Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 marca 2007 r., V CNP 17/07
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 marca 2007 r., V CNP 17/07
Tekst
1 Sygn. akt V CNP 17/07
POSTANOWIENIE
2 Dnia 29 marca 2007 r.
3 Sąd Najwyższy w składzie :
4 SSN Zbigniew Kwaśniewski
5 w sprawie ze skargi M. G.
6 o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego
7 wyroku Sądu Okręgowego w B.
8 z dnia 21 lutego 2006 r., w sprawie z powództwa M. G.
9 przeciwko A.W.
10 o nakazanie,
11 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 marca 2007 r., odrzuca skargę.
12 2
Uzasadnienie
13 Wyrokiem z dnia 21 lutego 2006 r. Sąd Okręgowy oddalił apelację powoda. W związku z wymienionym wyrokiem Sądu Okręgowego powód wniósł skargę o stwierdzenie jego niezgodności z prawem w całości.
14 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
15 Zgodnie z art. 4241
16 § 1 k.p.c., odczytywanym łącznie z art. 4171
17 § 2 k.c.
18 skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje tylko wtedy, gdy przez wydanie prawomocnego orzeczenia niezgodnego z prawem stronie wyrządzona została szkoda. A contrario, jeżeli szkoda nie wystąpiła, skarga nie przysługuje. Właśnie z tego względu wśród tzw. konstrukcyjnych wymagań skargi przewidziano obowiązek uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody (art. 4245
19 § 1 pkt 4 k.p.c.), co oznacza złożenie przez
20 skarżącego oświadczenia, że szkoda wystąpiła – ze wskazaniem jej rodzaju i rozmiaru – oraz uwiarygodnienie tego oświadczenia. W tym celu, w związku z treścią art. 243 k.p.c., skarżący może powoływać i przedstawiać zarówno dowody, w tym tzw. dowody niedające pewności jak i inne środki, nieuznawane przez kodeks za dowody, np. pisemne oświadczenia, surogaty dokumentów itp. (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, Biul. SN 2005, nr 10, s. 14 oraz z dnia 23 września 2005 r., III CNP 5/05, niepubl.: por. także orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 19 czerwca 1951 r., C 398/51, OSN 1951, nr 3, poz. 89). Tymczasem skarżący nie uprawdopodobnił wyrządzenia szkody spowodowanej wydaniem orzeczenia, którego skarga dotyczy, nie czyniąc tym samym zadość wymaganiu przepisu art. 4245
21 § 1 pkt 4 k.p.c.
22 W myśl art. 4248
23 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy odrzuca skargę niespełniającą wymagań określonych w art. 4245
24 § 1 k.p.c. Wypełniając dyspozycję tego przepisu,
25 Sąd Najwyższy postanowił, jak w sentencji.
26 jz