Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 listopada 2008 r., I CZ 93/08

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 listopada 2008 r., I CZ 93/08

Tekst

1 Sygn. akt I CZ 93/08

POSTANOWIENIE

2 Dnia 14 listopada 2008 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Katarzyna Tyczka-Rote (przewodniczący)

5 SSN Elżbieta Skowrońska-Bocian (sprawozdawca)

6 SSA Dariusz Dończyk

7 w sprawie z powództwa F.(...) Spółki z o.o. w S.

8 przeciwko Skarbowi Państwa reprezentowanemu przez Ministra Gospodarki o zapłatę,

9 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 listopada 2008 r., zażalenia strony powodowej na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 4 lipca 2008 r., sygn. akt I ACa (…),

10 oddala zażalenie i zasądza od powoda na rzecz Skarbu Państwa - Ministra Gospodarki kwotę 1.800,- (jeden tysiąc osiemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania przed Sądem Najwyższym.

Uzasadnienie

11 Postanowieniem z dnia 4 lipca 2008 r. Sąd Apelacyjny odrzucił apelację powódki – F.(...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 17 października 2007 r. zapadłego w sprawie przeciwko Skarbowi Państwa – Ministrowi Gospodarki o zapłatę. Przyczyną odrzucenia było wniesienie apelacji po upływie terminu określonego w art. 369 § 1 k.p.c. W zażaleniu na to postanowienie powodowa Spółka zarzuca błąd w ustaleniach faktycznych wyrażających się w przyjęciu, że apelacja została nadana w Urzędzie Pocztowym G. w dniu 27 listopada 2007 r., gdy w rzeczywistości apelacja została 2

12 nadana w dniu 26 listopada 2007 r., a więc z zachowaniem ustawowego terminu. Jako dowód zachowania terminu skarżąca wskazała kopię karty „Poczty wychodzącej”. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

13 Zażalenie nie znajduje uzasadnionych podstaw. Przedstawiony przez stronę powodową dowód w postaci kopii karty pocztowej książki nadawczej nie może odnieść zamierzonego skutku, gdyż jest to wykaz korespondencji ekspediowanej przez inny podmiot niż powodowa Spółka. Z treści pieczęci umieszczonej w lewym górnym rogu karty wynika, że korespondencja była nadawana przez C.(…) – Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. Z treści zapisu umieszczonego w pkt 4 nie wynika zaś, aby wskazane tam pismo miało innego nadawcę. Trafnie zawrócono na to uwagę w odpowiedzi na zażalenie złożonej przez Prokuratorię Generalną Skarbu Państwa. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji (art. 39814 w związku z art.

14 3941

15 § 3 k.p.c.). O kosztach orzeczono zgodnie z art. 98 § 1 w związku z art. 108 § 1 k.p.c.