Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 października 2009 r., I CNP 63/09
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 października 2009 r., I CNP 63/09
Tekst
1 Sygn. akt I CNP 63/09
POSTANOWIENIE
2 Dnia 15 października 2009 r.
3 Sąd Najwyższy w składzie :
4 SSN Marek Sychowicz
5 w sprawie ze skargi M.M. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 26 stycznia 2009 r., sygn. akt [...],
6 wydanego w sprawie z powództwa M.M.
7 przeciwko Miastu W.
8 o zapłatę,
9 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 października 2009 r., odrzuca skargę.
10 2
Uzasadnienie
11 M.M. wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 26 stycznia 2009 r., wydanego w sprawie z jej powództwa przeciwko Miastu W., w części nieobciążającej strony pozwanej kosztami procesu za instancję odwoławczą.
12 Skarga podlega odrzuceniu z dwóch powodów.
13 Po pierwsze, jeżeli sformułowanie skargi, że „zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucam: niezgodność z art. 328 § 2 k.p.c....”, rozumieć jako przytoczenie podstaw skargi (art. 4245
14 § 1 pkt 1 k.p.c.), to skarga nie zawiera wymaganego przez art.
15 4245
16 § 1 pkt 3 k.p.c. wskazania przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne. Gdyby zaś wskazane sformułowanie rozumieć jako wskazanie przepisów prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, to skarga nie zawiera przytoczenia jej podstaw. Podstawy skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wskazujące, które przepisy prawa materialnego lub przepisy postępowania zostały naruszone przez zaskarżone orzeczenie (art. 4244
17 k.p.c.) nie muszą pokrywać się z przepisem (przepisami) prawa, z którym to orzeczenie jest niezgodne. Stąd wymagania stawiane skardze przez przepisy art. 4245
18 § 2 i 3 nie mogą być utożsamiane. Nie spełnienie jednego z tych wymagań uzasadnia odrzucenie skargi przez Sąd Najwyższy (art. 4248 § 1
19 k.p.c.).
20 Po drugie, według utrwalonego orzecznictwa Sądu Najwyższego zasądzenie kosztów postępowania nie stanowi szkody w rozumieniu art. 4241 § 1 k.p.c.
21 (postanowienia z dnia 26 czerwca 2006 r., I CNP 47/08, z dnia 10 lipca 2008 r., I CNP 39/08, z dnia 17 grudnia 2008., IV CNP 94/08 i z dnia 25 maja 2009 r., II CNP 25/09 – wszystkie niepubl.) Nie zasądzenie kosztów postępowania nie stanowi więc także tej szkody. Skarżąca zatem nie uprawdopodobniła wyrządzenia szkody przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.), co także uzasadnia odrzucenie skargi przez Sąd Najwyższy (art. 4248
22 § 1 k.p.c.).
23 3