Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 października 2026 r., I ZO 180/26

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 października 2026 r., I ZO 180/26

Sentencja

POSTANOWIENIE

1 Dnia 5 października 2026 r.

2 Sąd Najwyższy w składzie:

3 Prezes SN Maria Szczepaniec

4 na posiedzeniu w dniu 5 października 2026 r. w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej wniosku J.J. z dnia 24 września 2026 r. o wyłączenie SSN Marka Siwka od rozpoznania sprawy o sygn. akt I ZI 75/26

5 na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. a contrario postanowił:

6 wniosek pozostawić bez rozpoznania.

Uzasadnienie

7 Do Sądu Najwyższego wpłynął wniosek J.J. o wyłączenie SSN Marka Siwka od rozpoznania sprawy o sygn. akt I ZI 75/26 z uwagi na istnienie okoliczności mogących wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności i zawnioskowano o uwzględnienie przy rozpoznaniu wniosku akt oraz ustaleń Sądu Najwyższego zawartych w sprawach o sygn. akt: I ZB 52/22, V KO 4/22, I ZO 96/22, V KO 31/23, I ZB 10/22, II KS 34/25 w zakresie w jakim dotyczą one statusu, procedury nominacyjnej oraz wcześniejszej oceny bezstronności i niezawisłości SSN Marka Siwka.

8 Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

9 Wniosek należało pozostawić bez rozpoznania.

10 Głównym powodem złożenia przedmiotowego wniosku o wyłączenie sędziego jest okoliczność, że sędzia SN Marek Siwek został wyłączony w innych sprawach z uwagi na jego status, procedurę nominacyjną oraz wcześniejsze oceny bezstronności i niezawisłości.

11 Zawarte we wniosku okoliczności nie mogły zostać rozpoznane w trybie 41 § 1 k.p.k. bowiem zgodnie z treścią art. 8 § 1 k.p.k. sąd karny rozstrzyga samodzielnie zagadnienia faktyczne i prawne oraz nie jest związany rozstrzygnięciem innego sądu lub organu. Ponadto nie ma w tej kwestii jednolitej linii orzeczniczej, gdyż w szeregu innych orzeczeń, Sąd Najwyższy nie uznawał wskazywanych okoliczności za wystarczające dla zaistnienia przesłanek z art. 41 § 1 k.p.k. czy też art. 40 § 1 pkt 1 k.p.k. Podkreślenia wymaga również, że orzeczenia takie opierały się na uchwale trzech połączonych, chociaż niepełnych Izb Sądu Najwyższego: Cywilnej, Karnej oraz Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 23 stycznia 2020 r., w sprawie o sygn. akt BSA I-4110-1/20 a uchwała ta została uznana przez Trybunał Konstytucyjny za niezgodną z art. 179, art. 144 ust. 3 pkt 17, art. 183 ust. 1, art. 45 ust. 1, art. 8 ust. 1, art. 7 i art. 2 Konstytucji RP; art. 2 i art. 4 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej oraz art. 6 ust. 1 EKPCz (zob. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 20 kwietnia 2020 r., sygn. akt U 2/20). W związku z powyższym, nie wywiera ona skutków prawnych polegających na związaniu jej treścią składów orzekających Sądu Najwyższego. Zgodnie z art. 190 ust. 1 Konstytucji RP orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego mają moc powszechnie obowiązującą i są ostateczne.

12 W tym miejscy Sąd Najwyższy przypomina, że uzasadniona wątpliwość co do bezstronności sędziego zachodzi wówczas, gdy sędzia swój pogląd ujawnia przed rozpoznaniem sprawy lub w trakcie jej rozpoznawania, wyraźnie zmierzając w kierunku potwierdzenia swojej oceny sprawy, lub wyraża swój stosunek do strony (zob. wyroki Sądu Najwyższego: z 31 maja 1985 r., V KRN 333/85; z 27 stycznia 1971 r., III KR 213/70; z 8 lutego 2011 r., V KK 227/10; postanowienie Sądu Najwyższego z 24 września 2008 r., III KK 73/08).

13 Wnioskodawczyni nie wykazała również, aby SSN Marek Siwek był w jakikolwiek sposób uprzedzony w stosunku do niej, jak również nie wykazała, aby dokonał oceny sprawy o sygn. akt I ZI 75/26, bądź też wyrażał opinię oceniającą uczestników tego postępowania, która świadczyłaby o jego nastawieniu do sprawy lub osób w nim uczestniczących. Przede wszystkim zauważyć należy, iż zdecydowana większość okoliczności, na których oparty jest wniosek, ma charakter abstrakcyjny i nie jest w ogóle związana ze sprawą o sygn. akt I ZI 75/26, w której SSN Marek Siwek jest sprawozdawcą.

14 Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.