Pelnora PrawoOtwórz aplikację

Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 marca 2011 r., V CZ 119/10

Sąd
Sąd Najwyższy
Sygnatura
V CZ 119/10
Data
Forma
Postanowienie
Źródło
SAOS: System Analizy Orzeczeń Sądowych (ICM UW), dokument u źródła

Tekst

1 Sygn. akt V CZ 119/10

POSTANOWIENIE

2 Dnia 23 marca 2011 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący)

5 SSN Jan Górowski (sprawozdawca)

6 SSN Hubert Wrzeszcz

7 w sprawie z powództwa S. W.

8 przeciwko C. P.

9 o zapłatę,

10 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 marca 2011 r.,

11 zażalenia pozwanej na orzeczenie o kosztach, zawarte w wyroku Sądu Apelacyjnego

12 z dnia 31 sierpnia 2010 r.,

13 1) zmienia zaskarżone postanowienie w ten sposób,

14 że zasądza od powoda na rzecz pozwanej kwotę 2700

15 (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem zwrotu

16 kosztów postępowania apelacyjnego;

17 2) zasądza od powoda na rzecz pozwanej kwotę 1800

18 (jeden tysiąc osiemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.

19 2

Uzasadnienie

20 Wyrokiem z dnia 31 sierpnia 2010 roku Sąd Apelacyjny, wydanym w sprawie […], oddalił apelację powoda i zasądził od niego na rzecz pozwanej kwotę 1800 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego.

21 Orzeczenie o kosztach procesu zawarte w wyroku zostało zaskarżone zażaleniem przez pozwaną, która wniosła o uchylenie wyroku w tym zakresie i zasądzenie na jej rzecz kwoty 2700 złotych tytułem kosztów postępowania apelacyjnego. Pozwana wniosła również o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania zażaleniowego.

22 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

23 Zażalenie okazało się uzasadnione. Zasądzona przez Sąd Apelacyjny kwota tytułem kosztów postępowania drugoinstancyjnego nie wynika z przepisów regulujących wysokość opłat za czynności adwokackie w postępowaniu apelacyjnym.

24 Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm., dalej: „rozporządzenie”), w § 2 ust. 1 i 2 określa granice wynagrodzenia za czynności pełnomocnika z tytułu zastępstwa prawnego strony. Jego podstawą są stawki minimalne, jednak przy zasądzaniu tych kosztów sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy i wkład pracy pełnomocnika, jak też charakter sprawy oraz wnioski stron. Wartość przedmiotu zaskarżenia apelacyjnego skutkowała tym, że zastosowanie miał § 6 pkt 6 rozporządzenia, który określa stawkę minimalną na kwotę 3600 złotych, w związku z § 13 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia regulującym wysokość wynagrodzenia w postępowaniu apelacyjnym jako 75% stawki minimalnej.

25 W tym stanie rzeczy zażalenie pozwanej okazało się uzasadnione i na podstawie art. 3941

26 § 1 pkt 2 k.p.c. i art. 39816

27 k.p.c. Sąd Najwyższy zmienił

28 zaskarżone orzeczenie podwyższając zasądzone na rzecz pozwanej koszty 3

29 zastępstwa procesowego w ten sposób, że w miejsce kwoty 1800 zł zasądził kwotę 2700 zł (art. 98 § 1 i 108 § 1 k.p.c.). Z kolei Sąd Najwyższy zasądził od powoda na rzecz pozwanej kwotę 1800 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego przed Sądem Najwyższym, stosownie do treści § 13 ust. 2 pkt 2 w zw. z § 6 pkt 6 rozporządzenia.

Powołane przepisy