia 27 maja 2010 roku, w sytuacji, gdy od zakończenia okresu próby upłynęło ponad 6 miesięcy.

22 W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i umorzenia postępowania wykonawczego na podstawie art. 15 § 1 k.k.w. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

23 Kasacja jest oczywiście zasadna, co skutkuje jej uwzględnieniem w trybie określonym w art. 535 § 5 k.p.k. Zgodnie z art. 75 § 4 k.k. zarządzenie wykonania kary pozbawienia wolności, orzeczonej uprzednio z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, może nastąpić nie później niż w ciągu 6 miesięcy od zakończenia okresu próby. Okres próby orzeczony wobec skazanego w wyroku Sądu Rejonowego w B. trwał do dnia 4 czerwca 2012 r., a zatem aby doszło do skutecznego zarządzenia – na podstawie art. 75 § 1 k.k. – wykonania kary pozbawienia wolności warunkowo zawieszonej tym wyrokiem, to postanowienie takiej treści powinno zostać wydane do dnia 4 grudnia 2012 r. (por. postanowienie 3

24 SN z dnia 20 czerwca 2013 r., I KZP 3/13, OSNKW 2013, z. 8, poz. 63; w przypadku zarządzenia wykonania kary na podstawie art. 75 § 2 i 3 k.k. w tym okresie takie postanowienie musiałoby się uprawomocnić – art. 178 § 3 k.k.w.). Tymczasem postanowienie takie wydano w dniu 28 stycznia 2013 r., a więc wtedy, kiedy z uwagi na treść art. 75 § 4 k.k. nie mogło już dojść do zarządzenia wykonania tej kary. Skoro więc postanowienie zostało wydane z rażącym naruszeniem art. 75 § 4 k.k., to konieczne stało się uchylenie zaskarżonego postanowienia. Wobec faktu, iż postępowanie w przedmiocie zarządzenia wykonania kary warunkowo zawieszonej, orzeczonej w sprawie II K …/10 Sądu Rejonowego w B. nie może się już toczyć, stosownie do treści art. 537 § 2 k.p.k. w zw. z art. 15 § 1 k.k.w. należało to postępowanie umorzyć, a wydatkami obciążyć Skarb Państwa.

25 Z tych wszystkich powodów należało orzec jak w postanowieniu.