Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 października 2026 r., I CSK 558/26

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 października 2026 r., I CSK 558/26

Sentencja

POSTANOWIENIE

1 9 października 2026 r.

2 Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:

3 SSN Jacek Grela

4 na posiedzeniu niejawnym 9 października 2026 r. w Warszawie w sprawie z powództwa B.W., E.W., J.J. i P.W. przeciwko Bank spółce akcyjnej w G. o zapłatę, na skutek skargi kasacyjnej B.W., E.W., J.J. i P.W. od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z 29 września 2025 r., V ACa 1018/25,

1. odrzuca skargę kasacyjną;

2. zasądza od każdego powoda na rzecz pozwanego po 675

7 (sześćset siedemdziesiąt pięć) złotych kosztów postępowania kasacyjnego z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego za czas po upływie tygodnia od dnia doręczenia niniejszego orzeczenia zobowiązanemu do dnia zapłaty.

Uzasadnienie

8 Wyrokiem z 18 grudnia 2023 r. Sąd Okręgowy w Legnicy zasądził od Banku spółki akcyjnej w G. na rzecz: B.W. 101 352,16 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 9 lipca 2022 r. do dnia zapłaty, E.W. 33 784,05 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 9 lipca 2022 r. do dnia zapłaty, J.J. 33 784,05 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 9 lipca 2022 r. do dnia zapłaty, P.W. 33 784,05 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 9 lipca 2022 r. do dnia zapłaty, a dalej idące powództwo oddalił.

9 Wyrokiem z 29 września 2025 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu zmienił ww.

10 wyrok w ten sposób, że: w punkcie I ppkt 1 oddalił powództwo ponad zasądzone nim 1412,08 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 9 lipca 2022 r.; w punkcie I ppkt 2 oddalił powództwo ponad zasądzone nim 470,69 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 9 lipca 2022 r.; w punkcie I ppkt 3 oddalił powództwo ponad zasądzone nim 470,69 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 9 lipca 2022 r.; w punkcie I ppkt 4 oddalił powództwo ponad zasądzone nim 470,69 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 9 lipca 2022 r.; a w pozostałym zakresie apelację oddalił.

11 W skardze kasacyjnej powodowie, jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania, wskazali na przesłankę przedsądu przewidzianą w art. 398⁹ § 1 pkt 4 k.p.c.

12 Zdaniem skarżących skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

13 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

14 Zgodnie z art. 398⁴ § 1 pkt 2 k.p.c. do elementów konstrukcyjnych skargi kasacyjnej należy przytoczenie podstaw kasacyjnych wraz z uzasadnieniem. Oba te elementy odnoszą się do centralnych wymagań stawianych wspomnianemu środkowi zaskarżenia, decydujących o istocie i charakterze skargi kasacyjnej. Skarga, która nie spełnia wymienionych wymagań, jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu przez sąd drugiej instancji lub Sąd Najwyższy (art. 398⁶ § 2 i 3 k.p.c.). Przytoczenie podstaw wymaga wskazania przepisów, które, w ocenie skarżącego, doznały naruszenia wskutek wydania zaskarżonego orzeczenia, oraz postaci tego naruszenia. W przypadku pierwszej podstawy kasacyjnej zarzucane uchybienie może przejawiać się błędną wykładnią lub niewłaściwym zastosowaniem prawa materialnego (art. 398³ § 1 pkt 1 k.p.c.), a w przypadku drugiej podstawy kasacyjnej naruszeniem przepisów postępowania mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 398³ § 1 pkt 2 k.p.c.).

15 Wymagania tego nie realizuje poprzestanie na powtórzeniu brzmienia art. 398³ § 1 pkt 1 k.p.c. lub posłużenie się ogólnikowymi sformułowaniami stwarzającymi wątpliwości interpretacyjne co do treści i zakresu zarzutów wypełniających daną podstawę kasacyjną (zob. postanowienie SN z 19 września 2023 r., I CSK 5304/22, wraz z przywołanym tam orzecznictwem; podobnie postanowienie SN z 22 stycznia 2026 r., I CSK 3505/24).

16 Skarga powodów nie spełnia opisanego wyżej wymagania. Nie wskazano bowiem, które przepisy prawa materialnego miałyby zostać naruszone przez Sąd drugiej instancji. Jest przy tym oczywiste, że „naruszenie prawa materialnego” musi odnosić się do konkretnej jednostki redakcyjnej (lub jednostek redakcyjnych) aktu prawnego. Nieoznaczenie naruszonego, zdaniem skarżących, przepisu prawa materialnego sprawia, że przytoczone zastrzeżenia skarżących nie stanowią podstawy kasacyjnej w rozumieniu art. 398³ § 1 pkt 1 k.p.c.

17 W związku z powyższym skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 398⁶ § 3 w zw. z art. 398⁶ § 2 in fine k.p.c.

18 O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 w zw. z art. 108 § 1, art. 391 § 1 i art. 398²¹ k.p.c.