Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 stycznia 2021 r., I DSK 2/21
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 stycznia 2021 r., I DSK 2/21
Sentencja
POSTANOWIENIE
1 Dnia 12 stycznia 2021 r.
2 Sąd Najwyższy w składzie:
3 SSN Tomasz Przesławski
4 w sprawie prokuratora K. K., po rozpoznaniu w Izbie Dyscyplinarnej na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 stycznia 2021 r. wniosku K. K. z dnia 14 grudnia 2020 roku w przedmiocie wyłączenia sędziów Izby Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego wyznaczonych do rozpoznania sprawy I DSK 9/18 (obecnie zarejestrowanej pod sygnaturą I DSK 2/21)
5 na podstawie art. 42 § 1 kpk w zw. z art. 41 § 1 kpk postanowił:
6 nie uwzględnić wniosku o wyłączenie sędziów Izby
7 Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego wyznaczonych do rozpoznania sprawy I DSK 2/21.
Uzasadnienie
8 Wnioskiem z dnia 14 grudnia 2020 roku K. K. wniósł o wyłączenie sędziów Izby Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego wyznaczonych do rozpoznania sprawy I DSK 9/18 (obecnie zarejestrowanej pod sygnaturą I DSK 2/21).
9 W uzasadnieniu wskazano, że „sędziowie ci zaznajamiając się z aktami sprawy I DSK 9/18 zaznajomili się także z materiałami zebranymi w toku kontroli operacyjnej do sprawy karnej RP I Ds. (…) Prokuratury Regionalnej w […]., stanowiącymi w części podstawę postępowania RP IV RD […] oraz wniosku Zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnego Prokuratora Generalnego (…). Wniosek wraz z uzasadnieniem, będący przedmiotem zainteresowania Izby Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego I DSK 9/18 (obecnie zarejestrowanej pod sygnaturą I DSK 2/21), został sformułowany przede wszystkim na podstawie dowodów uzyskanych w wyniku kontroli operacyjnej w sprawie […] - pf […]/2013, […] - pf […]/2013, […] - pf […]/2013, […] - pf […]/2013, […] - pf […]/2013, […] - pf […]/2013, […] - pf […]/2013, […] - pf […]/2013, […] - pf […]/2013”. Wskazano, że część z tych dowodów została zniszczona na zasadzie protokołu komisyjnego zniszczenia materiałów zawierających tajemnicę obrończą z dnia 23 października 2020 roku. Wskazane okoliczności, w ocenie wnioskodawcy, uzasadniają wyłączenie wyznaczonych do rozpoznania przedmiotowej sprawy sędziów, bowiem zdaniem wnioskodawcy, nie mogą oni obiektywnie oceniać dowodów odnoszących się do faktów, gdyż będą zmuszeni je konfrontować z własnymi spostrzeżeniami wynikającymi z nagranych rozmów będących tajemnicą obrończą.
10 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
11 Mając na uwadze powyżej podniesione okoliczności postanowiono jak na wstępie.