Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 lutego 2013 r., V CNP 42/12
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 lutego 2013 r., V CNP 42/12Otwórz w aplikacji
Tekst
1 Sygn. akt V CNP 42/12
POSTANOWIENIE
2 Dnia 13 lutego 2013 r.
3 Sąd Najwyższy w składzie:
4 SSN Lech Walentynowicz
5 w sprawie ze skargi B. S.
6 o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w G.
7 z dnia 23 sierpnia 2011 r., sygn. akt […]
8 w sprawie z powództwa B. S.
9 przeciwko G. S. GmbH w T.
10 o zapłatę,
11 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 lutego 2013 r., 1) odrzuca skargę;
12 2) zasądza od B. S. na rzecz G. S. GmbH w T. kwotę 1200,- zł (jeden tysiąc dwieście) tytułem kosztów postępowania skargowego.
13 2
Uzasadnienie
14 Postanowieniem z dnia 23 sierpnia 2011 r. Sąd Okręgowy w G. oddalił zażalenie powódki B. S. na postanowienie w przedmiocie odrzucenia pozwu i oddalenia wniosku o ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
15 Postanowienie Sądu Okręgowego powódka zakwestionowała skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.
16 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
17 Wniesiona skarga jest niedopuszczalna z dwóch przyczyn.
18 Po pierwsze, zgodnie z art. 4241
19 § 1 k.p.c., można żądać stwierdzenia
20 niezgodności z prawem prawomocnego wyroku sądu drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, jeżeli przez jego wydanie stronie została wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie tego wyroku w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe. W wypadku prawomocnych orzeczeń, od których skarga nie przysługuje, odszkodowania z tytułu szkody wyrządzonej przez wydanie prawomocnego orzeczenia niezgodnego z prawem można domagać się bez uprzedniego stwierdzenia niezgodności orzeczenia z prawem w postępowaniu ze skargi, chyba że strona nie skorzystała z przysługujących jej środków prawnych (art. 4241b k.p.c.).
21 W związku z tym skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia podlegała jako niedopuszczalna odrzuceniu (art. 4248
22 § 1 k.p.c.).
23 Po drugie, w sprawie była możliwość wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu Okręgowego. Zgodnie bowiem z brzmieniem art. 3981 § 1
24 k.p.c. od wydanego przez sąd drugiej instancji prawomocnego postanowienia w przedmiocie odrzucenia pozwu strona może wnieść skargę kasacyjną do Sądu Najwyższego.
25 W sytuacji, gdy strona nie skorzystała z przysługujących jej środków prawnych, dopuszczalność skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia uzależniona jest od łącznego spełnienia przesłanek: 3
26 istnienia wyjątkowego wypadku oraz występowania kwalifikowanej niezgodności z prawem, wynikającej z naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela (art. 4241 § 2
27 k.p.c.).
28 Pojęcie wyjątkowego wypadku, o którym jest mowa w art. 4241 § 2 k.p.c.
29 obejmuje szczególne sytuacje polegające na tym, że strona z przyczyn niezawinionych i usprawiedliwiających jej zaniechanie nie mogła skorzystać ze zwykłych środków prawnych. Obowiązek ich wykazania obciąża stronę, która chce skorzystać z możliwości wniesienia skargi na podstawie art. 4241 § 2
30 k.p.c. (postanowienie Sądu Najwyższego z 24 lipca 2007 r., IV CNP 80/07, niepubl.).
31 We wniesionej skardze nie zostały wykazane okoliczności pozwalające uznać, że w sprawie zachodzi wyjątkowy wypadek w rozumieniu art. 4241 § 2 k.p.c.
32 Jeżeli strona miała obiektywną możliwość skorzystania z instancji odwoławczej i z tej możliwości nie skorzystała z przyczyn leżących po jej stronie, to skarga jest niedopuszczalna (art. 4248
33 § 2 k.p.c.). Następuje to zarówno przy
34 świadomej rezygnacji z wniesienia środka odwoławczego, jak i przy zawinionej przez stronę niemożności skorzystania z takiego środka (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2008 r. V CNP 187/07; OSNC-ZD 2008/4/107). Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji postanowienia (art. 4248
35 § 1 k.p.c.). O kosztach postępowania skargowego
36 orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c.
37 es