Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 października 2026 r., I CSK 802/26

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 października 2026 r., I CSK 802/26

Sentencja

POSTANOWIENIE

1 28 października 2026 r.

2 Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:

3 SSN Jacek Grela

4 na posiedzeniu niejawnym 28 października 2026 r. w Warszawie w sprawie z powództwa S. J. przeciwko L. spółce akcyjnej w W. z udziałem interwenienta ubocznego S. W. i interwenienta głównego M. W. o zapłatę, na skutek skargi kasacyjnej interwenienta ubocznego S. W. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z 31 stycznia 2024 r., I ACa 1546/22,

1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. zasądza od S. W. na rzecz L. spółki akcyjnej w W. 2700 (dwa tysiące siedemset) złotych kosztów postępowania kasacyjnego z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego za czas po upływie tygodnia od dnia doręczenia niniejszego orzeczenia zobowiązanemu do dnia zapłaty.

Uzasadnienie

7 S. J. wniosła o zasądzenie od pozwanego L. spółki akcyjnej w W. 82 156,68 zł z odsetkami ustawowymi od 13 lutego 2014 r. do dnia zapłaty.

8 Sąd Okręgowy w Gdańsku wyrokiem z 30 października 2018 r. oddalił powództwo.

9 Sąd Apelacyjny w Gdańsku, po rozpoznaniu sprawy wskutek apelacji wniesionych przez interwenienta głównego oraz interwenienta ubocznego, wyrokiem z 20 lutego 2020 r. odrzucił apelację interwenienta głównego oraz uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi Okręgowemu w Gdańsku do ponownego rozpoznania, pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania apelacyjnego.

10 Po ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Okręgowy w Gdańsku wyrokiem z 14 czerwca 2022 r. oddalił powództwo oraz oddalił interwencję główną. Wyrokiem z 31 stycznia 2024 r. Sąd Apelacyjny w Gdańsku odrzucił apelację co do rozstrzygnięć dotyczących interwencji głównej (punkty: czwarty i piąty zaskarżonego wyroku) oraz oddalił apelację w pozostałym zakresie.

11 W skardze kasacyjnej interwenient uboczny S. W., jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania, wskazał na przesłankę przedsądu przewidzianą w art. 398⁹ § 1 pkt 4 k.p.c.

12 Zdaniem skarżącego skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

13 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

14 W judykaturze już wielokrotnie wypowiadano się na temat charakterystyki skargi kasacyjnej (zob. postanowienie SN z 13 czerwca 2018 r., II CSK 71/18). Wskazano tam m.in., że skarga kasacyjna została ukształtowana w przepisach kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej. Koniecznej selekcji skarg pod kątem realizacji tego celu służy instytucja tzw. przedsądu, ustanowiona w art. 398⁹ k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej. Ten etap postępowania przed Sądem Najwyższym jest ograniczony - co należy podkreślić - wyłącznie do zbadania przesłanek przewidzianych w art. 398⁹ § 1 pkt 1 - 4 k.p.c., nie zaś merytorycznej oceny skargi kasacyjnej. W razie spełnienia co najmniej jednej z tych przesłanek, przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest usprawiedliwione.

15 Skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, w rozumieniu art. 398⁹ § 1 pkt 4 k.p.c., gdy w sprawie doszło do kwalifikowanego: oczywistego naruszenia prawa, widocznego od razu, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej, bez potrzeby głębszej analizy. Konieczne było zatem wykazanie, że Sąd drugiej instancji w sposób oczywisty naruszył przepis jasny i jednoznaczny, którego wykładnia i stosowanie nie budzi żadnych wątpliwości (zob. m.in. postanowienia SN: z 8 marca 2002 r. I PKN 34/01, OSNP 2004, nr 6, poz. 100; z 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49 i z 11 stycznia 2008 r. I UK 285/07).

16 Wywody zawarte w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, sprowadzają się do polemiki z zaskarżonym orzeczeniem, nie zaś wykazania, że przy jego ferowaniu popełniono uchybienia w zakresie stosowania prawa, które miały charakter kwalifikowany i nie podlegały różnym ocenom. Uzasadnienie wniosku stanowi w istocie próbę zaangażowania Sądu Najwyższego do kolejnej weryfikacji instancyjnej prawidłowości dokonania przez Sąd drugiej instancji ustaleń faktycznych i oceny prawnej w sprawie, co nie jest celem postępowania kasacyjnego i nie może skutecznie uzasadniać wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania ze względu na przesłankę przedsądu przewidzianą w art. 398⁹ § 1 pkt 4 k.p.c.

17 Biorąc to pod uwagę Sąd Najwyższy, na podstawie art. 398⁹ § 2 k.p.c., odmówił przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej, nie znajdując też okoliczności, które obowiązany jest brać pod uwagę z urzędu w ramach przedsądu.

18 O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 99 w zw. z art. 108 § 1, art. 391 § 1 i art. 398²¹ k.p.c.