Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 października 2009 r., V CNP 46/09

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 października 2009 r., V CNP 46/09

Tekst

1 Sygn. akt V CNP 46/09

POSTANOWIENIE

2 Dnia 12 października 2009 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Lech Walentynowicz

5 w sprawie ze skargi J. T.

6 o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

7 postanowienia Sądu Okręgowego w C.

8 z dnia 14 października 2008 r., w sprawie z wniosku J. T.

9 przy uczestnictwie M. W. i Z. W.

10 o zniesienie współwłasności,

11 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 października 2009 r., 1. odrzuca skargę;

12 2. oddala wniosek o zasądzenie na rzecz M. W. i Z. W. zwrotu kosztów postępowania skargowego.

Uzasadnienie

13 2

14 Postanowieniem z dnia 14 października 2008 r. Sąd Okręgowy w C. oddalił apelację wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Rejonowego w C. z dnia 30 kwietnia 2008 r. w sprawie o zniesienie współwłasności.

15 W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem wymienionego postanowienia Sądu Okręgowego, wniesionej na podstawie art. 4241 § 2 k.p.c.,

16 wnioskodawczyni J. T. zarzuciła rażące naruszenie prawa materialnego w postaci art. 140 k.c. w związku z art. 5 k.c., a także art. 21 ust. 1 w związku z art. 64 Konstytucji. Skarżąca wniosła o stwierdzenie, że zaskarżone orzeczenie jest niezgodne z art. 140 k.c. w związku z art. 5 k.c.

17 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

18 Zgodnie z art. 4245

19 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinna zawierać – obok oznaczenia orzeczenia, od którego została wniesiona, przytoczenia jej podstaw oraz ich uzasadnienia, wniosku o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem i wskazania przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne – także uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy oraz wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe. W skardze wniesionej przez pełnomocnika wnioskodawczyni nie uprawdopodobniono rozmiaru podniesionych szkód. Skarżąca nie wskazała nawet kwoty takiej szkody. Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie może być traktowana wyłącznie jako środek prowadzący do dochodzenia roszczeń przez stronę niezadowoloną z rozstrzygnięcia sądu. Przesłanka uprawdopodobnienia szkody jest spełniona, jeżeli skarżący wykaże jej rodzaj i realny rozmiar (orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, OSNC 2006, nr 1, poz. 16, a także z dnia 16 czerwca 2009 r., I CNP 40/09, niepubl.). Niezbędne jest przeprowadzenie odpowiedniego wywodu wskazującego na czas powstania szkody oraz na istnienie związku przyczynowego między nią, a wydaniem objętego skargą prawomocnego orzeczenia (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC 3

20 2006, nr 7-8, poz. 141). We wniesionej skardze brak takiego wywodu. Mając powyższe na względzie, należało skargę odrzucić (art. 4248 § 1 k.p.c.).

21 Wobec tego, że odpowiedź na wniesioną skargę została złożona przez uczestników postępowania po upływie 14 dni od doręczenia jej odpisu, nie było podstaw do uwzględnienia ich wniosku o zasądzenie kosztów postępowania skargowego (art. 3987

22 § 1 k.p.c. w związku z art. 42412

23 k.p.c.; por. też orzeczenie

24 Sądu Najwyższego z dnia 27 października 1998 r., III CKN 805/98, OSNC 1999, nr 4, poz. 79).

25 md