Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 lipca 2005 r., V CNP 17/05
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 lipca 2005 r., V CNP 17/05
Tekst
1 Sygn. akt V CNP 17/05
POSTANOWIENIE
2 Dnia 14 lipca 2005 r.
3 Sąd Najwyższy w składzie:
4 SSN Lech Walentynowicz
5 w sprawie ze skargi J. N. i M. N.
6 o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w C. z dnia 15 lutego 2005 r., sygn. akt VI Ca (…) w sprawie z wniosku J. N. i M. N. przy uczestnictwie A. N., A. N., D. K., R. W. i E. K. o zniesienie współwłasności na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 lipca 2005 r.,
7 1/ odrzuca skargę;
8 2/ zasądza od wnioskodawców na rzecz uczestniczki postępowania A. N. kwotę 500, zł /pięćset/ tytułem kosztów postępowania.
Uzasadnienie
9 Wykonując zarządzenie Przewodniczącego Sądu Okręgowego w C. o złożenie pełnomocnictwa procesowego do wniesienia skargi, pełnomocnik skarżących przedłożył pełnomocnictwo mocodawców uprawniające go „do prowadzenia sprawy sygn. akt VI Ca (…) we wszystkich instancjach”.
10 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
11 Postępowanie ze skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (art. 4241
12 – 42412
13 k.p.c.) nie jest kontynuacją postępowania zakończonego prawomocnie kwestionowanym orzeczeniem sądu drugiej instancji i nie zmierza do zmiany bądź uchylenia tego orzeczenia. Umożliwia natomiast – przy spełnieniu określonych wymagań i uwarunkowań – dochodzenie roszczenia odszkodowawczego 2
14 od Skarbu Państwa za niezgodną z prawem działalność orzeczniczą sądu jako organu władzy publicznej (art. 417 § 1 k.c.). Z tej przyczyny jest odrębną, nową sprawą wymagającą przedstawienia nowego pełnomocnictwa procesowego przez pełnomocnika (art. 89 § 1 i126 § 3 k.p.c. w związku z art. 4245
15 § 2 k.p.c.).
16 Zarządzenie Przewodniczącego Sądu Okręgowego w C. trafnie zmierzało do uzupełnienia braku formalnego skargi, ale nie zostało wykonane, bowiem przedłożone pełnomocnictwo nie umocowuje do prowadzenia sprawy skargowej (art. 4241 – 42412
17 k.p.c. w związku z art. 4171
18 § 2 k.c.), lecz do prowadzenia „we wszystkich instancjach sprawy VI Ca (…) o zniesienie współwłasności”.
19 Nieuzupełnienie w terminie braków formalnych skargi powoduje jej odrzucenie (art. 4248
20 § 1 k.p.c. w związku z art. 4246
21 § 3 k.p.c.).
22 Na rzecz uczestniczki postępowania A. N. została zasądzona od wnioskodawców należność z tytułu zastępstwa radcowskiego należycie umocowanego pełnomocnika, aczkolwiek w ograniczonym zakresie ze względu na sytuację materialną skarżących (art. 520 § 2 k.p.c. w związku z art. 102 k.p.c.).