Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 31 marca 2016 r., IV CZ 6/16

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 31 marca 2016 r., IV CZ 6/16

Tekst

1 Sygn. akt IV CZ 6/16

POSTANOWIENIE

2 Dnia 31 marca 2016 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Maria Szulc (przewodniczący)

5 SSN Monika Koba

6 SSN Władysław Pawlak (sprawozdawca)

7 w sprawie ze skargi powoda

8 o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego

9 z dnia 22 listopada 2006 r.,

10 w sprawie z powództwa S. K.

11 przeciwko J. P. i M. P.

12 o ustalenie,

13 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 31 marca 2016 r.,

14 zażalenia powoda

15 na postanowienie Sądu Apelacyjnego

16 z dnia 29 lipca 2015 r.,

17 1. oddala zażalenie;

18 2. oddala wniosek pełnomocnika powoda o przyznanie

19 kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu w postępowaniu zażaleniowym.

20 2

Uzasadnienie

21 Zaskarżonym postanowieniem, Sąd Apelacyjny odrzucił skargę powoda S. K. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem tegoż Sądu z dnia 22 listopada 2006 r., z uzasadnieniem, że została złożona z naruszeniem terminów ustawowych. Mianowicie, od uprawomocnienia się wyroku upłynął okres 5 lat (art. 408 k.p.c.), natomiast w zakresie, w jakim skarga jest oparta na twierdzeniu o pozbawieniu go prawa do obrony również jest spóźniona w świetle art. 407 § 1 k.p.c., bowiem o wyroku z dnia 22 listopada 2006 r. powziął wiedzę 9 stycznia 2007 r., na co wskazuje treść jego wniosku o ustanowienie pełnomocnika z urzędu do wniesienia skargi kasacyjnej od tego wyroku.

22 W zażaleniu powód domaga się zmiany powyższego orzeczenia, poprzez wznowienie postępowania w sprawie I ACa ../05, na podstawie art. 401 pkt 2 k.p.c., a następnie uchylenia wyroku z dnia 22 listopada 2006 r., zniesienia postępowania i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Zarzucił naruszenie art. 233 § 1 k.p.c., art. 232 k.p.c., art. 278 k.p.c., art. 407 § 1 k.p.c. i art. 408 k.p.c., przez przyjęcie, że skarga została złożona po terminie, w sytuacji gdy do lipca 2015 r. nie był świadom wyroku z dnia 22 listopada 2006 r. oraz nienależytej reprezentacji, co miał potwierdzić dowód z opinii biegłych psychologa i psychiatry, którego z urzędu nie dopuścił Sąd Apelacyjny. Podkreślił też, że wyłączną przyczyną wniesionej skargi było pozbawienie go możliwości działania oraz brak należytej reprezentacji w postępowaniu zakończonym prawomocnym wyrokiem z dnia 22 listopada 2006 r.

23 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

24 Kwestia dochowania przez powoda terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania opartej na pozbawieniu go możności działania w związku z jego chorobą psychiczną, w zakończonym prawomocnym wyrokiem procesie w sprawie I ACa …/05 była badana i zostało przesądzone, że skarżący nie dochował terminu określonego w art. 407 § 1 k.p.c., skoro o wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 22 listopada 2006 r. dowiedział się 9 stycznia 2007 r. (zob. postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 17 sierpnia 2012 r., sygn. akt V 3

25 ACa …/12, na które zażalenie powoda zostało oddalone przez Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 20 czerwca 2013 r., IV CZ 49/13). W efekcie, już z tego względu skarga powoda o wznowienie postępowania wywodzona z tej podstawy podlegała odrzuceniu bez konieczności ponownego badania zachowania przez niego terminu z art. 407 § 1 k.p.c.

26 W tym stanie rzeczy, Sąd Najwyższy orzekł stosownie do art. 39814 k.p.c.

27 w zw. z art. 3941

28 § 2 i 3 k.p.c. oraz art. 39821

29 k.p.c.

30 Wniosek pełnomocnika o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu w postępowaniu zażaleniowym podlegał oddaleniu.

31 Zważywszy na to, że zagadnienie naruszenia przez powoda terminu do wniesienia skargi, której podłożem był przepis art. 401 pkt 2 k.p.c. zostało już wcześniej prawomocnie rozstrzygnięte, oparcie środka odwoławczego na tej samej podstawie nie może być uznane za należyte wykonanie obowiązków przez profesjonalnego pełnomocnika z urzędu, a w konsekwencji takie działanie nie uzasadnia przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 lutego 1999 r., II CKN 341/98, OSNC 1999/6/123). Zwracał na to uwagę Sąd Najwyższy w przywołanym wyżej postanowieniu z dnia 20 czerwca 2013 r. IV CZ 49/13, wskazując, że powód składał w 2008 i 2009 r. skargi o wznowienie postępowania w sprawie I ACa …/05, z odwołaniem się do swego stanu zdrowia (postanowieniem z dnia 18 kwietnia 2008 r., sygn. akt I ACa …/08, Sąd Apelacyjny odrzucił skargę, zaś zażalenie powoda na to orzeczenie, Sąd Najwyższy oddalił postanowieniem z dnia 21 sierpnia 2008 r., IV CZ 61/08). jw kc