Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 lutego 2021 r., I DI 13/21

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 lutego 2021 r., I DI 13/21

Sentencja

POSTANOWIENIE

1 Dnia 24 lutego 2021 r.

2 Sąd Najwyższy w składzie:

3 SSN Tomasz Przesławski

4 w sprawie B. Ś. – Prokuratora Krajowego, po rozpoznaniu w Izbie Dyscyplinarnej na posiedzeniu niejawnym w dniu 24 lutego 2021 r.

5 w przedmiocie wyłączenia SSN A. R. ze składu orzekającego w związku z oświadczeniem z dnia 23 lutego 2021 r.

6 na podstawie art. 42 § 1 kpk w zw. z art. 41 § 1 kpk w zw. z art. 171 pkt 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Prawo o prokuraturze postanowił:

7 wyłączyć SSN A. R. od orzekania w sprawie o sygn. akt

8 I DI 13/21 dotyczącej Prokuratora Krajowego B. Ś.

Uzasadnienie

9 Sędzia Sądu Najwyższego A. R. w dniu 23 lutego 2021 r. złożył oświadczenie, w którym podał okoliczności, które w jego ocenie mogą wywołać tak u uczestników przedmiotowego postępowania, jak i innych obiektywnych obserwatorów, uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności. W związku z powyższym, wniósł o dokonanie oceny przesłanek przez sąd w zakresie jego wyłączenia od orzekania w sprawie o sygn. akt I DI 13/21 dotyczącej Prokuratora Krajowego B. Ś.

10 Sędzia A. R. wskazał, jako okoliczność uzasadniającą wyłączenie fakt, że z prokuratorem B. Ś. zna się od ponad 20 lat. W latach 1997-1999, sędzia pracował z prokuratorem w Prokuraturze Rejonowej w S., a następnie w latach 2002-2004 w Wydziale VI do Spraw Przestępczości Zorganizowanej Prokuratury Okręgowej w K., gdzie zgodnie z obowiązującym zarządzeniem zastępowali się wzajemnie w razie nieobecności. Sędzia wskazał dodatkowo, że w kolejnych latach spotykał się kilkanaście razy z prokuratorem B. Ś. Charakter tych spotkań w większości był stricte służbowy, jednak były też spotkania o charakterze prywatnym. Sędzia A. R. podał w oświadczeniu, że w latach 2016-2018 pełnił funkcję Zastępcy Prokuratora Regionalnego w […]., a prokurator B. Ś. był w tym czasie (i nadal jest) Prokuratorem Krajowym, który kierował jednostką nadrzędną w odniesieniu do prokuratury regionalnej. Sędzia wskazał, że od dwóch lat nie utrzymuje jakichkolwiek, choćby okazjonalnych lub okolicznościowych kontaktów z prokuratorem B. Ś.

11 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

12 Relacje Sędziego Sądu Najwyższego A. R. z Prokuratorem Krajowym B. Ś. stanowią okoliczności tego rodzaju, że mogą wywołać uzasadnione wątpliwości co do bezstronności sędziego przy rozpoznaniu wymienionej sprawy. Podkreślić należy, na co zwraca się uwagę w orzecznictwie sądowym, że podstawę wyłączenia sędziego z danej sprawy mogą stanowić kontakty sędziego z uczestnikiem postępowania mające nie tylko charakter osobisty, ale także zawodowy (por. post. SA w Krakowie z 24.04.2007 r., II AKo 111/07, KZS 2007, Nr 4, poz. 32; post. SA w Krakowie z 18.12.1995 r., II AKo 167/95, KZS 1995, Nr 12, poz. 18). „Pojęcie bezstronności należy rozumieć jako obiektywną bezstronność sędziego, w tym zarówno subiektywne poczucie sędziego co do własnej bezstronności, jak i jego bezstronność w odbiorze zewnętrznym opartą na zobiektywizowanych przesłankach i analizowaną przez odwołanie się do oceny sytuacji dokonanej przez przeciętnego, rozsądnie rozumującego obserwatora procesu (por. wyroki TK: z 27.01.1999 r., K 1/98, OTK-A 1999/1, poz. 3, oraz z 20.07.2004 r., SK 19/02, OTK-A 2004/7, poz. 67; uchwała SN z 26.04.2007 r., I KZP 9/07, OSNKW 2007/5, poz. 39; wyroki SN:

13 z 8.01.2009 r., III KK 257/08, LEX nr 532400, oraz z 18.03.2009 r., IV KK 380/08, LEX nr 491543)” (zob. Dariusz Świecki, Komentarz aktualizowany do art. 41 Kodeksu postępowania karnego, stan prawny 26.11.2020 r). W ocenie Sądu Najwyższego w niniejszej sprawie takie okoliczności zachodzą.

14 Wobec tego, że w sprawie stwierdzono okoliczności opisane w art. 41 § 1 kpk postanowiono jak w części dyspozytywnej postanowienia.