Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 sierpnia 2013 r., V CZ 32/13

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 sierpnia 2013 r., V CZ 32/13

Tekst

1 Sygn. akt V CZ 32/13

POSTANOWIENIE

2 Dnia 28 sierpnia 2013 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (przewodniczący,

5 sprawozdawca)

6 SSN Jan Górowski

7 SSN Antoni Górski

8 w sprawie z powództwa G. L.

9 przeciwko W. M.

10 o zapłatę,

11 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 sierpnia 2013 r.,

12 zażalenia pozwanej na postanowienie o kosztach, zawarte w pkt 2 wyroku Sądu Okręgowego w C.

13 z dnia 4 kwietnia 2012 r.,

14 uchyla zaskarżone postanowienie i przekazuje sprawę w tym zakresie do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w C., pozostawiając mu rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego.

15 2

Uzasadnienie

16 Postanowieniem z dnia 4 kwietnia 2012 r., zawartym w punkcie drugim wyroku, Sąd Okręgowy w C. zasądził od powódki G. L. na rzecz pozwanej W. M. 9830 zł tytułem zwrotu kosztów procesu za pierwszą i drugą instancję. W lakonicznym uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia wskazano jedynie, że koszty uzasadnia art. 98 k.p.c. i art. 108 § 1 k.p.c.

17 Postanowienie to zaskarżyła zażaleniem pozwana, zarzucając naruszenie art. 98 § 1 i 3 w związku z art. 391 § 1 k.p.c. poprzez jedynie częściowe zasądzenie na jej rzecz kosztów procesu, pomimo oddalenia powództwa w całości. Skarżąca wnosiła o zmianę postanowienia poprzez zasądzenie na jej rzecz dalszej kwoty 1924 zł., ewentualnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania, z uwzględnieniem kosztów postępowania zażaleniowego. Uzasadniając swoje stanowisko wskazała, że w toku postępowania poniosła wydatki w łącznej kwocie 11 724 zł, zaś Sąd Okręgowy postanowieniem o kosztach procesu za obie instancje zasądził od powódki na jej rzecz jedynie 9 830 zł. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

18 W myśl zasady odpowiedzialności za wynik procesu, wyrażonej w art. 98 § 1 k.p.c., strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony. Prawidłowe rozstrzygnięcie w tym zakresie wymaga ustalenia wszystkich kosztów procesu, w tym kosztów sądowych (opłat i wydatków) oraz wynagrodzenia pełnomocnika. Zasada odpowiedzialności za wynik odnosi się do całego procesu, składającego się z dwuetapowego postępowania nakazowego oraz postępowania apelacyjnego, a zatem wszystkie koszty procesu we wszystkich wskazanych etapach powinny zostać szczegółowo wyliczone. Postanowienie o kosztach procesu, do którego - zgodnie z art. 361 k.p.c. - stosuje się odpowiednio art. 328 § 2 k.p.c., powinno zawierać szczegółowe wyliczenie kosztów, przytoczenie przepisów prawa stanowiących podstawę prawną rozstrzygnięcia, a także wyjaśnienie, dlaczego w konkretnej sytuacji prawnej mają one zastosowanie. Nie jest rolą Sądu Najwyższego poszukiwanie motywów, jakimi kierował się sąd 3

19 orzekając o kosztach procesu, niezbędnych do oceny zasadności zażalenia. Brak dokładnego wskazania i wyliczenia kosztów procesu, a także brak przedstawienia wyczerpującej podstawy prawnej, oznacza, że uzasadnienie nie odpowiada wymogom art. 328 § 2 k.p.c. Przytoczenie numeru przepisu nie zastępuje argumentacji prawnej, uzasadnienie nie zawiera też wskazania szczegółowych kwot poniesionych przez strony w poszczególnych etapach procesu. Uniemożliwia to dokonanie oceny prawidłowości zaskarżonego rozstrzygnięcia, zwłaszcza, że zgodnie z art. 3941

20 § 1 pkt 2 k.p.c. w brzmieniu

21 obowiązującym przed dniem 3 maja 2012 r., przedmiotem zażalenia do Sądu Najwyższego mogły być jedynie te koszty procesu, które nie były przedmiotem rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji. Sąd pierwszej instancji orzekał w przedmiocie części kosztów procesu, zbiorcze zaś ujęcie przez Sąd Okręgowy kosztów procesu za obie instancje uniemożliwia w istocie ocenę zakresu przedmiotu zaskarżenia.

22 Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 39815 § 1

23 w związku z art. 3941

24 § 3 k.p.c. Orzeczenie o kosztach postępowania

25 zażaleniowego pozostawione zostało końcowemu rozstrzygnięciu na podstawie art. 108 § 2 w związku z art. 391 § 1, art. 3941

26 § 3 i art. 39821

27 k.p.c.