Pelnora PrawoOtwórz aplikację

Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 marca 2012 r., V CZ 153/11

Sąd
Sąd Najwyższy
Sygnatura
V CZ 153/11
Data
Forma
Postanowienie
Źródło
SAOS: System Analizy Orzeczeń Sądowych (ICM UW), dokument u źródła
Otwórz w aplikacji

Tekst

1 Sygn. akt V CZ 153/11

POSTANOWIENIE

2 Dnia 8 marca 2012 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Katarzyna Tyczka-Rote (przewodniczący)

5 SSN Iwona Koper

6 SSN Krzysztof Strzelczyk (sprawozdawca)

7 w sprawie z powództwa A. D.

8 przeciwko R+S Sp. z o.o.

9 o zapłatę,

10 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 marca 2012 r., zażalenia powoda na postanowienie w przedmiocie kosztów postępowania zawarte w punkcie II wyroku Sądu Okręgowego

11 z dnia 21 lipca 2011 r.,

12 1) oddala zażalenie,

13 2) zasądza od powoda na rzecz pozwanej kwotę 120 (sto

14 dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów

15 postępowania zażaleniowego.

16 2

Uzasadnienie

17 Wyrokiem z dnia 21 lipca 2011 r., Sąd Okręgowy w pkt I. oddalił apelację pozwanego R+S Sp. z o.o. od wyroku Sądu Rejonowego z dnia 14 lutego 2011 r., zasądzającego od pozwanego na rzecz powoda A. D. kwotę 34.486,49 zł wraz z bliżej określonymi odsetkami ustawowymi i kosztami procesu, oraz w pkt. II. zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 1.200 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego, nie uwzględniając wniosku powoda wskazującego, że kwota należna jemu z tego tytułu wynosi 1.800 zł, bowiem w postępowaniu apelacyjnym reprezentował go inny adwokat, niż w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji. Uzasadniając rozstrzygnięcie o kosztach postępowania apelacyjnego Sąd Okręgowy przyjął, że stosownie do art. 98 § 3 k.p.c. niezbędne koszty procesu, których zwrotu może żądać strona, obejmują wynagrodzenie tylko jednego adwokata, a skoro powód nie przedstawił dowodu wypowiedzenia pełnomocnictwa adwokatowi reprezentującego go przed sądem pierwszej instancji, to okoliczność, że w postępowaniu apelacyjnym reprezentował go inny adwokat, pozostaje bez znaczenia dla rozstrzygnięcia o kosztach tego postępowania. Na postanowienie o kosztach procesu zawarte w pkt II. powyższego wyroku powód wniósł zażalenie, podnosząc, że Sąd Okręgowy błędnie nie zasądził od pozwanego na jego rzecz kwoty odpowiadającej 75% stawki minimalnej za prowadzenie sprawy w postępowaniu apelacyjnym, mimo iż w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji sprawę prowadził inny adwokat. Z tego względu powód wnosił o zmianę zaskarżonego postanowienia i zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego.

18 W odpowiedzi na zażalenie pozwana wniosła o jego oddalenie i zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego.

19 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

20 3

21 Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 94 § 1 k.p.c. wypowiedzenie pełnomocnictwa procesowego przez mocodawcę odnosi skutek w stosunku do sądu z chwilą zawiadomienia go o tym. W aktach niniejszej sprawy brak jest pochodzącego od powoda zawiadomienia o wypowiedzeniu pełnomocnictwa adwokatowi reprezentującego powoda przed Sądem Rejonowym. Z tego względu należy uznać, że w postępowaniu apelacyjnym w imieniu powoda prowadził sprawę w dalszym ciągu ten sam adwokat, który prowadził sprawę w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji – co według § 13 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm. – nazywane dalej jako: rozporządzenie w sprawie opłat za czynności adwokackie) uzasadniało zastosowanie 50% stawki minimalnej. Wniosku tego nie zmienia okoliczność, że apelację imieniu powoda wniósł i uczestniczył w rozprawie apelacyjnej ustanowiony dodatkowo inny adwokat. Podobne stanowisko w odniesieniu do postępowania apelacyjnego przed sądem apelacyjnym zajął Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 13 lipca 2011 r. (sygn. akt III CZ 35/11, nie publ.) zwracając uwagę, że użyte w art. 98 § 3 k.p.c. określenie „reprezentowania strony” odpowiada określeniu „prowadzenia sprawy przez pełnomocnika” zawartemu zarówno art. art. 98 § 2 k.p.c. jak i w § 13 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia za czynności adwokackie.

22 Wyższa wysokość stawki minimalnej przewidziana w tym przepisie uzasadniona jest z reguły większym nakładem pracy ponoszonym przez adwokata, który nie prowadził sprawy w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji. Jednak strona przegrywająca proces nie może ponosić kosztów związanych z podziałem czynności pomiędzy poszczególnych pełnomocników strony przeciwnej. Przepisy regulujące wynagrodzenie profesjonalnych pełnomocników, w przypadku gdy kilku z nich w imieniu tej samej strony prowadzi sprawę, nie uzależniają jego wysokości od tego, który z nich dokonuje konkretnej czynności procesowej. Zgodnie art. 98 § 3 k.p.c., stronę przegrywającą proces można obciążyć kosztami wynagrodzenia tylko jednego adwokata reprezentującego stronę przeciwną.

23 4

24 Z tych względów Sąd Najwyższy, na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941

25 § 3 k.p.c., postanowił jak w sentencji, orzekając o kosztach postępowania zażaleniowego w myśl § 12 ust. 2 pkt 2 w zw. z § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych... (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).

26 md

Powołane przepisy

Cytowane w

Cytowane w 14 orzeczeniach.

  1. Wyrok Sądu Okręgowego w Zielonej Górze z dnia 31 marca 2023 r., I C 495/19
  2. Zarządzenie Sądu Okręgowego w Zielonej Górze z dnia 5 października 2022 r., I C 589/20
  3. Wyrok Sądu Okręgowego w Zielonej Górze z dnia 13 kwietnia 2022 r., I C 513/20
  4. Uzasadnienie orzeczenia Sądu Rejonowego dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie z dnia 18 października 2021 r., XVI C 3449/19
  5. Wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 13 marca 2018 r., I ACa 157/17
  6. Wyrok Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 27 lutego 2018 r., II Ca 1344/17
  7. Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 31 stycznia 2018 r., XXVII Ca 1155/17
  8. Wyrok Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 23 października 2017 r., II Ca 374/17
  9. Wyrok Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 30 czerwca 2017 r., II Ca 1988/16
  10. Postanowienie Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 12 czerwca 2017 r., XXIII Gz 167/17
  11. Postanowienie Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 22 lipca 2016 r., VIII Gz 232/16
  12. Wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 7 maja 2014 r., I ACa 1311/13
  13. Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 kwietnia 2013 r., V CZ 125/12
  14. Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 lutego 2013 r., V CZ 87/12