Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 października 2013 r., KSP 8/13

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 października 2013 r., KSP 8/13

Tekst

1 Sygn. akt KSP 8/13

POSTANOWIENIE

2 Dnia 9 października 2013 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Andrzej Siuchniński (przewodniczący)

5 SSN Jarosław Matras

6 SSN Józef Szewczyk (sprawozdawca)

7 po rozpoznaniu skargi wniesionej przez pełnomocnika R. T.

8 z dnia 12 sierpnia 2013 r.

9 na przewlekłość postępowania w sprawie Sądu Apelacyjnego w […], sygn. akt II AKz …/13,

10 na posiedzeniu w dniu 9 października 2013 r. na podstawie art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz. 1843 ze zm.)

11 p o s t a n o w i ł:

12 I. pozostawić skargę bez rozpoznania;

13 II. zarządzić zwrot opłaty od skargi na rzecz R. T.

Uzasadnienie

14 W skardze z dnia 12 sierpnia 2013 r. pełnomocnik R. T. wystąpił do Sądu Najwyższego o stwierdzenie przewlekłości postępowania w sprawie rozpoznania zażalenia na postanowienie Sądu Okręgowego w W. z dnia 7 czerwca 2013 r., sygn. akt XVIII Kp …/13, w przedmiocie przedłużenia tymczasowego aresztowania R. T., rozpoznawanego przez Sąd Apelacyjny w […] pod sygn. II AKz …/13. 2

15 Ponadto pełnomocnik wniósł o wydanie Sądowi rozpoznającemu sprawę zlecenia zakończenia jej w terminie 1 tygodnia od rozpoznania skargi i przyznanie od Skarbu Państwa kwoty 14.000 zł na rzecz R. T.

16 Sąd Najwyższy zważył co następuje.

17 Na wstępie rozważyć należy, czy skarga wniesiona przez pełnomocnika R. T. jest dopuszczalna w świetle ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenia prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. 2004 r., Nr 179, poz. 1843 ze zm.).

18 W judykaturze, w tym - orzecznictwie Sądu Najwyższego – wielokrotnie podkreślano, że omawiane postępowanie skargowe jest postępowaniem incydentalnym w ramach postępowania co do głównego przedmiotu sprawy dotyczącego wyjaśnienia okoliczności faktycznych i prawnych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy w danej instancji (por. np. uchwała z dnia 21 września 2005 r., I KZP 24/05 – OSNKW 2005, z. 10 poz. 89; postanowienia z dnia 10 czerwca 2008 r., KSP 2/08 – OSNKW 2008, z. 9 poz. 71).

19 Także w piśmiennictwie wyrażono pogląd, iż wyznacznikiem prawa strony do rozstrzygnięcia bez zbędnej zwłoki jest pojęcie „sprawy”. Pojęcie to odnosić należy do głównego przedmiotu postępowania sądowego, przygotowawczego, czy postępowania egzekucyjnego, a nie kwestii rozstrzyganej w każdym incydentalnym orzeczeniu w toku tego postępowania (por. Skarga na przewlekłość postępowania przygotowawczego i sądowego. Komentarz, Piotr Górecki, Stanisław Stachowiak, Paweł Wiliński, Warszawa 2010, s. 27-28).

20 W świetle powyższego „sprawą” nie jest postępowanie incydentalne w przedmiocie rozpoznania zażalenia na postanowienie o przedłużeniu czasu tymczasowego aresztowania, a w tym konkretnym wypadku „sprawą”, w której strony uprawnione są do wniesienia skargi na jej przewlekłość jest prowadzone przez Prokuraturę Apelacyjną śledztwo (Ap V Ds. …/12/Sp.), w toku którego toczyły się przed Sądem Okręgowym i Apelacyjnym postępowania incydentalne w 3

21 przedmiocie tymczasowego aresztowania. Biorąc powyższe rozważania pod uwagę, Sąd Najwyższy pozostawił skargę bez rozpoznania, jako niedopuszczalną z mocy ustawy.

22 Ustawą z dnia 20 lutego 2009 r. o zmianie ustawy o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 61, poz. 948) zmieniono art. 17 ust. 3 ustawy w ten sposób, że opłatę należy zwrócić skarżącemu również w przypadku odrzucenia skargi. Zmianę prawa uzasadniono tym, że brak możliwości merytorycznego rozpoznania skargi, nie powinien obciążać skarżącego ciężarami fiskalnymi na rzecz Skarbu Państwa. W niniejszej sprawie skargi R. T. nie odrzucono, bowiem ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r. przewiduje możliwość odrzucenia skargi jedynie z przyczyn określonych w art. 9 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. Jednak inna forma orzeczenia aniżeli forma odrzucenia skargi, nie stoi zdaniem Sądu Najwyższego na przeszkodzie zastosowaniu w niniejszej sprawie art. 17 ust. 3 ustawy. Te same względy, czyli brak możliwości merytorycznego rozpoznania skargi, które uzasadniają brak obciążania ciężarami fiskalnymi skarżącego w razie odrzucenia skargi, przemawiają za tym, aby również w przypadku pozostawienia skargi bez rozpoznania ze względu na jej niedopuszczalność z mocy ustawy, sąd zwracał z urzędu wniesioną opłatę od skargi.

23 Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.