Pelnora PrawoOtwórz aplikację

Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 czerwca 2007 r., I CNP 34/07

Sąd
Sąd Najwyższy
Sygnatura
I CNP 34/07
Data
Forma
Postanowienie
Źródło
SAOS: System Analizy Orzeczeń Sądowych (ICM UW), dokument u źródła
Otwórz w aplikacji

Tekst

1 Sygn. akt I CNP 34/07

POSTANOWIENIE

2 Dnia 15 czerwca 2007 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Tadeusz Wiśniewski

5 w sprawie ze skargi J. P. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w N.

6 z dnia 20 grudnia 2005 r., w sprawie z powództwa P. K.

7 przeciwko J. P.

8 z udziałem interwenienta ubocznego Gminy Ł.

9 o eksmisję,

10 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 czerwca 2007 r., odrzuca skargę.

11 2

Uzasadnienie

12 Wyrokiem z dnia 20 grudnia 2005 r. Sąd Rejonowy w N. nakazał pozwanym opuszczenie i opróżnienie określonego lokalu mieszkalnego oraz wydanie go powodowi, a także orzekł, że pozwanym nie przysługuje prawo do lokalu socjalnego.

13 Apelacja pozwanego J. P. od wskazanego wyroku została odrzucona przez Sąd Rejonowy w N. postanowieniem z dnia 15 lutego 2006 r.

14 W związku z wymienionym wyrokiem pozwany Janusz P. wniósł o stwierdzenie jego niezgodności z prawem.

15 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

16 Zgodnie z art. 4241

17 § 1 k.p.c., odczytywanym łącznie z art. 4171

18 § 2 k.c.,

19 skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje tylko wtedy, gdy przez wydanie prawomocnego orzeczenia niezgodnego z prawem stronie wyrządzona została szkoda. A contrario, jeżeli szkoda nie wystąpiła, skarga nie przysługuje (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 23 września 2005 r., III CNP 5/05, niepubl., z dnia 11 stycznia 2006 r., II CNP 13/05, OSNC 2006, nr 6, poz. 110, i z dnia 21 grudnia 2006 r., III CNP 57/06, niepubl.). Właśnie z tego względu wśród tzw. konstrukcyjnych wymagań skargi przewidziano obowiązek uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody (art. 4245

20 § 1 pkt 4 k.p.c.), co oznacza złożenie przez skarżącego oświadczenia, że szkoda wystąpiła – ze wskazaniem jej rodzaju i rozmiaru – oraz uwiarygodnienie tego oświadczenia. W tym celu, w związku z treścią art. 243 k.p.c., skarżący może powoływać i przedstawiać zarówno dowody, w tym tzw. dowody niedające pewności, jak i inne środki, nieuznawane przez kodeks za dowody, np. pisemne oświadczenia, surogaty dokumentów itp. (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, OSNC 2006, nr 1, poz. 16 oraz z dnia 23 września 2005 r., III CNP 5/05, niepubl.; por. także orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 19 czerwca 1951 r., C 398/51, OSN 1951, nr 3, poz. 89). W rozpoznawanej skardze pozwany stwierdził, że wydanie zaskarżonego orzeczenia naraziło go na znaczny uszczerbek wyrażający się w konieczności 3

21 poniesienia wydatków na zapewnienie sobie i rodzinie jakichkolwiek warunków mieszkaniowych. Ze sformułowania tego wynika, że szkoda opisana przez skarżącego jeszcze nie wystąpiła, co wyłącza dopuszczalność skargi. Stwierdzenie skarżącego nie wskazuje ponadto w żadnej mierze ani na rodzaj szkody, ani też na jej rozmiar. Z tego względu nie sposób przyjąć, że wymaganie przewidziane w art. 4245

22 § 1 pkt 4 k.p.c. zostało spełnione.

23 W myśl art. 4248

24 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy odrzuca skargę niespełniającą wymagań określonych w art. 4245

25 § 1 k.p.c., jak również skargę z innych przyczyn

26 niedopuszczalną. Wypełniając dyspozycję tego przepisu, Sąd Najwyższy postanowił, jak w sentencji.

27 /tp/

28 jz

Powołane przepisy