Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 czerwca 2012 r., I CZ 68/12

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 czerwca 2012 r., I CZ 68/12

Tekst

1 Sygn. akt I CZ 68/12

POSTANOWIENIE

2 Dnia 29 czerwca 2012 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (przewodniczący)

5 SSN Zbigniew Kwaśniewski

6 SSN Grzegorz Misiurek (sprawozdawca)

7 w sprawie z powództwa T. K.

8 przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej "P. 2" z siedzibą w W.

9 o uchylenie uchwały ewentualnie o stwierdzenie jej nieważności, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 czerwca 2012 r.,

10 zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego

11 z dnia 18 listopada 2011 r.,

12 oddala zażalenie i zasądza od powoda na rzecz pozwanej kwotę 120 (sto dwadzieścia) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.

13 2

Uzasadnienie

14 Sąd Apelacyjny zaskarżonym postanowieniem odrzucił apelację powoda od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 11 lutego 2011 r. z uwagi na niewskazanie w terminie wartości przedmiotu zaskarżenia (art. 373 w związku z art. 368 § 2 k.p.c.). W zażaleniu na to postanowienie powód zarzucił naruszenie art. 27 pkt 8 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 167, poz. 1398 ze zm.; dalej: „u.k.s.c.") przez jego niezastosowanie, art. 373 k.p.c. przez błędne zastosowanie tego przepisu oraz art. 83 Konstytucji RP przez „naruszenie elementarnych zasad wynikających z Kodeksu Postępowania Cywilnego". W konkluzji domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

15 Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.

16 Wbrew podniesionym w nim zarzutom, Sąd Apelacyjny prawidłowo uznał, że powód w apelacji od wyroku Sądu Okręgowego obowiązany był oznaczyć wartość przedmiotu zaskarżenia. Zaskarżona pozwem uchwała zarządu pozwanej Spółdzielni dotyczyła określenia przedmiotu odrębnej własności lokali mieszkalnych i użytkowych z pomieszczeniami przynależnymi w obrębie określonej nieruchomości.

17 W orzecznictwie Sądu Najwyższego zostało już wyjaśnione, że dla rozróżnienia majątkowego bądź niemajątkowego charakteru konkretnej sprawy nie jest istotne, czy rozpoznawana jest ona w następstwie wytoczenia powództwa o świadczenie, czy też powództw o ustalenie albo ukształtowanie prawa lub stosunku prawnego. Sprawą majątkową jest sprawa, w której zgłoszone żądanie zmierza do realizacji prawa lub uprawnienia mającego bezpośredni wpływ na stosunki majątkowe stron. Sprawy o uchylenie uchwał nie mają charakteru jednolitego. O ich majątkowym albo niemajątkowym charakterze decyduje przedmiot uchwały podlegającej zaskarżeniu (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 11 lutego 2003 r., V CZ 208/02, niepubl. oraz z dnia 6 października 2006 r., V CZ 67/06, niepubl.).

18 W świetle tych wypowiedzi, nie ulega wątpliwości, że przedmiot uchwały zaskarżonej przez powoda wskazuje na jej majątkowy charakter. Oznacza to, że powód - wnosząc apelację - miał obowiązek wskazania wartości przedmiotu 3

19 zaskarżenia (art. 368 § 2 k.p.c.), zaś nieusunięcie tego braku w terminie w pełni uzasadniało odrzucenie apelacji. Zarzut naruszenia art. 373 k.p.c. nie może zatem być uznany za usprawiedliwiony.

20 Zamierzonego skutku nie mógł też odnieść zarzut naruszenia art. 27 pkt 8 u.k.s.c. Okoliczność, że od pozwu o uchylnie uchwały organu spółdzielni pobiera się opłatę stałą w wysokości 200 zł nie wyłącza - w odniesieniu do uchwał dotyczących praw majątkowych - stosowania art. 368 § 2 k.p.c.

21 Skoro Sąd Apelacyjny, podejmując zaskarżone postanowienie, nie naruszył przepisów prawa procesowego oraz ustawy o kosztach sadowych w sprawach cywilnych, chybiony okazał się również zarzut naruszenia art. 83 Konstytucji RP, którego słuszności skarżący upatrywał w „naruszenie elementarnych zasad wynikających z Kodeksu Postępowania Cywilnego"

22 Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w związku z art.

23 3941

24 § 3 k.p.c. orzekł jak w sentencji, rozstrzygając o kosztach postępowania zażaleniowego stosownie do art. 108 § 1 w związku z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.

25 oraz § 13 ust. 2 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 r., Nr 163, poz. 1348).

26 es