Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 października 2026 r., I KO 100/26

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 października 2026 r., I KO 100/26

Sentencja

POSTANOWIENIE

1 Dnia 7 października 2026 r.

2 Sąd Najwyższy w składzie:

3 SSN Barbara Skoczkowska

4 po rozpoznaniu w Izbie Karnej, na posiedzeniu w dniu 7 października 2026 r., sprawy A.K., skazanego za popełnienie przestępstw z art. 258 § 1 k.k. i innych, w kwestii wznowienia z urzędu postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu, z dnia 29 listopada 2023 r., sygn. II AKa 269/23, zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Legnicy z dnia 17 marca 2023 r., sygn. III K 92/21

5 na podstawie art. art. 542 § 3 k.p.k.

6 postanawia:

7 sygnalizację skazanego o potrzebie wszczęcia z urzędu postępowania o wznowienie postępowania pozostawić bez rozpoznania.

Uzasadnienie

8 Pismem z dnia 30 lipca 2026 r. skazany A.K. zwrócił się do Sądu Okręgowego we Wrocławiu ze skargą, która została przekazane do Sądu Najwyższego. W Sądzie tym skarga ta została potraktowana jako sygnalizacja konieczności wznowienia z urzędu postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z 29 listopada 2023 r., sygn. II AKa 269/23, zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Legnicy z 17 marca 2023 r., sygn. akt III K 92/21. W swoim piśmie skazany wskazał bowiem na zaistnienie w przedmiotowym postępowaniu uchybienia stanowiącego bezwzględną przyczynę odwoławczą z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. w postaci wadliwej obsady składu orzekającego w postępowaniu odwoławczym przed Sądem Apelacyjnym we Wrocławiu. Zdaniem skazanego nienależyta obsada sądu wynikała z udziału w rozpoznaniu sprawy sędziów Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu: X. Y. i X.1 Y.1.

9 Sąd Najwyższy zaważył, co następuje:

10 Z uwagi na to, że wniosek skazanego A.K. jest kolejnym wnioskiem, w którym sygnalizuje on konieczność wznowienia postępowania prowadzonego przed Sądem Apelacyjnym we Wrocławiu, opartym na tych samych przesłanka, należało pozostawić go bez rozpoznania.

11 Z dołączonych do tej sprawy akt o sygn. I KO 140/25 wynika, że Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 28 stycznia 2026 r. rozpoznając sygnalizację skazanych A.K. oraz T.K., na podstawie art. 542 § 3 k.p.k. nie stwierdził podstaw do wznowienia z urzędu postępowania karnego prowadzonego w Sądzie Apelacyjnym we Wrocławiu w sprawie II AKa 269/23, gdyż w sprawie nie wystąpiła, sygnalizowana przez skazanych, bezwzględna przyczyna odwoławcza określona w art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. Sąd Najwyższy doszedł do takiego wniosku po dokonaniu w uzasadnieniu tego postanowienia analizy przebiegu kariery zawodowej obu sędziów i obecnie Sąd w tej sprawie w pełni się z nią zgadza.

12 Na zakończenie należy zauważyć, że Sąd Najwyższy nie jest właściwy do rozpoznawania skargi skazanego na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy przez niezależnego i praworządnego sędziego, a tym bardziej do zasądzania od Skarbu Państwa na jego rzecz odszkodowania.

13 Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.

14 SSN Barbara Skoczkowska