Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 lipca 2007 r., I CSK 226/07

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 lipca 2007 r., I CSK 226/07

Tekst

1 Sygn. akt I CSK 226/07

POSTANOWIENIE

2 Dnia 27 lipca 2007 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Mirosław Bączyk

5 w sprawie z powództwa H. P.

6 przeciwko Skarbowi Państwa - Prezydentowi Miasta W. i in. , z udziałem interwenienta ubocznego po stronie pozwanej M. Spółki z o.o. w W. o ustalenie i zapłatę,

7 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 lipca 2007 r., na skutek skargi kasacyjnej powódki

8 od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]

9 z dnia 13 grudnia 2006 r.,

10 1. odrzuca skargę kasacyjną;

11 2. nie obciąża powódki kosztami postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

12 2

13 Powódka złożyła obszerną skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 13 grudnia 2006 r., w którym oddalono jej apelację od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 5 maja 2006 r. W skardze tej wskazano jako jej podstawy naruszenie przepisów prawa materialnego i procesowego (s. 3-5 skargi) i sformułowano stosowne wnioski (k. 56 skargi).

14 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

15 Jednym z zasadniczych, konstrukcyjnych wymogów skargi kasacyjnej jest zamieszczenie w jej treści wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania i odpowiednie, przekonywujące umotywowanie takiego wniosku w nawiązaniu do przesłanek tzw. przedsądu (art. 3984

16 § 1 pkt 3 k.p.c. i art. 3989

17 § 1 k.p.c.).

18 We wniesionej skardze kasacyjnej sporo miejsca poświęcono prezentacji podstaw kasacyjnych i ich uzasadnieniu (art. 3984

19 § 1 pkt 2 k.p.c.). Na s. 2 skargi, w jej

20 wstępnej części sformułowano ogólny wniosek „o przyjęcie niniejszej skargi kasacyjnej do rozpoznania”. W złożonych odpowiedziach na skargę kasacyjną powódki trafnie podniesiono to, że w skardze tej w ogóle brak odpowiedniego, wyodrębnionego i pogłębionego wywodu mającego uzasadnić ogólnie sformułowany wniosek. Oznacza to, że wniesiona skarga kasacyjna nie spełnia zasadniczego, konstytutywnego jej wymogu, przewidzianego w art. 3984 § 1 pkt 3

21 k.p.c. Warunek zawarcia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania i jego uzasadnienia jest spełniony wówczas, gdy skarżący wskaże wprost, w odpowiednio wyodrębnionym wywodzie, na występowanie w sprawie okoliczności o charakterze publicznoprawnym, określonych w art. 3989 § 1 k.p.c.

22 (tak np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 grudnia 2006, II CSK 450/06 niepubl.). Brak w skardze kasacyjnej uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, odpowiadającego ustawowym wymaganiom, stanowi – zgodnie z ukształtowanym orzecznictwem Sądu Najwyższego – brak nieusuwalny w rozumieniu art. 3986

23 § 2 k.p.c. i powoduje odrzucenie skargi kasacyjnej (por. np.

24 postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 grudnia 2006 r., II CSK 420/06, nieopubl.). Samo powoływanie się na podstawy kasacyjne i szerokie ich uzasadnienie nie stanowi uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w rozumieniu art. 3984

25 § 1 pkt 3 k.p.c. W tej sytuacji Sąd Najwyższy

26 na podstawie art. 3986

27 § 2 k.p.c. odrzucił wniesioną skargę kasacyjną. O kosztach 3

28 postępowania kasacyjnego rozstrzygnięto zgodnie z art. 98 k.p.c.,108 § 1 k.p.c. i przy uwzględnieniu art. 102 k.p.c.

29 jz