Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 stycznia 2014 r., I CSK 196/13

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 stycznia 2014 r., I CSK 196/13

Tekst

1 Sygn. akt I CSK 196/13

POSTANOWIENIE

2 Dnia 15 stycznia 2014 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Krzysztof Strzelczyk (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Iwona Koper

5 SSN Dariusz Zawistowski

6 w sprawie z powództwa Miasta W.

7 przeciwko C. P. W. Spółce z o.o. w upadłości likwidacyjnej z siedzibą w W. o zapłatę,

8 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

9 w Izbie Cywilnej w dniu 15 stycznia 2014 r.,

10 skargi kasacyjnej strony powodowej

11 od postanowienia Sądu Okręgowego w W.

12 z dnia 4 października 2012 r.,

13 uchyla zaskarżone postanowienie i pozostawia

14 rozstrzygnięcie o kosztach postępowania kasacyjnego Sądowi Okręgowemu w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

Uzasadnienie

15 2

16 Wyrokiem z dnia 29 lipca 2011 r. Sąd Rejonowy w W. oddalił powództwo Miasta W. o zasądzenie od strony pozwanej C. P. W. sp. z o.o. z siedzibą w W. kwoty 71.493,92 zł z odsetkami ustawowymi - tytułem odszkodowania za bezumowne korzystanie przez pozwaną spółkę z nieruchomości stanowiącej własność powoda oraz umorzył postępowanie w zakresie żądania zapłaty kwoty 6.924,05 zł i orzekł o kosztach procesu.

17 Miasto W. wniosło apelację od tego wyroku w części oddalającej powództwo. Ponieważ w toku postępowania międzyinstancyjnego, dnia 31 października 2011 r. została ogłoszona upadłość likwidacyjna pozwanej Spółki, Sąd Okręgowy w W., uznając, iż w sprawie ma zastosowanie art. 1821

18 § 1 k.p.c. na jego podstawie

19 postanowieniem z dnia 4 października 2012 r. uchylił wyrok Sądu Rejonowego i umorzył postępowanie w sprawie.

20 Miasto W. wniosło skargę kasacyjną od tego wyroku, w której zarzuciło naruszenie art. 386 § 3 k.p.c. skutkujące nieważnością postępowania wobec umorzenia postępowania z powołaniem się na przepis art. 1821 § 1 k.p.c., który w

21 dacie orzekania przez Sąd Okręgowy nie obowiązywał. Zdaniem skarżącej decyzja Sądu pozbawiła ją możliwości obrony swych praw poprzez uniemożliwienie poddania kontroli instancyjnej zaskarżonego wyroku.

22 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

23 Skarga kasacyjna jest uzasadniona. Słusznie zarzuca się w niej zastosowanie art. 1821

24 § 1 k.p.c., wprowadzonego ustawą z dnia 16 listopada 2006 r. (Dz. U. Nr 235, poz. 1699), która weszła w życie z dniem 20 marca 2007 r. a przepis ten zgodnie z zamierzeniami ustawodawcy miał uporządkować skutki ogłoszenia upadłości podmiotu postępowania cywilnego (zob. uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 28 kwietnia 2010 r., OSNC 2010, nr 10, poz. 134) przez zakaz dalszego toczenia się postępowań sądowych o wierzytelności, które mogą być dochodzone w trybie zgłoszenia do masy upadłości (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 23 września 2010 r., III CSK 310/09, niepubl.). Sąd Okręgowy dokonując prawidłowej wykładni art. 1821

25 § 1 k.p.c. nie uwzględnił jednak, że został on

26 3

27 uchylony kilka miesięcy przed wydaniem zaskarżonego postanowienia, a mianowicie z dniem 3 maja 20012 r. wraz z wejściem w życie ustawy z dnia 16 września 2011 r. o zmianie ustawy kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2011 nr 233 poz. 1381 oraz art. 11 tej ustawy). Wynika to z postanowienia art. 9 ust. 4 tej ustawy realizującego intertemporalną zasadę bezpośredniego działania nowej ustawy, określanej także jako zasada „czynności procesowych”. Zgodnie z jego treścią przepisu art. 1821 k.p.c., nie

28 stosuje się od dnia wejścia w życie ustawy.

29 W tych okolicznościach doszło do zastosowania jako podstawy rozstrzygnięcia nieistniejącego przepisu.

30 Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c.

31 w zw. z art. 39815

32 § 1 k.p.c. oraz art. 39821

33 § 1 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1, 108 § 2

34 k.c. orzekł jak wyżej.

35 jw