Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 sierpnia 2001 r., I PZ 47/01

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 sierpnia 2001 r., I PZ 47/01

Tekst

1 Postanowienie z dnia 10 sierpnia 2001 r.

2 I PZ 47/01

3 Spóźnione jest przedstawienie okoliczności uzasadniających rozpoznanie kasacji (art. 3933

4 § 1 pkt 3 KPC) dopiero w zażaleniu na postanowienie o jej odrzuceniu.

5 Przewodniczący SSN Teresa Flemming-Kulesza (sprawozdawca), Sędziowie SN: Józef Iwulski, Jadwiga Skibińska-Adamowicz.

6 Sąd Najwyższy po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 sierpnia 2001 r. sprawy z powództwa Jerzego J. przeciwko KGHM Miedź SA Oddziałowi - Zakłady Górnicze R. w P. o przywrócenie do pracy i odprawę, na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Legnicy z dnia 8 maja 2001 r. [...]

7 o d d a l i ł zażalenie.

Uzasadnienie

8 Sąd Rejonowy w Lubinie wyrokiem z dnia 5 października 2000 r. oddalił powództwo Jerzego J. w zakresie żądania przywrócenia do pracy oraz zasądzenia brakującej części odprawy emerytalnej i umorzył postępowanie w pozostałym zakresie. Sąd Okręgowy-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Legnicy wyrokiem z dnia 15 lutego 2001 r. zmienił powyższy wyrok Sądu Rejonowego i zasądził od strony pozwanej KGHM Polska Miedź Spółki Akcyjnej Oddziału: Zakłady Górnicze „R.” w P. na rzecz powoda kwotę 12.431,25 zł brutto z ustawowymi odsetkami od dnia 1 maja 2000 r. do dnia zapłaty tytułem odszkodowania oraz oddalił apelację w pozostałej części.

9 Kasację od tego wyroku wniósł powód, zarzucając naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 45 § 2 i § 3 KP oraz art. 112

10 i 113

11 KP poprzez uznanie za nieuzasadnione przywrócenie powoda do pracy ze względu na wiek oraz naruszenie art. 233 KPC polegające na niewłaściwej ocenie 2

12 zebranego materiału dowodowego, mające istotny wpływ na wynik sprawy, wskutek pominięcia okoliczności, iż powodowi brakowało tylko 5 miesięcy do nabycia uprawnień do emerytury górniczej. Kasacja zawiera wniosek o zmianę zaskarżonego orzeczenia i uwzględnienie w całości roszczeń powoda z uwzględnieniem kosztów postępowania kasacyjnego, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu drugiej instancji i poprzedzającego go wyroku Sądu Rejonowego w Lubinie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania temu Sądowi.

13 Postanowieniem z dnia 8 maja 2001 r. Sąd Okręgowy-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Legnicy odrzucił kasację powoda. W uzasadnieniu Sąd ten wskazał, że złożone przez powoda pismo dotknięte jest istotną wadą, nie będącą brakiem formalnym pisma i nie podlegającą usunięciu w trybie art. 130 KPC, w postaci braku przedstawienia okoliczności uzasadniających rozpoznanie kasacji. W zażaleniu na powyższe postanowienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia powód podał, że w kasacji wykazane zostało, iż w przedmiotowej sprawie występuje istotne zagadnienie prawne i tym samym kasacja spełnia wymóg przedstawienia okoliczności uzasadniających jej rozpoznanie. Według powoda istotnym zagadnieniem prawnym jest odpowiedź na pytanie: „Czy Sąd drugiej instancji mógł zasądzić na rzecz powoda odszkodowanie na podstawie art. 45 § 2 KP zamiast przywrócenia do pracy, pomimo uznania, że wypowiedzenie powodowi umowy o pracę nastąpiło z naruszeniem przepisów art. 32 ust. 1 ustawy o związkach zawodowych, a powodowi brakuje pięć miesięcy do nabycia uprawnień do emerytury górniczej”.

14 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

15 Sąd Okręgowy odrzucając kasację słusznie wskazał, iż jest ona dotknięta brakiem powodującym jej niedopuszczalność. Znowelizowany przepis art. 393 3 § 1 KPC

16 określa wymogi, jakie obecnie powinna spełniać kasacja jako szczególny środek odwoławczy. Oprócz dotychczasowych wymagań w postaci podstaw kasacji i ich uzasadnienia konieczne jest przedstawienie okoliczności uzasadniających rozpoznanie kasacji, w sposób nawiązujący do treści art. 393 KPC, w którym określone zostały przesłanki odmowy przyjęcia kasacji do rozpoznania. Jedną z takich przesłanek jest wystąpienie istotnego zagadnienia prawnego. Powód nie powołał jednakże w kasacji występowania zagadnienia prawnego jako okoliczności uzasadniającej - w jego oce- 3

17 nie - rozpoznanie kasacji. Nie przedstawił też żadnej innej okoliczności uzasadniającej przyjęcie kasacji. Nie uczynił tego też w oddzielnym piśmie procesowym, co byłoby dopuszczalne w otwartym terminie do wniesienia kasacji, nie jest natomiast skuteczne po upływie miesięcznego terminu. Dlatego też przedstawienie w zażaleniu okoliczności uzasadniającej przyjęcie kasacji jest spóźnione, a zatem pozbawione znaczenia. W tej sytuacji kasacja powoda nie spełnia wszystkich warunków określonych w przepisie art. 393 3

18 § 1 KPC. Wymogi te - jak słusznie podkreślił Sąd Okrę-

19 gowy - odmiennie niż wymagania przewidziane dla pisma procesowego, o których mowa w art. 3933

20 § 2 KPC - nie są traktowane jako braki formalne, które mogłyby być uzupełnione w trybie art. 130 KPC. Ich brak stanowi istotną wadę kasacji, która nie może zostać usunięta. Tym samym kasacja niespełniająca powyższych wymagań należy do kategorii kasacji niedopuszczalnych w rozumieniu art. 3935 KPC. Stąd

21 zażalenie powoda jako nieuzasadnione podlega oddaleniu na podstawie art. 385 w związku z art. 397 § 2 i 39318

22 § 3 KPC.

23 ========================================