Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 kwietnia 2012 r., V CZ 172/11

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 kwietnia 2012 r., V CZ 172/11

Tekst

1 Sygn. akt V CZ 172/11

POSTANOWIENIE

2 Dnia 18 kwietnia 2012 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Hubert Wrzeszcz (przewodniczący)

5 SSN Mirosław Bączyk

6 SSN Anna Owczarek (sprawozdawca)

7 w sprawie z powództwa „M.” Przedsiębiorstwa Remontowego Usługi-Handel Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z ograniczoną odpowiedzialnością

8 przeciwko „M. P.” Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością o zapłatę,

9 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 kwietnia 2012 r.,

10 zażalenia strony pozwanej na orzeczenie o kosztach, zawarte w wyroku Sądu Okręgowego w K.

11 z dnia 13 września 2011 r.,

12 oddala zażalenie.

Uzasadnienie

13 2

14 Sąd Okręgowy w K. wyrokiem z dnia 13 września 2011 r. oddalił apelację pozwanego M. P. spółki z o.o. oraz zasądził od pozwanego na rzecz powoda „M." Przedsiębiorstwa Remontowego Usługi – Handel Spółki z o.o. kwotę 1 200 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym. Postanowienie Sądu Okręgowego w zakresie rozstrzygnięcia o kosztach zastępstwa procesowego zaskarżył zażaleniem pozwany. Zarzucając naruszenie art. 109 § 1 k.p.c. w zw. z art. 4799

15 § 1 zdanie trzecie k.p.c. i art. 133 § 3 k.p.c.,

16 poprzez orzeczenie o kosztach postępowania apelacyjnego w sytuacji gdy brak było właściwego wniosku strony powodowej w tym zakresie, skarżący wniósł o uchylenie orzeczenia i o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.

17 Sąd Najwyższy zważył:

18 Skarżący kwestionuje rozstrzygnięcie o zwrocie kosztów postępowania odwoławczego, obejmujących koszty wynagrodzenia pełnomocnika strony przeciwnej podnosząc, że roszczenie o ich zwrot wygasło (art. 109 § 1 k.p.c.). Stanowisko powyższe opiera na twierdzeniu, że po pierwsze wniosek o zwrot kosztów zawarty w odpowiedzi na apelację był bezskuteczny, gdyż nie została ona doręczona bezpośrednio pełnomocnikowi powoda, stąd podlegała zwrotowi i błędnie została przyjęta przez Sąd (art. 4799

19 § 1 zd. 3 k.p.c.), po drugie na

20 rozprawie odwoławczej pełnomocnik powoda nie złożył prawidłowego wniosku o przyznanie zwrotu kosztów.

21 Zarzuty powyższe są chybione. Jakkolwiek odpowiedź na apelację, zawierająca wniosek o „obciążenie pozwanej kosztami postępowania apelacyjnego, w tym kosztami zastępstwa procesowego pełnomocnika strony powodowej”, złożona została z naruszeniem dwutygodniowego terminu biegnącego od dnia doręczenia apelacji (art. 372 k.p.c.), to jej odpis został doręczony pełnomocnikowi strony przeciwnej w sposób przewidziany art. 4799

22 § 1 zd. 1 k.p.c. o czym

23 świadczy, załączony do oryginału pisma skierowanego do Sądu, odpis książki nadawczej korespondencji pocztowej (k. 851). Okoliczność powyższa ma jednak znaczenie drugorzędne. Przepisy kodeksu postępowania cywilnego nie wiążą skuteczności roszczenia o zwrot kosztów procesu ze zgłoszeniem żądania zwrotu 3

24 stronie przeciwnej, tylko ze zgłoszeniem stosownego wniosku sądowi. W myśl art. 109 § 1 zd. 1 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c., roszczenie o zwrot kosztów postępowania odwoławczego wygasa, jeśli strona najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie złoży sądowi ich spisu albo nie zgłosi wniosku o przyznanie kosztów według norm przepisanych. Z protokołu rozprawy apelacyjnej wynika zaś, że pełnomocnik powoda stawił się, zajął stanowisko w przedmiocie rozpoznawanego środka odwoławczego i wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Fakt, że skrótowy zapis protokołu w tym zakresie brzmi: „Pełnomocnik powoda wnosi i wywodzi jak w odpowiedzi na apelację” a nie „Pełnomocnik wnosi o oddalenie apelacji i przyznanie zwrotu kosztów postępowania odwoławczego" oznacza jedynie, że były popierane (zostały powtórzone) wnioski o charakterze merytorycznym i formalnym zawarte w tym piśmie procesowym. Powyższą treść protokołu, mimo braku pożądanej precyzji, należy uznać za dopuszczalną i potwierdzającą fakt zgłoszenia przez pełnomocnika powoda wniosku o przyznanie zwrotu kosztów. W konsekwencji, wbrew zarzutowi skarżącego, nie było uzasadnienia dla zastosowania rygoru z art. 109 § 1 zd. 1 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c.

25 W tym stanie rzeczy zażalenie, w braku uzasadnionych podstaw, podlega oddaleniu (art. 3941

26 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814

27 k.p.c.).

28 md