Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 lutego 2015 r., V CSK 408/14

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 lutego 2015 r., V CSK 408/14

Tekst

1 Sygn. akt V CSK 408/14

POSTANOWIENIE

2 Dnia 11 lutego 2015 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Wojciech Katner

5 w sprawie z powództwa D. B.-K.

6 przeciwko "PKS I. C." S.A. w O.

7 o zapłatę,

8 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 lutego 2015 r., na skutek skargi kasacyjnej powódki

9 od wyroku Sądu Apelacyjnego

10 z dnia 6 lutego 2014 r.,

11 1) odrzuca skargę kasacyjną powódki,

12 2) zasądza od powódki na rzecz strony pozwanej kwotę 1200,- (jeden tysiąc dwieście) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

13 2

Uzasadnienie

14 Wyrokiem z dnia 6 lutego 2014 r. Sąd Apelacyjny zmienił wyrok Sądu Okręgowego w O., obniżając wysokość zasądzonego świadczenia do 23.708,00 euro i orzekając o kosztach postępowania, oraz oddalił apelację pozwanej w pozostałym zakresie. Powódka dochodziła od pozwanej zapłaty 31.886,50 euro tytułem usług pośrednictwa w organizacji transportu przez terytorium Niemiec i Francji do Hiszpanii. Pozwana powołała się na kompensatę tego roszczenia i swojego roszczenia zgłaszanego wobec powódki z tytułu naruszenia umowy przez brak należytej organizacji transportu. Zdaniem Sądów obu instancji, na podstawie norm kolizyjnych w sprawie miały zastosowanie przepisy prawa niemieckiego. Wyrok Sądu drugiej instancji został zaskarżony skargą kasacyjną przez powódkę, zarzucającą mu naruszenie § 276 i § 280 niemieckiego kodeksu cywilnego (Bürgerliches Gesetzbuch). Na tej podstawie wniosła ona o uchylenie tego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Jako wartość przedmiotu zaskarżenia skargą kasacyjną wskazała ona 51.000,00 zł. W odpowiedzi na skargę pozwana wniosła o jej odrzucenie (ze względu na zbyt niską rzeczywistą wartość przedmiotu zaskarżenia) lub oddalenie oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

15 Zasadne okazało się twierdzenie pozwanej o braku przekroczenia w sprawie progu kwotowego, decydującego o dopuszczalności skargi kasacyjnej. Zgodnie z art. 3982

16 § 1 k.p.c. w sprawach o prawa majątkowe wartość ta powinna wynosić z zasady co najmniej 50.000,00 zł. Choć z wartości deklarowanej przez skarżącą wynika, że przesłanka ta została spełniona, to w rzeczywistości wartość przedmiotu zaskarżenia jest jednak niższa. W wyniku orzeczenia Sądu Apelacyjnego skarżąca uzyskała na swoją rzecz zasądzenie kwoty 23.708,00 euro. W konsekwencji, jej roszczenie zostało oddalone co do kwoty 8.178,50 euro i jedynie w tym zakresie wyrok ten mógł zostać zaskarżony skargą kasacyjną. Twierdzenie powódki, że zaskarża to orzeczenie „co do kwoty 51 000 zł” nie ma jakiegokolwiek oparcia w materiale sprawy. Nie ulega wątpliwości, że kwota 8.178,50 euro, na tle kursu przyjętego przez samą powódkę (a także, w ogólności, średniego kursu tej waluty 3

17 w ostatnich latach), nie może stanowić odpowiednika kwoty 50.000,00 zł. Z tego powodu skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna.

18 Mając to na uwadze, na podstawie art. 3986

19 § 3 k.p.c. orzeczono jak

20 w postanowieniu, o kosztach postępowania rozstrzygając na podstawie art. 98 § 1 i art. 109 § 1 w związku z art. 391 § 1 i art. 39821

21 k.p.c.