Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 maja 2009 r., II CNP 25/09

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 maja 2009 r., II CNP 25/09

Tekst

1 Sygn. akt II CNP 25/09

POSTANOWIENIE

2 Dnia 25 maja 2009 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Krzysztof Pietrzykowski

5 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

6 w Izbie Cywilnej w dniu 25 maja 2009 r.

7 skargi A. S.

8 o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 14 kwietnia 2008 r., wydanego w sprawie z powództwa A. S.

9 przeciwko G. W.

10 o wydanie lub zapłatę,

11 odrzuca skargę.

12 2

Uzasadnienie

13 Niniejsza skarga podlega odrzuceniu z dwóch powodów. Po pierwsze, nie zawiera wskazania przepisów prawa, z którymi kwestionowane orzeczenie jest sprzeczne, jak wymaga tego art. 4245

14 § 1 pkt 3 k.p.c. Wskazuje jedynie na

15 podstawy skargi, które są osobnym wymaganiem konstrukcyjnym skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (art. 4245 § 1

16 pkt 2 k.p.c.). Po drugie, kwestionowane orzeczenie nie doprowadziło do wyrządzenia skarżącemu szkody, co także prowadzi do odrzucenia skargi, uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody jest bowiem niezbędną przesłanką prawa do wniesienia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (art. 4241

17 § 1 k.p.c.). Tymczasem w utrwalonym orzecznictwie SN przyjmuje się, że zasądzenie kosztów postępowania nie jest szkodą, a w analizowanej sytuacji właśnie konieczność zapłaty kosztów postępowania wskazywana jest jako szkoda.

18 db