Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 lipca 2011 r., III CZ 35/11

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 lipca 2011 r., III CZ 35/11

Tekst

1 Sygn. akt III CZ 35/11

POSTANOWIENIE

2 Dnia 13 lipca 2011 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Jacek Gudowski (przewodniczący)

5 SSN Teresa Bielska-Sobkowicz

6 SSN Krzysztof Strzelczyk (sprawozdawca)

7 w sprawie z powództwa Norberta T.

8 przeciwko J. sp. z o.o.

9 o zapłatę i ustalenie,

10 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 lipca 2011 r.,

11 zażalenia powoda na postanowienie o kosztach zawarte

12 w wyroku Sądu Apelacyjnego

13 z dnia 26 stycznia 2011 r.,

14 1) oddala zażalenie

15 2) zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 120

16 (sto dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów

17 postępowania zażaleniowego.

Uzasadnienie

18 2

19 Postanowieniem zawartym w wyroku z dnia 26 stycznia 2011 r. Sąd Apelacyjny zasądził od pozwanej J. Spółki z o.o. na rzecz powoda Norberta T. kwotę 2.700 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego. Za podstawę prawną tego rozstrzygnięcia Sąd przyjął art. 98 k.p.c. oraz § 6 pkt 6 w zw. z § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).

20 Powyższe postanowienie zaskarżył powód. W zażaleniu podniósł, że w postępowaniu apelacyjnym reprezentowany był przez radcę prawnego K. Z., który nie reprezentował go przed Sądem pierwszej instancji, stąd wysokość należnego wynagrodzenia pełnomocnika powinna odpowiadać 100% stawki minimalnej, nie zaś 75%. Powód wskazał też, że wypowiedział pełnomocnictwo udzielone adw. T., który reprezentował go przed Sądem pierwszej instancji. Dlatego powód wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia o kosztach przez zasądzenie na jego rzecz od pozwanej tytułem kosztów postępowania apelacyjnego kwoty 3.617 zł, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego

21 W odpowiedzi na zażalenie pozwana wniosła o jego oddalenie i zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego według norm przepisanych.

22 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

23 Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

24 Według art. 98 § 1 i 3 oraz art. 99 k.p.c., stosowanych odpowiednio w postępowaniu przed Sądem drugiej instancji z mocy art. 391 § 1 k.p.c., do niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez adwokata albo radcę prawnego, które przeciwnik powinien zwrócić stronie wygrywającej postępowanie apelacyjne, należy wynagrodzenie i wydatki jednego adwokata albo radcy prawnego. Natomiast według art. 94 § 1 k.p.c. wypowiedzenie pełnomocnictwa 3

25 procesowego odnosi skutek prawny w stosunku do sądu z chwilą zawiadomienia go o tym. W aktach niniejszej sprawy brak jest zawiadomienia Sądu drugiej instancji o wypowiedzeniu przez żalącego pełnomocnictwa udzielonego adw. T. Należy zatem przyjąć, że wskutek udzielenia pełnomocnictwa r. pr. K. Z., wnoszący zażalenie był reprezentowany przed Sądem drugiej instancji przez obu wskazanych pełnomocników, z których jeden reprezentował go także przed Sądem pierwszej instancji.

26 Taki stan sprawy w zakresie reprezentowania strony nie pozostaje bez wpływu na rozliczenie kosztów postępowania za drugą instancję. Użyte w art. 98 § 3 k.p.c. określenie „reprezentowania strony” odpowiada określeniu „prowadzenia sprawy przez pełnomocnika” zawartemu zarówno art. art. 98 § 2 k.p.c. jak i w § 13 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm. nazywane dalej jako: rozporządzenie w sprawie opłat za czynności adwokackie)”. Przepisy regulujące wynagrodzenie profesjonalnych pełnomocników, w przypadku gdy kilku z nich w imieniu tej samej strony prowadzi sprawę, nie uzależniają jego wysokości od tego, który z nich dokonuje konkretnej czynności procesowej. Jeżeli zatem w drugiej instancji stronę reprezentuje lub też inaczej jeżeli prowadzi sprawę tej strony kilku pełnomocników będących radcami prawnymi lub adwokatami a jeden z nich prowadził wcześniej sprawę w pierwszej instancji, brak jest podstaw do przyznania stronie zwrotu kosztów poniesionych w drugiej instancji w wysokości 100% stawek minimalnych określonych w rozporządzeniu w sprawie opłat za czynności adwokackie lub w odpowiednim rozporządzeniu dotyczącym opłat za czynności radców prawnych w związku z tym, że tylko ustanowiony dodatkowo w postępowaniu apelacyjnym adwokat ten lub radca prawny sporządził i podpisał w imieniu strony pismo procesowe. Dlatego za podstawę wymiaru wynagrodzenia pełnomocnika powoda w postępowaniu apelacyjnym należało przyjąć 75% stawki minimalnej określonej § 13 ust. 1 pkt 2 rozporządzeniu w sprawie opłat za czynności adwokackie. Powołanie przez Sąd drugiej instancji § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 4

27 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), nie miało znaczenia dla rozstrzygnięcia, skoro oba wskazane przepisy przewidują taką samą podstawę wymiaru wynagrodzenia pełnomocnika.

28 Z tych przyczyn, uznając, że zaskarżone postanowienie, mimo błędnego uzasadnienia odpowiada prawu, na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941

29 § 3

30 k.p.c., Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji, o kosztach postępowania zażaleniowego orzekając na podstawie art. 98 § 1 i 3 i art. 99 w zw. z art. 391 § 1, art. 39821

31 i 3941

32 § 3 k.p.c. oraz § 13 ust. 2 pkt 2 w zw. § 6 pkt 2 wyżej wymienionego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie.

33 md