Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 lipca 2012 r., I CZ 75/12

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 lipca 2012 r., I CZ 75/12

Tekst

1 Sygn. akt I CZ 75/12

POSTANOWIENIE

2 Dnia 12 lipca 2012 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Grzegorz Misiurek (przewodniczący)

5 SSN Wojciech Katner

6 SSA Andrzej Niedużak (sprawozdawca)

7 w sprawie z powództwa J. J.

8 przeciwko Centrum Opieki Medycznej w J. i Powszechnemu Zakładowi Ubezpieczeń S.A. w Warszawie

9 o odszkodowanie, zadośćuczynienie i rentę,

10 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 lipca 2012 r., zażalenia powoda na postanowienie w przedmiocie apelacji powoda zawarte w wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 22 września 2011 r., 1. odrzuca zażalenie,

11 2. odstępuje od obciążania powoda obowiązkiem zwrotu

12 kosztów postępowania zażaleniowego na rzecz strony

13 pozwanej,

14 3. oddala wniosek pełnomocnika ustanowionego dla powoda z urzędu o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy

15 prawnej w postępowaniu zażaleniowym.

Uzasadnienie

16 2

17 Zawartym w wyroku z dnia 22 września 2011 r. postanowieniu Sąd Apelacyjny odrzucił apelację powoda od wyroku Sądu Okręgowego w P. z dnia 22 grudnia 2010 r. Wskazaną przyczyną odrzucania apelacji było stwierdzenie przez Sąd Apelacyjny wadliwości postanowienia Sądu Okręgowego przywracającego ponownie powodowi termin do wniesienia apelacji.

18 W zażaleniu złożonym na postanowienie o odrzuceniu apelacji powód zastępowany przez ustanowionego przez Sąd pełnomocnika z urzędu, kwestionował poprawność oceny postanowienia o przywróceniu termin do wniesienia apelacji dokonanej przez Sąd drugiej instancji i wnosił o uchylenie zaskarżonego postanowienia, przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania oraz przyznanie mu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu.

19 Pozwane Centrum Opieki Medycznej w J. wnosiło w pierwszej kolejności o odrzucenie zażalenia i zasądzenie na jego rzecz od powoda kosztów postępowania zażaleniowego.

20 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

21 Nie sposób odmówić słuszności zarzutów podnoszonych w odpowiedzi na zażalenie, że postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 28 marca 2012 r. o przywróceniu terminu do wniesienia zażalenia do Sądu Najwyższego na postanowienie o odrzuceniu apelacji, jest pozbawione uzasadnionych podstaw. W judykaturze Sądu Najwyższego utrwalony jest pogląd, że w granicach kontroli zachowania warunków formalnych apelacji, którą sąd drugiej instancji przeprowadza na podstawie art. 373 k.p.c., mieści się również sprawdzenie zasadności przywrócenia uchybionego terminu do wniesienia apelacji (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 maja 1998 r., III CKN 471/97, OSP 1999, nr 4, poz. 83, i z dnia 25 sierpnia 1999 r., III CKN 695/99, OSNC 2000, nr 3, poz. 51). W rozpoznawanej sprawie okolicznościami usprawiedliwiającymi niedochowanie terminu miały być perturbacje organizacyjne wynikające z prac remontowych prowadzonych w pomieszczeniach kancelarii adwokackiej oraz błąd 3

22 w programie komputerowym, którym posługiwał się pełnomocnik, polegający na przesunięciu kolumn z danymi dotyczącymi poszczególnych prowadzonych spraw. Dbałość o właściwą organizację pracy w kancelarii adwokackiej jest zadaniem pełnomocnika, a niedociągnięcia, czy zaniedbania w tej dziedzinie obciążają pełnomocnika (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 11 maja 2009 r. I UZ 12/09 – publ. OSNP 2011/3-4/42, z dnia 24 listopada 2009 r. IV CZ 57/09 – nie publ., z dnia 29 września 2011 r. 29 września 2011 r. – nie publ.). W tych okolicznościach Sąd Najwyższy uznając przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia za nieuzasadnione, na podstawie art. 373 k.p.c. w zw. z art. 39821 k.p.c. w zw. z art.

23 3941

24 § 3 k.p.c. zażalenie odrzucił. Równocześnie Sąd Najwyższy uznał, że szczególne nagromadzenie uchybień przepisom postępowania ze strony sądów orzekających oraz uchybień pełnomocnika ustanowionego dla powoda z urzędu, które to uchybienia występują w toku postępowania międzyinstancyjnego i postępowania poprzedzającego przedstawienie Sądowi Najwyższemu zażalenia na postanowienie o odrzuceniu apelacji, uzasadniają odstąpienie od obciążania powoda obowiązkiem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego na rzecz pozwanego Zakładu Opieki Zdrowotnej. Należy zwrócić uwagę, że sam powód wykazywał aktywność i zainteresowanie toczącym się procesem, będąc inspiratorem czynności podejmowanych przez pełnomocnika z urzędu. Ten splot zdarzeń trzeba ocenić jako aktualizujący zastosowanie szczególnej normy art. 102 k.p.c. i zezwalający na odstąpienie od zasady odpowiedzialności za wynik sprawy wyrażonej w art. 98 § 1 k.p.c.

25 W orzecznictwie Sądu Najwyższego wielokrotnie wyrażono pogląd, iż czynności adwokata ustanowionego przez sąd, które są sprzeczne z zasadami profesjonalizmu, nie uzasadniają przyznania mu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 września 2007 r. II CZ 69/07, OSNC 2008/3/41, Biul. SN 2007/12/13, postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 12 lutego 1999 r., II CKN 341/98, OSNC 1999, nr 6, poz. 123 oraz z dnia 14 sierpnia 1997 r., II CZ 88/97, OSNC 1998, nr 3, poz. 40). Sąd Najwyższy w składzie rozpoznającym zażalenie uznał, że niedokonanie przez pełnomocnika czynności procesowej w terminie z przyczyn, które ocenić trzeba jako świadczące o braku należytej staranności, a następnie złożenie wniosku o przywrócenie 4

26 terminu do dokonania tej czynności, który oczywiście nie kwalifikuje się do uwzględnienia, nie stanowi udzielenia pomocy prawnej.

27 md