Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 lutego 2016 r., V CNP 66/15

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 lutego 2016 r., V CNP 66/15

Tekst

1 Sygn. akt V CNP 66/15

POSTANOWIENIE

2 Dnia 18 lutego 2016 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Teresa Bielska-Sobkowicz

5 w sprawie ze skargi D. Sp. z o.o z siedzibą w C.

6 o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

7 wyroku Sądu Okręgowego w B.

8 z dnia 7 maja 2015 r., w sprawie z powództwa D. Sp. z o.o. z siedzibą w C. przeciwko B. P., K. P. i K. P.

9 o wydanie nieruchomości i zapłatę,

10 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

11 w Izbie Cywilnej w dniu 18 lutego 2016 r.,

12 1) odrzuca skargę,

13 2) zasądza od skarżącej na rzecz pozwanych B. P. i K. P.

14 solidarnie 2400 (dwa tysiące czterysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania wywołanego wniesieniem skargi,

15 3) przyznaje r.pr. P.P. ze Skarbu Państwa (kasa Sądu

16 Okręgowego) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 2400 (dwa tysiące czterysta) złotych powiększoną o należną stawkę podatku od towarów i usług.

Uzasadnienie

17 2

18 W związku ze skargą powódki D. sp. z o.o. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego z dnia 7 maja 2015 r., Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

19 Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinna zawierać: oznaczenie wyroku, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest on zaskarżony w całości lub w części, przytoczenie jej podstaw oraz ich uzasadnienie, wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżony wyrok jest niezgodny, uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie wyroku, którego skarga dotyczy, wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe, a ponadto - gdy skargę wniesiono stosując art. 4241

20 § 2 k.p.c. - że występuje wyjątkowy

21 wypadek uzasadniający wniesienie skargi, wniosek o stwierdzenie niezgodności wyroku z prawem.

22 Skarga nie spełnia wymagań określonych w art. 4245

23 § 1 pkt 4 i 5 k.p.c.

24 Uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie wyroku, którego skarga dotyczy, polega na przedstawieniu wyodrębnionego wywodu przekonującego, że szkoda została wyrządzona oraz określającego czas jej powstania, postać i związek przyczynowy z wydaniem wyroku niezgodnego z prawem (por.: postanowienie SN z dnia 31 stycznia 2006 r., sygn. akt IV CNP 38/05, OSNC 2006, nr 7 - 8, poz. 141, postanowienie SN z dnia 22 listopada 2005 r., sygn. akt I CNP 19/05, nie publ., postanowienie SN z dnia 23 września 2005 r., sygn. akt III CNP 5/05, www.sn.pl, postanowienie SN z dnia 11 sierpnia 2005 r., sygn. akt III CNP 4/05, OSNC 2006, nr 1, poz. 16). Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem Sądu Najwyższego, ten kreatywny wymóg obliguje skarżącą do złożenia oświadczenia, że szkoda wystąpiła, jak również do wskazania jej rodzaju i rozmiaru, a ponadto do powołania lub przedstawienia dowodów lub innych środków uwiarygodniających jej twierdzenie. Przesłanka uprawdopodobnienia szkody zostaje spełniona, jeżeli skarżąca powoła w skardze nie tylko wszystkie znane jej fakty, które wskazują na związek między zaskarżonym wyrokiem a doznanymi wskutek jego wydania stratami lub utraconymi korzyściami, ale ponadto powoła dowody lub co najmniej ich surogaty, które uczynią twierdzenie 3

25 o wyrządzeniu szkody wiarygodnym (tak m. in.: postanowienie SN z dnia 25 lipca 2006 r., III CNP 40/06, nie publ., postanowienie SN z dnia 23 marca 2006 r., IV CNP 23/06, Biuletyn SN 2006, nr 6, s. 8). Tak rozumianego obowiązku skarżąca nie spełniła. Skarżąca podniosła wręcz, że wysokość szkody pozostaje na obecnym etapie postępowania kwestią drugoplanową i nie podała precyzyjnego rozmiaru tej szkody, a powołane dowody nie wskazują na związek przyczynowy szkody z wydaniem skarżonego orzeczenia. Również sygnalizowany spadek wartości działek, wchodzący w skład szkody, nie został poparty jakąkolwiek argumentacją. Zgodnie z art. 4245

26 § 1 pkt 5 k.p.c. skarżącą obciąża obowiązek

27 przedstawienia analizy prawnej przepisów dotyczących środków zaskarżenia, których zastosowanie jest niedopuszczalne lub z innych przyczyn na pewno nie mogłoby odnieść skutku. Skarżąca powinna wykazać, że od zaskarżonego wyroku nie przysługuje środek prawny, przy pomocy którego mogłoby nastąpić wzruszenie zaskarżonego orzeczenia (postanowienie SN z dnia 23 stycznia 2009 r., sygn. akt I CNP 108/08, www.sn.pl). Oznacza to obowiązek przeprowadzenia analizy przepisów dotyczących środków prawnych, których zastosowanie jest niedopuszczalne lub które z innych przyczyn nie mogłyby odnieść skutku. Skarżąca musi „wykazać”, a więc nie „wskazać”, „przytoczyć” czy „uwiarygodnić”, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Wykazanie w skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe polega na ujawnieniu i przedstawieniu tej okoliczności w sposób wyczerpujący i nie budzący wątpliwości oraz na dowiedzeniu jej istnienia i przekonującym uzasadnieniu (postanowienie SN z dnia 27 stycznia 2006 r., sygn. akt III CNP 23/05, OSNC 2006, nr 7 - 8, poz. 140). Nie chodzi tylko o skargę kasacyjną, ale także o skargę o wznowienie postępowania oraz o inne środki prawne pozwalające na zmianę lub uchylenie orzeczenia, ewentualnie służące pozbawieniu lub ograniczeniu wykonalności (zob. postanowienie SN z dnia 24 lipca 2008 r., sygn. akt I CNP 50/08, www.sn.pl). Skarżąca uzasadniając to, że w niniejszej sprawie wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe, wykazała niedopuszczalność skargi kasacyjnej, ale nie przeprowadziła analizy prawnej 4

28 możliwości skorzystania z innych środków prawnych, jedynie ogólnikowo stwierdzając brak przesłanek do wznowienia postępowania.

29 Wobec powyższego Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie art. 4248

30 § 1 k.p.c. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c. kc