Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2009 r., I CSK 364/08
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2009 r., I CSK 364/08
Tekst
1 Sygn. akt I CSK 364/08
POSTANOWIENIE
2 Dnia 23 stycznia 2009 r.
3 Sąd Najwyższy w składzie :
4 SSN Mirosław Bączyk
5 w sprawie z powództwa "V." Spółki z o.o.
6 przeciwko Skarbowi Państwa - Prezydentowi Miasta W.
7 z udziałem interwenienta ubocznego Stowarzyszenia "P."
8 o zapłatę,
9 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 stycznia 2009 r., na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej i strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego
10 z dnia 28 marca 2008 r., sygn. akt [...],
11 1. przyjmuje skargę kasacyjną strony pozwanej do
12 rozpoznania;
13 2. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej strony
14 powodowej do rozpoznania;
15 3. zasądza od powoda na rzecz pozwanego i na rzecz
16 interwenienta ubocznego kwoty po 3600 zł (trzy tysiące sześćset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania
17 wywołanego wniesieniem skargi kasacyjnej powoda.
Uzasadnienie
18 2
19 Strona powodowa wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 28 marca 2008 r. Skargą tą objęła rozstrzygnięcie zawarte w pkt 2 (zawierającym oddalenie apelacji powoda od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 11 września 2006 r.) i w pkt 1 ppkt II (oddalającym powództwo w zakresie roszczenia odszkodowawczego obejmującego utracone korzyści). W skardze kasacyjnej podniesiono zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego.
20 Dla uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania stwierdzono, że w sprawie pojawiły się istotne zagadnienia prawne w rozumieniu art. 3989
21 § 1 pkt 1 k.p.c., które zostały bliżej określone w pkt I i II (na s. 3-6 skargi kasacyjnej). Najogólniej biorąc, chodzi o sposób ujęcia związku przyczynowego w związku z wystąpieniem szkody obejmującej lucrum cessans oraz sposób rozumienia tzw. prekluzji dowodowej w postępowaniu gospodarczym, wyrażonej w art. 47914
22 § 2 k.p.c.
23 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
24 Analizując treść zaskarżonego wyroku, treść skargi kasacyjnej oraz zawartą w niej prawną motywację wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania (s. 3-6 uzasadnienia), Sąd Najwyższy stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie nie pojawiły się – wbrew stanowiska skarżącego – istotne zagadnienia prawne w rozumieniu art. 3989
25 § 2 k.p.c. Należało orzec jak w sentencji (pkt 2). O kosztach postępowania kasacyjnego wywołanych wniesieniem skargi kasacyjnej przez powoda orzeczono stosownie do art. 98 k.p.c., 99 k.p.c., art. 107 k.p.c., art. 108 § 1 k.p.c. § § 6 i 12 rozporządzenie MS z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (...) (Dz.U. nr 163, poz. 1349 ze zm.) oraz §§ 6 i 13 rozporządzenia MS z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (...) (Dz.U. nr 163, poz. 1348 ze zm.).